Anoniem 7 jaar geleden

 
Hallo allemaal!

Ik ben 18 weken en 2 dagen zwanger.
Al vanaf het begin dat ik aan mensen verteld heb dat ik zwanger ben zegt iedereen dat ik heel erg last heb van stemmings wisselingen..
zelf merk ik dat ook wel! ik irriteer me snel aan mensen en heb weinig geduld.
Ik was eigenlijk altijd al zo maar mijn hormonen hebben mijn gedrag versterkt..

Ik probeer er op te letten en lief te doen tegen iedereen maar toch is het steeds zo dat mensen veel comentaar hebben.

"last van je hormonen??"
"heb je haar weer"
"leuk he zwanger zijn"
"miep hormoon"
"annie hormoon!"

Herkent iemand dit?? Af en toe heb ik ook het idee dat niemand me begrijpt en dan ben ik zooooo blij om nog een zwangere vrouw te spreken!
Wat doen jullie ermee en hoe gaan jullie hiermee om? of ben ik de enige??haha

succes met de zwangerschap lady's!


 
avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Het blijven mannen natuurlijk :D

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

ja ze zeggen niet voor niets alles went behalve een vent! haha

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

ow ok gelukkig maar die steun kan je goed gebruiken en het is ons ook weleens overkomen dat hij dacht dat ik iets niet meende maar dat er dan wel degelijk iets was tja kan gebeuren...

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Tja ik geloof dat vooral mijn vriend het af en toe te bezuren krijgt. Ik moest laast hoesten en kreeg bijna geen adem meer. Hij vroeg of het ging waarop ik met veel moeite nee zei. Vervolgens draaide die zich weer om en ging verder met tv kijken... laat ik het zo zeggen, ik sloeg mijn vriend letterlijk met zwangerschapsboeken om de oren. :(

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

he wat vervelend zeg... is hij verder wel lief voor je?

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Ja hij is wel lief hoor. Heel betrokken zelfs, alleen hij dacht dat die nee niet serieus was en dat was die wel. (daar kwam hij ook achter)

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Ik ben vandaag in week zeven aangekomen. Heb weinig vertrouwen in mijn eigen lichaam. Mijn eerste zwangerschap was ik heel erg gelukkig en niemand kon mijn dag stuk maken. Omdat ik hiervoor een paar miskramen heb gehad voor ik de derde maand in ging lukt het me nu helemaal niet meer om gelukkig zwanger te zijn. Ik ben erg onzeker en heel erg bang dat het weer mis gaat, het lijkt wel alsof ik al aan het rouwen ben, terwijl ik nog zwanger ben. Wat moet ik doen? Ik kan toch niet twee weken lang ongelukkig zwanger blijven tot ik in de derde maand ben? Het zou zo fijn zijn als ik vertrouwen kon hebben in de baby en mijzelf, en ook gewoon kan genieten van het mooiste dat een mens overkomen kan. Herkent iemand mijn verhaal en weet je of het allemaal goed zal komen?

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Oef wat herkenbaar, bij de eerste moest ik om alles janken en het kon allemaal zo van het ene op het andere moment omslaan. Nu merk ik dat ik best wel bitchy ben, en ontzettend eigenwijs dat was ik al maar het lijkt wel of het nu veel erger is. Kan ook zo boos of intens verdrietig zijn om "niks". Er is helaas niet zoveel aan te doen, merk wel dat als het te erg wordt ik gewoon even moet tellen en niet 1 2 3 want dat helpt niet dan doe ik 1 2 3 *ontplof* ik tel gewoon 121 122 123 klinkt stom maar werkt wel wat beter, voor mij dan.

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

niets van aan trekken veel mensen gooien het daar op ook al ben je gewoon echt boos of verdrietig .. ik krijg het ook heel vaak te horen.. van die reactie van goh last van hormonen.. zwanger he enz enz maar als je dan vrolijk ben krijg je het niet te horen :S 

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

ben blij daT IK NIET DE ENIGE BEN PFFFFFFFFFFFF... KUS LAURA

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

aaaarrgg...zo herkenbaar..reageer je iets te fel, roepen ze meteen.."ligt aan je zwangerschap" of als je iets niet meteen begrijpt of vergeet..wordt het meteen weer aan de zwangerschap geweten volgens al die "deskundige" hoogst irritant..alsof je meteen labiel of dom bent als je zwanger bent...grrrrrr...

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

nou merk wel aan mezelf dat ik sneller en heftiger kan reageren in positieve zin maar zeker ook in negatieve zin en denk op dat moment dat bij mezelf shit heb me weer laten lijden door mijn hormomen hihi Ach zolang het voor het goede doel is en erna ben je er snel weer vanaf dan krijg je last van die slapenloze nachten waardoor je weer sneller boos ben haha Maar vooral Positief blijven dames....succes allemaal met de hormonen.

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Toen ik dit topic eerder deze week las, dacht ik dat ik er geen last van had. Tot dan toe kreeg ik eigenlijk niet te horen dat ik hormonen aanvallen had, alleen dat ik wat knuffeliger ben. Tot eergister avond.... Tussen de lakens ging het niet helemaal zoals ik wilde, waarna ik spontaan een huilbui kreeg! Ik was overweldigd door de tranen en had geen idee waarom ik nu eigenlijk zo verdrietig werd... ik denk ook dat mijn man er enigsinds van schrok en samen waren we verbaasd. Achteraf denk ik dat het analyseren van de situatie weinig nut heeft en dat het meer te maken heeft met hormonen die een uitweg zochten ofzo.

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Ik heb ook last van hormonen, niet zo erg als verwacht.. maar soms kan ik echt monster zijn. wat helpt, is er zelf om lachen.. achter de kwade dingen die ik dan op dat moment roep, roep ik in een adem. "EN HET IS NIET MIJN SCHULD, HET ZIJN DE HORMONEN!!! ZE SLAAN OP HOL, HELP! " en dan moet ik zo hard lachen, en is alles weer goed. Tot nu toe moet mijn vriend er ook echt om lachen, als ik te keer ga in de kamer.. dan lacht die en zegt die "kom eens hier, bij mij, klein hormoonbommetje van me" .. en dan ben ik al weer gekalmeerd, en moeten we allebei lachen. vooral niks aantrekken van mensen die stomme dingen zeggen..  denk aan je zelf, het is niet goed om je op te winden tijdens je zwangerschap! tel tot 10, jij bent zwanger de rest niet. Het is heel normaal dat je dit hebt. Sterkte,  Liefs

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Hoi Laura, Het is heel normaal hoor om stemmingswisselingen te hebben tijdens de zwangerschap.Ik heb hier ook veel last van gehad, vooral bij mijn eerste zwangerschap.Het ene moment was ik superblij en het ander moment weer kwaad op alles en iedereen of intens verdrietig. Weet je meid... wees lekker een hormonenbom die elk moment kan ontploffen. Je kunt er namelijk niet veel aan doen. Als je het gevoel hebt dat het te erg wordt, probeer dan je zinnen even iets op iets anders te zetten. Wellicht dat het daarna weer wat beter gaat.

Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden