anoniem

Anoniem 11 jaar geleden 44 reacties

 

Ik ben 17 weken zwanger en heb vorige week mijn vliezen gebroken Ik ben doorgewezen naar de gynecoloog. Ze hebben via de echo gekeken. Mijn kindje zit met heeeeeel weinigggg vruchtwater. De dokter zij dat we moesten afwachten. Of ik krijg spontaan weeen en moet bevallen Of ik kan het overleven maar de kans is heel klein. Het hangt ervan af of de baby goed ontwikkelt en groeit. met weinig vruchtwater is de kans klein dat ik het red. Ik zit in een hele erge situatie heeft er iemand ervaring mee? Dit is mijn eerste zwangerschap ik wil graag meer over weten over dit. De gynecologen zeggen niet zoveel.
Groetjes van Joanneke

Pagina 1, reactie 1 t/m 10 van totaal 44 reacties.

anoniem

Anoniem 4 jaar geleden

Mijn vriendin is nu 19 weken en eergistere zijn haar vliezen gebroken. Op de echo was te zien dat er te weinig vruchtwater aanwezig is(4cm en 10 cm is het minimum) Eerst opgenomen in het ziekenhuis en na 48 uur mocht ze naar huis. Morgen gaan we naar het leidsuniversitair ziekenhuis waar ze misschien vruchtwater kunnen toevoegen door middel van een omgekeerde vruchtwaterpunctie. Het kindje is verder helemaal goed wat het nog erger maakt om alles te behappen. Hopen dat het kindje erin blijft zitten tot minimaal 24 weken om daarna cortizone te krijgen voor de ontwikkeling van de longrijping. Elke avond wordt ik om het uur wakker om te kijken of er geen natte plek ligt in het bed. Ik laat jullie weten of mijn verhaal goed is afgelopen en wens de mensen die hetzelfde meemaken veel sterkte.

anoniem

Anoniem 4 jaar geleden

Mijn vriendin is nu 19 weken en eergistere zijn haar vliezen gebroken. Op de echo was te zien dat er te weinig vruchtwater aanwezig is(4cm en 10 cm is het minimum) Eerst opgenomen in het ziekenhuis en na 48 uur mocht ze naar huis. Morgen gaan we naar het leidsuniversitair ziekenhuis waar ze misschien vruchtwater kunnen toevoegen door middel van een omgekeerde vruchtwaterpunctie. Het kindje is verder helemaal goed wat het nog erger maakt om alles te behappen. Hopen dat het kindje erin blijft zitten tot minimaal 24 weken om daarna cortizone te krijgen voor de ontwikkeling van de longrijping. Elke avond wordt ik om het uur wakker om te kijken of er geen natte plek ligt in het bed. Ik laat jullie weten of mijn verhaal goed is afgelopen en wens de mensen die hetzelfde meemaken veel sterkte.

anoniem

Anoniem 5 jaar geleden

Helaas heb ik ook zelfde ervaring vanaf 18 weken en 3 dagen later zijn mijn vliezen ook gebroken en zoals jij ben ik ook door verwezen naar gynaecoloog. Helaas ook geen vruchtwater alles komt er weer uit. In ziekenhuis hadden ze tegen mij gezegd dat het kind niet overleeft met vruchtwater maar na 20 weken leeft hij gelukkig nog om verhaal kort te maken ben ik door verwezen naar zieken lumc leiden het kindje doet t goed zonder vruchtwater wel klein groeiachterstand maar voor de rest prima. En maandag bij 21 weken een vlokkentest uitvoeren ik ben ook benieuwd wat het gaat worden het is slopend helaas maar kan goed komen.

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Mg, Wat vreselijk en wil je bij deze ook heel veel sterkte en kacht wensen. gr

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Beste Mel, Graag zou ik met je in contact willen komen want jammer genoeg is mij precies hetzelfde overkomen :(. Vorig jaar (2010) raakte ik op een wonderbaarlijke manier spontaan zwanger nadat we ~3 jaar een beetje hadden geprobeerd en van de dokters te horen kregen dat we onverklaarbaar onvruchtbaar zijn. Maar ik verloor ons zoontje met 14.2 wkn nadat mijn vliezen plotseling waren gebroken en na het krijgen van weeënopwekkers was hij dezelfde dag geboren want hij was na het breken van de vliezen overleden. Ik moet erbij zeggen dat ik gedurende de hele zwangerschap wel ‘ziek’ was geweest – ik was super misselijk en verloor 14 kilo, ketonen test negatief en er werd meervoudige cysten op mijn eierstok geconstateerd. Obductie gaf geen antwoord want ons kindje was gezond en was door de vroeggeboorte overleden; ze hadden wel wat GBS gevonden maar aantal was niet zodanig hoog om de miskraam/vroeggeboorte te kunnen verklaren. Twee wkn daarna lag ik in de ZH met ernstige buikvlies infectie en werd doorverwezen naar een fertiliteit arts want de doktors van die ZH durfde niet meer met me verder te gaan (regionale ZH). Bij de medisch centrum en specialist kregen we begin dit jaar te horen dat gezien het voorval van 2010 dat de kans dat ik spontaan zwanger kan raken minder dan 2% is en in geval dat ik toch spontaan zwanger zou raken zou het buitenbaarmoederlijk zijn – dus was IVF onze enige kans. Ik wilde sowieso na een intake gesprek gepland in augustus met de specialist bespreken of we toch eerst zouden mogen proberen vóór we aan IVF zouden gaan beginnen want hun conclusie was puur o.b.v. de vorige rapportage gebaseerd en ze hebben zelf geen vervolg controles/onderzoek gedaan. Maar in Julie raakte ik wonder boven wonder en geheel onverwachts zwanger en het bleek goed te zitten, had wel 2x bloedverlies (in de 5 en 7deweek) maar gynaecoloog zei dat het niet ernstig was en dat de zwangerschap goed was. Rond 13 weken pijn in de zei en dat bleek door de rekkende cyste te komen en wederom was dat geen gevaar voor de zwangerschap. Nou 2 weken terug met 17.5 wkn voelde ik na een wc bezoek iets uitpuilen en was behoorlijk van geschrokken en ging meteen liggen. Het was daarna weg en ik ging aan mezelf twijfelen. De nacht had ik wat pijn maar dacht dat het groeipijn was of dat het door de zenuwen was. Donderdag ochtend voordat ik naar mijn werk ging voelde ik het weer en na het bellen naar de ZH kon ik vrijwel meteen terecht maar toen kregen we de super sombere prognose e dat ik uitpuilende vliezen had. Vruchtzakje van ~2,5 cm zat buiten met een gesloten baarmoedermond. Ik werd met spoed opgenomen om weeënremmers te krijgen en schuin liggen met de hoop dat het toch een wonder zou kunnen voltrekken dat het vruchtzakje terug naar binnen zou gaan om een bandje te kunnen krijgen (wel met een gevaar van mogelijke infectie). Maar jammer genoeg kreeg ik toch weeën waardoor de vruchtzakje toch “geboren” werd en daarna brak en hierdoor ook ons dochtertje kwam te overlijden. Dus ik moest voor de 2dekeer een volledige bevalling doorstaan en met lege handen naar huis te gaan . We hebben alsnog obductie en kweekonderzoeken laten uitvoeren, al vermoeden ze dat het met een te zwakke baarmoederhals wel/niet i.c.m. infectie te maken heeft gehad (ook bij de vorige). Ze zeiden dat  een cerclage (bandje om baarmoederhals) bij de volgende zwangerschap wel kan zorgen dat het wel goed gaat. Nou één, ik ben nog steeds kapot van het verlies van ons dochtertje want ze was gezond, helemaal compleet en bleef tot het eind vechten :(. Ten tweede, ik ben eerlijk gezegd super bang en heb echt geen hoop of vertrouwen dat het de volgende keer wel goed komt al is het met een bandje - want het horen dat het volgende keer goed komt heb ik vorige keer al gehoord. Ik den wat ons nog dwars zit is het feit dat je toch je kindje verliest terwijl je in een UMC zit. En ten tweede dat ik bij deze zwangerschap niet echt bij een gyn geplaatst was, maar bij de verloskundige bij de UMC. Nu dat ik 2x achter elkaar mijn kindjes kwijt ben, ben ik wel bij een gyn geplaatst - heel ironisch. Blijkbaar moet je 2x een vroeggeboorte krijgen voordat je serieus wordt genomen. Mel, is er verder iets uit de onderzoeken gekomen? Wat hebben de dokters gezegd? En als ik het weten mag, hoe sta je nu in het leven? En durf je een volgende zwangerschap aan? MVG MG_78

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

MG, jemig wat een nare ervaringen! Ik heb het niet meegemaakt maar wil je heel veel sterkte wensen met deze verliezen! Wat vreselijk! Heel moedig ook dat je je verhaal zo kan plaatsen...

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

MG, jemig wat een nare ervaringen! Ik heb het niet meegemaakt maar wil je heel veel sterkte wensen met deze verliezen! Wat vreselijk! Heel moedig ook dat je je verhaal zo kan plaatsen...

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Wow corina! Ik wens je heel veel sterkte hiermee, en we duimen voor je! Hoe ver ben je nu?

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

hoi ik ben corina ben verleden week geholpen aan het tts syndroom en tot nu toe verloopt alles goed ben vandaag precies 21 weken maar ben wel heel erg onzeker mag momenteel niks doen en dat is wel heel moeilijk maar we weten waar voor we het doen.hiervoor heb ik drie miskramen gehad en toen we de moed hadden opgegeven werdt ik spontaan zwanger van een eeneiege tweeling helemaal happy,todat we te horen kregen dat het wel eens een risicio zwangerschap kon worden en dat werdt het tot nu toe.nu ik geholpen ben aan het tts syndroom vindt ik het allemaal heel moeilijk en hoop ook dat ze blijven zitten en dat ik geen weeen ga krijgen maar dat heb je niet voor het zeggen. zijn er meer vrouwen met een tts verhaal groetjes corina

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Hallo Iedereen, Ik wil even iedereen een hart onder de riem steken met een verhaal dat het ook anders kan. Ik heb hierboven al een bericht geschreven dat mijn vliezen met 26 weken waren gebroken (mijn naam is Diana). Uiteindelijk heb ik 10 weken met gebroken vliezen rond "gelopen" en hebben ze mijn zoon met 36 weken gehaald. Meneer was niet van plan er zelf uit te komen. Nu zijn we een half jaar verder en ik heb een wolk van een zoon. Hij is geboren met een laag gewicht 2600 gram (genoeg natuurlijk) hij had maatje 44 wat overigens nog te groot was. Nu weegt hij bijna 9 kilo en lacht de hele dag. Hij heeft niks overgehouden aan al die weken ondanks dat ik elke dag tot mijn enkels nat was. Wat ik jullie wil zeggen is geef de hoop en moed niet op ga door met vechten hoe zwaar het ook is want het kan ook goed aflopen. Ik weet dat als je nu de gebroken vliezen heb hoe onzeker het allemaal is maar wat ik heb gedaan is geloven in mijn eigen lichaam (ondanks die mij echt in de steek had gelaten) en vooral vertrouwen op het kleine mannetje wat in mijn buik zat want ze zijn ongelovelijk sterk. Ik heb in het VU een baby met 24 weken geboren zien worden. Deze jongen heeft het ook overleeft en is ook een wolk van een baby. Natuurlijk gaat het ook vaak fout en voor de vrouwen die dit mee hebben gemaakt vind ik dit echt vreselijk. Maar blijf positief ondanks alles want als je het al opgeeft dan geef je daarmee ook een signaal naar je lichaam heeft een arts mij verteld. Dus meiden heel veel sterkte en ik hoop dat jullie kindjes ook gezond ter wereld komen. Want ik gun iedereen het geluk wat ik ook heb mogen hebben om een gezonde zoon op de wereld te zetten na 10 weken gebroken vliezen. Veel liefs Diana

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden