Anoniem 8 jaar geleden

 

Beste dames, ik zit een beetje met een probleempje, en vroeg me af hoe jullie hier tegenaan kijken, en jullie eventuele adviezen/tips. En het iss gewoon fijn even te kunnen luchten, hoop dat jullie t niet erg vinden.

Laat ik beginnen met een klein stukje achtergrond;
Ik heb, na een geweldadig beeindigde relatie, uit nood een korte tijd in een daklozenopvang vebleven, alwaar ik een vriendschap heb ontwikkeld met, laten we hem X noemen. Ik had al snel een kamertje gevonden, waar ik nu met mijn twee katten woon. Nu is het punt, dat ik X hier heb laten logeren, wat voor korte tijd bedoeld was. Ik ben zo iemand; als ik het kan, help ik een ander die slechter zit dan ik, en nu ik een dak boven mijn hoofd had en vast inkomen (al is het maar een uitkeringkje), wil ik hem best even helpen. Hij was toen druk bezig zijn leven ook weer op de rit te krijgen, met inkomen regelen en woonruimte zoeken. Dit is intussen een maand of 4 geleden.
In de tussentijd ben ik al een paar keer losgebarsten waar het mijn irritaties over hem betreft, maar die boodschappen lijken niet door te dringen...en nog ben ik te goed om hem eruit te knikkeren.

Buitenom het logeren kwam er ook regelmatig seks bij kijken, want tja, je bent beiden jong, niet afstotelijk, en je wilt wel eens wat, nietwaar?

In de tussentijd leefden we dus met twee personen plus twee katten op één eenpersoonsuitkering, nu nog trouwens, wat al behoorlijk krap is.

Maar nu blijkt dus dat ik zwanger ben, van X, en ik krijg de kriebels, om het zacht te zeggen, van de signalen die hij afgeeft. Volgens mij ziet hij sowieso ons samenzijn al van begin af aan als een relatie, ondanks dat ik met grote regelmaat heb gezegd dat het dat geenszins is, en ik krijg het idee dat hij er nu vanuit gaat dat we gaan samenwonen en alles erop en eraan. Mijns inziens gaat hem dat écht niet worden; hij mag dan de vader zijn, maar ik ga geen (schijn)relatie aan alleen voor het kind met iemand waar ik verder geen relationele gevoelens voor heb.
Daarbij komt dat er nu al zoveel ergenissen zijn over hem, en die worden alleen maar meer als ik afga op onze gesprekjes over kinderen, aangezien we totaal niet op 1 lijn liggen qua opvoedingsbeeld, en heel basic gezien hij alles negatief bekijkt en 'grof' aan wil pakken, terwijl het bij mij net andersom is. (een punt al; hij zal fysieke straffen niet vermijden... daar gaan mijn haren recht van overeind staan). Plus; hoe moet dat in vredesnaam financieel gezien? Ja er komt kinderbijslag bij, maar van zijn kant is er totaal geen initiatief meer om iets van zn leven te maken, een beetje een 'het is goed zoals het nu is" mentaliteit. Ik, twee katten en een kleine wordt al een behoorlijke uitdaging, maar nog een volwassenen daarbij moeten voorzien van alles wordt echt te gortig.

Het is een heel verhaal geworden, sorry.
Als ik het zo teruglees, snap ik dat ik hem er eigenlijk gewoon uit moet zetten, krijg eerst je eigen leven maar eens op orde, daarna mag je vadertje gaan spelen...maar aan de andere kant, vooral dat laatste stuk; daar komt mijn goedaardigheid weer naar boven; ik wil hem ook niet alles ontzeggen, hoewel ik eigenlijk wel de volledige zeggenschap/ouderlijke macht wil hebben over de kleine.

wat te doen, wat te doen?
 
avatar Anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hallo, Zo'n 8 jaar geleden heb ik in een soortgelijke situatie gezeten, ik was toen nog maar 18 en zwanger van mijn ex. Ik heb besloten het kindje te houden, maar hem niet als vader te erkennen. dit betekend dat er op de geboorteakte staat, vader onbekend. Dit is natuurlijk niet zo, maar dit heb ik gedaan om het kind te beschermen. Anders heeft de vader namelijk recht op een bezoekregeling, wat betekend dat, je na een bepaalde periode, je kindje bijvoorbeeld 1x in de 2 weken mee moet geven aan de vader, iets wat ik absoluut niet wou en wat mijn ex, met zijn levenstijl, ook echt niet had gekund. Wel heb ik besloten om de vader wel de gelegenheid te geven om zijn kind te zien. Dit heb ik vooral gedaan om/voor mijn kind, hij moet later beslissen of hij hem wel of niet wil zien, die keus kan ik niet voor hem maken. Dus zijn vader belt regelmatig en we spreken regelmatig af, maar alleen op mijn voorwaarden en als ik erbij ben. Na 7 jaar gaat dit hardstikke goed. Inmiddels heeft mijn huidige vriend ( samen sinds mijn zoon 2 was)  mijn zoon erkent als zijn zoon en draagt mijn zoon zijn achternaam. Mijn zoon heeft dus twee vaders en dat weet hij. Ook is het mijn ervaring dat ik door het niet verbieden van contact tussen mijn zoon en zijn biologische vader juist veel ellende voorkomen heb. Mijn ex heeft in de loop der jaren weinig gebruik gemaakt van de mogelijkheid om zijn zoon te zien. En vaak werkt 'verbieden' averechts, dan willen ze juist contact .Ik hoop dat je hier wat mee kunt. Inmiddels is mijn geweldige zoon 7, ik afgestudeerd aan het HBO , vaste baan, samenwonend met een super vent. Neem je verantwoordelijkheid en kies voor je kind! De rest komt dan zeker! Veel succes met alles en natuurlijk gefeliciteerd met je zwangerschap, geniet ervan!

avatar Anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Na vandaag een babbeltje met mijn ouders te hebben gehad hierover, heb ik de knoop doorgehakt. Van de week ga ik hem een limiet stellen dat ie nog hier kan blijven, daarna is het finito.

avatar Anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Dilemma! Uit je verhaal maak ik op dat je de kleine wilt houden. Zet eerst eens je eigen leven op orde en laat hem die van zichzelf op orde brengen. Jij moet ook wel heel duidelijk zijn (tegenover hem en jezelf). Wil je het/hem nou wel? Of niet? Op zielig vinden bouw je geen relatie op. Ook begrijp ik dat je eigenlijk geen relatie wil. Nou wees duidelijk en wijs hem de deur dan. Ik denk dat jij het grootste probleem bent in deze "relatie". Doe wat goed voor jou en die kleine is. En wees vooral eerlijk tegenover jezelf en hem. Voor de rest wens ik je veel geluk met het moeder zijn en onthoud dat het veel verantwoordelijkheid en volwassenheid met zich meebrengt. Groetjes, van bijna een moeder (35,6 weken)   

Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden