Anoniem 8 jaar geleden

 

Hallo allemaal,

Ik zit een beetje met een probleem. Ik ben eigenlijk radeloos, ik weet niet goed meer wat ik moet.

Ik ben een meid van 23 jaar en ik ben nu ruim 22 weken zwanger. Ik werk bij een kinderdagverblijf. Maandags, dinsdags en donderdags. (+/- 23 uur per week) Woensdags ben ik altijd vrij samen met mijn vriend. Dit is een dag dat ik echt moe ben en dat ik eigenlijk vrij weinig doe. Meestal boodschapjes en de rest van de dag doen we rustig aan, gaan we op visite bij onze ouders oid. Het weekend ben ik meestal druk met het huishouden. Stofzuigen, afwassen, wassen, boenen enz. Meestal verdeel ik dit over twee dagen, de dagen dat mijn vriend werkt. (Hij werkt in de horeca.) Mijn vriend heeft het op zijn werk niet heel erg meer naar zijn zin en dat is ook aan hem te merken. Thuis is hij de laatste tijd ook druk emt van alles en nog wat, afspraken, dingen regelen enz. Nu hebben jullie een beetje een indruk van mijn leven.

Nu is het zo dat ik zondags vaak echt helemaal op ben. Ik merk dat ik dit de laatste weken niet alleen op zondag heb, maar ook op andere dagen. Ik wil zoveel doen, ik wil doorgaan. Ik kan wel stoppen en ik neem de rust wel, maar ik voel mij daar niet goed bij. Ik kan niet ontspannen. Op mijn werk til en buk ik erg veel en thuis ben ik daar echt moe van. De dagen dat ik vrij ben verwacht mijn vriend dan dat ik toch wel in het huishouden het een en ander doe en dat begrijp ik volkomen. Nu merk ik dat de laatste tijd de energie op gaat en dat ik daar heel verdrietig van wordt. Als hij thuis komt wil ik het liefst alles aan de kant hebben en schoon hebben, zodat hij niet nog eens hoeft te wassen oid.

De laatste weken heb ik ook vaker wat steken in mijn bekken en onderrug. Ik heb vaak hoofdpijn en 's nachts heb ik last van slapende handen. Mijn nachtrust wordt er dus ook niet beter op.

Ik weet niet goed wat ik nu moet. Mijn vriend weet niet tot hoever ik kan gaan, hij heeft daar geen enkel idee van. Ik heb er zelf ook geen idee van en ik ga maar door. Thuis let ik ook niet op het tillen en dergelijke. Wel op mijn houding maar niet op de hoeveelheid. Ook mijn vriend let er helemaal niet op. Soms vraag ik mij af of ik mij aanstel of dat hij wat meer begrip moet tonen. Ik weet het echt niet. Dit is mijn eerste zwangerschap en ik weet niet waar ik het zoeken moet. Kan iemand mij vertellen of dit normaal is? Ik hou zoveel van mijn vriend dat ik graag voor hem alles gedaan wil hebben. Ook zodat we dan wat meer tjd voor elkaar hebben... De drukke periode komt er voor hem nu ook aan en ik weet niet hoe ik dat moet gaan oplossen. Heeft iemand tips? Heeft iemand hetzelfde meegemaakt? Wanneer moet ik stoppen met bepaalde dingen? En vooral, is het niet erg vroeg om al last te hebben??

Groetjes,
lillebi

 
avatar Anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hey, ik ben ook een heel verwende zwangere ik werkte als Nanny maar dat kan ik nu niet meer doen omdat je niet mag tillen e.d. mijn mannetje verdiend nu dus de kost en ik maak het huisje af en toe schoon en verder zoek ik dingen op internet op, bekijk leuke aanbiedingen op Marktplaats en let goed op mijn eten. Ik merk ook dat het erg veel van mijn lichaam vraagt.. ik ben in mijn hele leven bijna nooit ziek zwak of misselijk geweest, en nu ik zwanger ben kreeg ik de ene kwaal na de andere. Nierbekkenontsteking, gekneusde rib van het spugen, hoge koorts door de ontsteking en nu met 23 weken heb ik er nog een koortslip bij ook. Juist in deze periode is het belangrijk jezelf te verwennen, voor je lichaam is dit nieuw, en moet je je aanpassen. Mijn mannetje is gelukkig heel lief, we koken om ste beurt, hij stofzuigt en doet de zwaardere dingen, en ik doe de wasjes en lichte dingen. Zown boek is inderdaad wel een goed plan, misschien als je hem er wat meer bij betrekt hij jou ook beter gaat begrijpen.. En goed blijven praten met z'n 2! Nou succes hé! Liefs

avatar Anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Luister vooral naar je lichaam en verdeel de huishoudelijke taken, Hij mag dan ms fulltime werken en een zware baan hebben, maar jij werkt ook en daarbij heb je ook nog eens een dag en nacht klus met zwanger zijn! Onderschat dat niet, alle hormonen die door je lijf gieren, de energie die gaat naar je kindje, alle voedingsstoffen en benodigdheden gaan eerst naar je kindje en dan pas naar jou, dus je moet ook rust nemen om ervoor te zorgen dat jij je beter gaat voelen. Als je gestresst bent maak je adrenaline aan en dat komt bij je kindje die daar ook "gestresst" van wordt. Als jij je goed voelt maak je endorfines aan die ook bij je kindje komen waardoor deze zich ook goed gaat voelen. Je voelt nu dus voor twee en niet alleen voor jezelf, dus luister naar je lichaam want daarmee luister je ook naar wat je kindje nodig heeft

avatar Anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hoi Lillebi, Inmiddels een stuk verder. Hoe gaat het nu? Bij mijn 1e zwangerschap heb ik al heel snel last gekregen van bekkenpijn en oververmoeidheid. Ik wilde niet toegeven dat het allemaal teveel voor me was, kon niet stoppen met druk zijn. Vond dat ik een stoere zwangere moest zijn, een soort supermama. Maar als ik hoor wat jij allemaal doet! Dat is echt VEEL TE VEEL. Weet ook dat een inspanning die je vandaag doet (werken, strijken, wassen enz), de 3 dagen erna herstel eist. Oftewel, je merkt niet gelijk dat het te veel is, dat merk je pas de dagen erna. Totdat je te ver bent gegaan en je je constant elendig voelt. Ik hoop echt voor jullie alledrie dat je inmiddels rustiger bent geworden en je hebt overgegeven aan het zwanger zijn en dat je met je vriend weer op 1 lijn zit. Let us know! Of ben je al bevallen?!

avatar Anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Luisteren naar je lichaam is het beste advies. Volgens mij gaat het meer om hoe je met de hele situatie omgaat. Ik begrijp dat het je eerste kindje is, en in die zin heeft de aanstaande pappa helemaal geen idee wat hij moet. Je hebt hem verteld dat je zwanger bent, je bent wellicht samen naar de echo's gegaan en daarmee is voor pappa in spe de kous af. Hoe vervelend ook, mannen weten niet wat er in je omgaat, wat het met je doet en zeker niet hoe het voelt. Deel dit met hem, zolang je dat niet doet is het voor hem alleen maar gissen en mannen zitten over het algemeen toch zo in elkaar dat ze niks doen zolang jij het nog doet (uitzonderingen daargelaten) Duidelijk is ook dat er hem iets dwars zit. Zijn baan. Ook heel logisch want al weet hij niet wat er in jou omgaat in hem schuilt al wel een verantwoordelijkheid, namelijk vader worden. Wie weet denkt hij nu dat hij in de weekenden niet met je kind naar de voetballen kan, omdat hij moet werken, of misschien heeft hij het idee dat hij jullie niet financieel kan onderhouden, dat kan ook voor veel stress zorgen. Het belangrijkste is: Communiceren. Laat weten hoe jij je voelt, dat je af en toe wat hulp nodig hebt en dat hij die hulp kan geven. Maar vraag ook aan hem hoe hij het vind om vader te worden, maakt hij zich ergens zorgen over of dat er iets anders is. Neem er eens een lekker avondje voor om dat te doen. ga lekker eten en praten en wie weet wat er allemaal van komt. Zorg voor communicatie. Ik ben zelf nu zwanger van de tweede en mijn man staat er nu heel anders in dan bij de eerste. Hij biedt nu sneller hulp aan en wil er meer met mij over praten. Het is voor jullie beide gewoon een enorme verandering, en ik wil je niet aan het schrikken maken, maar als die kleine er eenmaal is, dan is het voor altijd anders en is het ook niet meer terug te veranderen. Maar geen probleem, een blik op je kleine en het is geaccepteerd en je denkt niet meer terug. Veel succes de komende tijd!

avatar Anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hey, Bij ons (België) moet je in deze sector namelijk direct stoppen moeder- en foetusbescherming heet dit. Ikzelf (21 weken zwanger) als thuishulp werk nu verplicht parttime en ik kan zeggen dat het echt deugd doet! Weet niet hoe het dan zit met vergoeding in Nederland maar ik zou daar zeker eens naar informeren. En voor de rest, zeg hem gewoon dat het allemaal niet meer zo vlotjes gaat.. Groetjes Melissa

avatar Anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hey hallo! Ook nog een klein beetje advies van mij erbij. Ik moet er wel bij zeggen dat ik een heel verwende zwangere ben, haha. En ook een uitzondering op de regel. Ik woon weer thuis sinds mijn relatie beeindigd is. In de tussentijd zijn mijn ouders ook gescheiden dus ik ben hier nog met mijn vader en mijn zusje.  Ik kwam er later pas achter in verwachting te zijn. Maar ook voordat ik dit wist. Ik was vaker moe en had vaker gewoon geen fut. Ik ging werken en probeerde de relatiebreuk te verwerken al ging dit vrij snel. Sinds ik weet dat ik zwanger ben krijg ik veel steun van mijn familie. Ik doe wat ik aankan, en houdt het dan op, dan houdt het op. Ik moet hier dan wel bij vermelden dat ik Fybromyalgie heb, een vorm van Reuma. Mijn paps werkt in wisseldiensten maar ook hij kan huishoudelijke taken voor zijn rekening nemen. Mijn zusje is nu een week met haar vriend op vakantie en ook ik doe iets meer maar nog steeds rustig aan. En daarnaast werk ik 24 tot ca. 35 uur, dat verschilt per week. Je moet echt heel goed naar je lichaam luisteren, juist nu! Dat is heel erg belangrijk, ook voor de kleine! En alle hulp die je aangeboden krijgt aannemen, biedt men je dit niet aan, dan vraag hierom, dat mag ook best wel eens! Je lichaam is bezig een klein mensje te maken, dat kost ontzettend veel energie. En wat je nachtrust betreft, ik wordt in 1 nacht een keer of 5 wakker. Maar wat ook heel goed helpt is een voedingskussen langs je lichaam leggen, dan krijg je meer ondersteuning en warmte. Ik hoop dat je iets aan mijn advies hebt en laat nog eens iets van je horen! Groetjes Gelie

avatar Anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

hey ik ben inmiddels 35 weken zwanger, dus al een behoorlijk stadium verder gevorderd dan jullie dus mss kan ik jullie hier al iets meer raad ingeven... ik ga het alleszins proberen eh ik werk zelf eigenlijk in de horeca en dat is net als de verzorging een behoorlijk zware lichamelijke job. ook ik nam dan eigenlijk nog het volledige huishouden erbij, en de wasjes en de plasjes zal ik maar zeggen. boodschapjes doen en dergelijke. mijn vriend zei al regelmatig nu doe toch eens op je gemak of laat mij je hlpen. maar aangezien ik nog al op mijn huisje gesteld ben en van mening dan altijd alles moet blinken en dat ik van de vloer moet kunnen eten doe ik het eigenlijk het liefste allemaal zelf... snap je wel? nou goed, zo heb ik dus een hele tijd aangeklungeld todat ik net als jij last kreeg van overdreven vermoeidheid, p[ijnlijke steken in de onderbuik, bekkenbodempijn, en daar dan nog bovenop het psychisch gewoon niet goed in mijn vel zitten en voor over emotioneel zijn. ik ben met 20 weken zwangerschap op het werk flauwgevallen en had heel hevige pijn in mijn buik. ze hebben me toen naar het ziekenhuis gedaan en de gynaecoloog heeft toen diverse onderzoeken gedaan. ik had maarliefst een hartslag van 124. hij zei, als je wil dat deze zwangerschap ten goede eindigt dn zul je het nu een stuk rustiger moeten doen!!! ik ben met 25 weken zwangerschap gestopt met werken, doe sindsdien op het gemak de lichte huishoudelijke taken, de was en het koken en voor al de rest neem ik de hulp van mijn vriend graag erbij. gelijk boodschappen doen, stofzuigen, dweilen, ramen en wassen en dergelijke. ik wil je helemal geen schrik doen krijgen, begrijp me niet verkeerd, het enige wat ik wil zeggen is denk nu vooral eerst aanjezelf en aan de kleine en durf iets meer verantwoordelijkheid bij je partner te leggen. neem op tijd je rust op en leer vooral genieten van je zwangerscahp! dat heb ik de eerste periode echt wel gemist en al die stress toestsanden komt je kindje zeker niet ten goede! en het is helemaal geen schande om te stoppen of wel minder uren te gaan werken hoor, dit is op veel plaatsen in de verzorgende sector zelfs verplicht. hoop dat ik je hierdoor een stukje vooruit heb kunnen helpen, ik wens je een ieder geval heel veel sterkte ermee en hoop dat je eindelijk wat meer kunt gaan genieten. zou leuk zijn als je fff laat horen hoe het met je gaat!

avatar Anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hey! Ik vind dat je vriend en werkgever best wel wat rekening met JOU mag houden. Het is best te begrijpen dat je vriend veel stress heeft, maar dat wil niet zeggen dat de wereld om hèm draait? Op deze manier van leven loop je jezelf voorbij! Het is goed dat je rust en naar je lichaam luistert en NEE, JE STELT JE NIET AAN! Het is natuurlijk niet niks, zo'n zwangerschap... Je lichaam past zich aan naarmate jullie baby groeit. Dus zullen jullie beide moeten realiseren dat overbelasting, c.q. stress echt geminimaliseerd worden. Okay, het is sneller gezegd dan gedaan, maar wederzijds respect naar elkaar toe is geen overbodige luxe.  Tevens vind ik ook dat je vriend best mee mag helpen in de huishouding. Een was draaien in de wasmachine kost toch niet zoveel moeite? Of af en toe eens stofzuigen OM JOU TE HELPEN..... Jij bent toch geen Assepoester?   Zelf werken mijn vriend en ik ook in 2 ploegen. Wij doen SAMEN het huishouden en zorgen SAMEN voor ons 3-jarig kind. Wat ik ermee bedoel: vrouwen kunnen zichzelf niet zwanger maken... Verantwoording voor een nieuw leven zit er bij jou vriend in  z'n gedachte (nog) niet in, lijkt het wel.   Misschien moeten jullie eens een bezoekje brengen aan een fysiotherapeut. Deze zijn gespecialiseerd in lichaamshoudingen, ook wanneer je zwanger bent! Vaak wordt het vergoed wanneer je doorverwezen wordt via de verloskundige. Dan weet je vriend gelijk wat jij wel en niet aankan. Veel succes!

avatar Anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Wat denk ik ook kan helpen is  een zwangerschapsboek kopen met daarin veel informatie voor papa en mama. Ik heb zelf een boek waarin verhaaltjes staan voor mij maar ook voor mijn vriend, wat hij zoal kan verwachten en even moet opofferen. Elke keer als mijn  vriend weer een stukje gelezen heeft wordt ie ook weer iets begripvoller en bezorgder. Hij wil nu ook niet meer dat ik til enz en dat  komt grotendeels door het boek.

avatar Anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

hey hey ik denk zelf dat het het beste is dat je naar je lichaam luisterd. je heb niks voor niks last van vermoeidheid enzo. Je vriend zal er toch bij stil moeten staan dat jou lijf heel veel te doen heeft en dat hij toch bij zal moeten springen met het huishouden. ik ben nu zelf 16 weken zwanger en mijn vriend laat mij niet eens de boodschappen tillen, verder doe ik wel het huishouden, maar neem wel mijn rust. als het niet gaat dan gaat het niet. je bent zwanger dus niet altijd in staat om alles zelf te doen en dat moet je zeker niet doen. misschien kan je vragen of er iemand in jou omgeving is die je wil helpen.

Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden