anoniem

Anoniem 10 jaar geleden 28 reacties

 
Hallo,

Ik vroeg me af of er hier nog meer mama's zijn die net als ik voor een derde kindje willen gaan?
Zelf ben ik moeder van een dochter van 4 en een zoon van 2jaar, en na lang wikken en wegen zijn we er dan eindelijk klaar voor.
Best spannend om alles weer opnieuw te gaan beleven, maar kijk er wel enorm naar uit. Die buik die alsmaar groter en ronder word, en dat getrappel heerlijk.
Maar ook de vraag hoe zullen mijn kinderen het gaan ervaren?
Zijn er misschien meer mama's zoals ik?

groetjes een hele blije mama

Pagina 1, reactie 1 t/m 10 van totaal 28 reacties.

anoniem

Anoniem 4 jaar geleden

Lieve allemaal, zouden jullie voor mijn studie deze één minuut-durende enquête over de behoefte van feest- en decoratieartikelen willen invullen? http://www.survio.com/survey/d/Y1L2C3B6Z0R3U1W1U

anoniem

Anoniem 5 jaar geleden

Hoi blije mama, Hier ook De wens voor een derde kindje. We hebben een zoontje van net 4 en een meisje van bijna 2. Als de situatie(lees het huis wat groter) net iets beter was geweest, dan was ik al zwanger geweest als het aan mij lag. Maar nu gevoel gevolgd en we gaan vast voor een derde, als we nu al groter wonen of niet. Anders vind ik zelf het verschil te groot tussen de kindjes. Weer spannende tijden dus!

anoniem

Anoniem 5 jaar geleden

ik ben nu 32 jaar moeder van een meisje van bijna 10 en een jongetje van 5 een derde kindje lijkt mij heel leuk en mijn kinderen ook financieel moeten wij rondkomen van z,n 600 pm en daar moet alles van toch ben ik bang dat ik mijn andere kinderen te kort doe om nog een kleintje te nemen die ook veel aandacht en geld kost mischien ten koste van hun je bent niet meer zo vrij enz ik twijfel heel erg ik ben 8 maanden van de pil af geweest en niet zwanger 1 keer 5 dagen overtijd volgens mij gewoon van de spanning bij de andere kinderen was ik binnen 3 maand zwanger

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Beste Dikkebuik, Dank voor je lieve en begripvolle reactie. Vorig jaar heb ik op het gebied van opvoeding van mijn kinderen  en hoe ik me daar staande in hou een paar sessies met een psychologe gehad. Zij heeft mij goed geholpen. Ik heb dus een 'adres' waar ik voor professionele hulp heen kan. Deze week heb ik het onderwerp weer even met mijn man besproken. En hij heeft eigenlijk gezegd wat jij ook zegt: probeer nu te genieten wie weet wat de toekomst brengt. Dat doe ik natuurlijk, met ups en downs. Dat moet ik leren accepteren, dat deel hoort bij mij. Ik wil niet vast zitten in deze worsteling en ondertussen het groter worden van mijn kinderen 'ongemerkt' voorbij laten gaan.

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Beste anoniem, Klinkt alsof je het soms behoorlijk zwaar hebt. Wel is het heel fijn dat je met je man goed over dit onderwerp kan praten. Dat je behoefte hebt aan je eigen ruimte is helemaal niet vreemd hoor. Volgens mij heeft iedereen even tijd voor zichzelf nodig. De een wat meer dan de ander. Ik zou niet weten waarom dat afstandelijk naar je kinderen klinkt. Als je moeite hebt of onzeker bent over het opvoeden, informeer dan eens bij een ziekenhuis of bij je huisarts. Bij mij in de buurt worden namelijk verschillende cursussen gegeven die het je makkelijker kunnen maken. Er komt nou eenmaal niet een gebruiksaanwijzing mee en een beetje hulp op zijn tijd kan geen kwaat. Wie weet in de toekomst dat het je makkelijker af gaat. Geniet eerst van deze twee en wie weet wat de toekomst je nog meer brengt.

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Ik heb twee zooons (4 en bijna 2). Ik zou misschien een derde willen maar mijn man wil absoluut niet. Hij heeft ook best goede argumenten praktisch (huis, auto, geld, tijd, werk)  maar ook gevoelsmatig. Zo vindt hij ons als stel 'niet de capaciteiten' hebben om 3 kinderen te hebben. Dat klinkt cru maar ergens snap ik het. Ik loop nu al regelmatig op mijn tandvlees en mijn opvliegende karakter is geen goede aanvulling in de opvoeding van de kinderen. Mijn worstelingen in hoe ik ben en hoe dat mijn kinderen beinvloedt. Uberhaupt het vele analyseren van de opvoeding van de kinderen, het lijkt niet zo vanzelfsprekend. Ik ben een piekeraar op dat vlak. Mijn man is een hele goede vader maar natuurlijk ook beperkt in zijn kunnen en zijn energie. We lopen nu al met regelmaat langs elkaar heen. Mijn man vindt het 'mooi zo. 2 kinderen zijn prima. Er zijn ouders die 3 kinderen gewoon aan kunnen. Wij niet'.  Zelf merk ik daarbij dat ik erge behoefte heb aan mijn eigen ruimte, mijn kinderen zijn daar dan te veel in. Ik kijk ook erg uit naar het naar school gaan van de eerste zodat er wat meer tijd en ruimte voor mij (en natuurlijk de jongste bestaat). Al met al klinkt dit wat koel en afstandelijk naar mijn kinderen, net of ze een last zijn. En dat is nu net het dilemma waar ik (en waarschijnlijk zo veel meer moeders) mee worstel. Hoezeer ik soms ook zou willen dat ik een moment rust had en tijd voor mezelf (en mijn man) en zo nog meer van dat soort dingen, ben ik zo gek op mijn kinderen en gezin.  Het opgroeien, het worden van een eigen persoon, het knuffelen, het kroelen, het kletsen en samenzijn. Geweldig! Mijn beide zwangerschappen en bevallingen verliepen heel voorspoedig. Diep van binnen schreeuw ik om dat nog eens mee te maken. Maar ja dan moet je weer 4 jaar 'er doorheen' en wij komen net in de leeftijdsfase dat het iets makkelijker wordt met de kinderen. Wil ik dan weer opnieuw beginnen? Ik denk zelf in termen van een rouwproces. Afscheid nemen en accepteren van het idee dat er 3 kinderen zouden kunnen komen. Gelukkig kan ik er over praten met mijn man. Hij weet en begrijpt mijn gevoelens en resepecteert ze. Door het zo nu en dan ter sprake te brengen en alle tegenargumenten weer eens te horen komt bij mij langzaam het besef dat het inderdaad zo goed is: 2 kerngezonde kinderen en een geweldige man. De toekomst biedt ons nog zoveel moois met zijn 4-en. Maar toch...?

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Hoi allemaal, Ook ik ben zwanger van de derde.  Na onze jongste wisten we niet zo goed of we wel een derde wilde of niet. Mijn gevoel zei ja maar ook weer nee. En we hebben eigenlijk de natuur zijn gang laten gaan. Niet kijken wanneer ik vruchtbaar zou zijn nee gewoon van het komt of het komt niet.   gr

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Gisteren hebben we de knoop doorgehakt, we gaan voor een derde kindje. We hebben al een dochtertje van net 6, en een zoontje van bijna 4. Het verstand zij al die tijd nee, en het gevoel ja. Dus we zijn voor het gevoel gegaan. Kijk er nu al naar uit.

anoniem

Anoniem 10 jaar geleden

Hoi candy Wat leuk voor je! Gefeliciteerd. Wel spannend ja weer naar school.(moet er zelf niet aan denken) Ben vandaag ongesteld geworden dus ook begonnen aan poging twee. Maar goed gelijk de eerste raak was ook te mooi om waar te zijn. Nouja dan hebben we nog wat extra tijd om alle klusjes in huis af te maken. hihi En ik drink vannavond weer een wijntje om te prosten op de 2de poging. Fijn weekend! Liefs Blije mama

anoniem

Anoniem 10 jaar geleden

Hey Candy, Wat leuk! En ja dan blijf je zeker bij de baby's. Is het een lange opleiding die je moet gaan volgen, en kun je dat een beetje combineren? Nou ik hoop voor je dat het allemaal gaat lukken. Succes met je intake! Liefs blije mama

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden