anoniem

Anoniem 7 jaar geleden 21 reacties

 

Hoi allemaal,

Hier weer een berichtje van mij...
Eerst wilde ik het van mij af schrijven, maar ik bedacht mij dat het wellicht een discussie punt is of kan worden.

Wat vind je acceptabel qua aantal uren werk/ kinderopvang?

Het zit zo, door bepaalde omstandigheden heb ik momenteel niet de keus om een thuis moeder te worden. Nu kunnen mensen zeggen "dan stop je toch met werken en ga je goedkoper wonen" maar dat vind ik een beetje naief. Wanneer we nu ons huis zouden verkopen om goedkoper te wonen, blijven we een schuld houden doordat het huis nog maar 1 1/2 jaar geleden gekocht is en we het echt niet met winst gaan verkopen, dus of we wel of niet goedkoper gaan wonen, ik zal moeten werken.
Wel letten we goed op qua geld besteding zodat ik niet meer uren hoef te werken en we zoveel mogelijk van de hypotheek af kunnen lossen zodat de maandlasten naar beneden gaan (we hebben een liniare hypotheek.)
Ik werk momenteel 32 uur, maar heb wel redelijk flexibele werktijden, zodat Jonathan van 9.30 - 16.30 naar de opvang gaat, 4 dagen in de week. Zelf zou ik minder willen gaan werken, dus wanneer de mogelijkheid er is, gaan we dat ook zeker doen.

Nu merk ik echter, dat zeker de familie, hier nogal problemen mee heeft en dit ook niet onder stoelen of banken stopt. Nee, bij elke verjaardag en familie aangelegenheden, wordt het besproken en gedaan of Jonathan het zieligste jongentje van de wereld is.
Dit maakt mij eigenlijk best verdrietig, zeker omdat ik weet dat het nog zeker een jaar zal moeten voordat de mogelijkheid er is om naar 24 uur te gaan.

Wat vinden jullie acceptabel qua werktijden? Voel je je schuldig wanneer je zoon/ dochter afgeeft bij de opvang?

Pagina 1, reactie 1 t/m 10 van totaal 21 reacties.

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

het ligt er aan waar je je prettig bij voelt hoor.. ik ben wel fulltime huismoeder en moet zeggen bevalt me erg goed ik snak nog altijd niet naar werk ofzo en verveel me totaal niet ik ben geregeld op stap met ethan alleen of met vriendinnen en de kids het moet je liggen een thuismoeder zijn en ethan is gewoon een vrolijk mannetje

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

een aantal weken geleden stond er een groot stuk in de krant dat kinderen van werkende moeders gelukkiger zijn dan kinderen van moeders die thuis zijn voor hun kinderen! omdat de moeders die alleen maar thuis zijn de muren op hun af komen en dus kribbig worden tegen de kids!!! (was niet mijn conclussie dat stond in de krant) ik werk 33 uur gepropt in 3,5 dag op de maandag en de vrijdag begin ik om 11 uur tot 20uur en manlief ga dan om 4 uur de kids halen bij mijn moeder op de woensdag werk ik van 8 tot 20uur en zijn ze bij mijn schoonouders en mijn schoonmoeder breng ze dan om half 6 thuis en op zaterdag werk ik van 8 tot 13 en gaan  ze lekker met papa brood en fruit halen op de markt en voor je het weet is mama weer thuis! omdat ik voor mezelf werk maak ik meerdere uren en als ik wil dat het succesvol loopt moet ik werken...ja... ik denk daarbij ook aan me eige carriere want waarom moet een vrouw haar carriere laten varen als ze kinderen krijgen terwijl het voor een man altijd maar vanzelfsprekend is om carriere te maken?! als ik een goede werksfeer heb waaruit ik mijn voldoening haal ben ik thuis ook een persoon die meer aankan! ik denk dat iedereen de ideale situatie voor zich ziet dat manlief genoeg verdiend waarbij de vrouw thuis voor de kinderen kan zorgen, maar ik zou me dan de volgende dingen afvragen..... -wordt je er zelf vrolijk van om dagelijks thuis te zijn (en dan bedoel ik langer dan een half jaar)?! -en voel je je niet "afhankelijk" wanneer je niet je eige steendje bij kan dragen?! ik shop toch liever van me eige centen dan van die van manlief. maar dat is micchien een gedachte die alleen mij dwars zit maar als ik "zijn" geld uitgeef voelt het voor mij toch alsof ik een soort verantwoording af moet leggen...ook al hoef dat an hem niet hoor en hij zegt altijd "mijn" geld ik ook jou geld...maar toch!!!!

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Ik moet eerlijk zeggen dat ik eigenlijk weer veel beter in mijn vel zit nu ik weer lekker aan het werk ben. Tuurlijk lijkt het me heerlijk om wat vaker bij Alyssa te kunnen zijn. Maar op mijn werk ben ik gewoon even volwassen, ipv mama. Alyssa breng ik met een gerust hart weg, ik heb alle vertrouwen in de opvang (nu nog oma's, vanaf volgende week kdv). Ik ben van 4 naar 3 dagen gegaan, en misschien zouden we ook wel rondkomen als ik maar 2 dagen zou werken, maar ik vind het ook prettig om iets achter de hand te hebben, niet in de supermarkt alle pakken melk moet vergelijken welke de goedkoopste is en gewoon een doos ijsjes mee kan nemen als ik daar zin in heb. Daarnaast heb ik een baan die niet zo goed te doen zou zijn in twee dagen. Wel vind ik het belangrijk dat ik er wel iets aan over houd. Ze zeggen dat de kinderopvang volgend jaar nog duurder gaat worden (nou ja, de belasting gaat minder betalen, de opvang zelf wordt niet duurder), dus ik ga daar wel even goed naar kijken. Nu kan ik me echt weer verheugen op mijn vrije dagen, leuke dingen doen met Alyssa. Terwijl de weken dat ik thuis was, was ik er op een gegeven moment wel "klaar" mee. Dan is iedere dag hetzelfde. Ik ga niet zeggen dat je je niet schuldig moet voelen, want dat heeft iedereen al gezegt. Maar ik denk wel dat je moet stoppen met je verantwoorden tegenover iedereen. Misschien moet je het van de andere kant benaderen als mensen weer eens wat te zeggen hebben. Gewoon aangeven hoeveel je nu geniet van de dag dat je vrij hebt en lekker met Jonathan kan bezig zijn! Wel ben ik het eens met Ien (als ik het goed heb, anders sorry), want mensen die prima kunnen leven van 1 salaris en vervolgens allebei 5 dagen gaan werken, waarom neem je dan kinderen???? Ik vind 3 dagen werken, 4 dagen thuis met de kids een hele goede verhouding. Tuurlijk soms is het niet anders en dan hoor je mij niets zeggen, maar ik wil even een voorbeeldje geven van een kindje dat ik ooit op het werk had, dan begrijpen jullie wat ik bedoel. ma,di,wo,do kwam hij naar het kdv. Op di en do werd hij opgehaald door de oppas, want papa en mama moesten allebij tot laat werken (hij lag dan al op bed als ze thuis kwamen). Op vrijdag moest het arme kind de hele dag mee boodschappen doen en op zaterdag werd hij gedumpt in de creche van de sportschool en 's avonds kwam de oppas weer, want tja, pa en ma moesten ook tijd voor elkaar hebben. Sorry maar waarom neem je dan kinderen?

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

@sasha26 grappig dat ik niet zo lang geleden ook een artikel heb gelezen waar het tegenovergestelde werd gezet! Maar dat zie je wel vaker met al die onderzoeken dat het de ene keer zus is en de andere keer zo. Waar jij moeite mee hebt heb ik totaal niet. Alles is van ons samen, hij heeft er ook geen moeite mee om  de door mijn gewassen en gestreken kleren  te dragen. Of mijn ingekochte eten en drinken te pakken Of op de door mij schoongemaakte wc te zitten. Het is maar net denk ik hoe je het bekijkt. De een doet dit en de ander dat, dat wil niet zeggen dat dat zijn geld is zo voelt het voor hem totaal niet en voor mij ook niet. Van mijn part blijft vader thuis, alleen ben ik blij dat mijn moeder thuis was en niet mijn vader. Met haar kan ik gewoon veel meer delen ze begrijpt ook veel meer. Persoonlijk vind ik dat vrouwen dat beetje gevoel net weer meer hebben. Ik vind dat het belang van het kind altijd voorop moet staan. Mijn moeder heeft ook eerst het belang van ons voorop gezet en nu we allemaal uit huis zijn kan zij weer haar eigen ding oppakken. Het blijft gewoon lastig.  

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

ja daar ben ik het ook mee eens een vriendin van mij werkt ook niet zodat ze bij de kinders is maar de oudste zit al op de basisschool en gaat daarna naar de bso (op 2 dagen) en op die zelfde 2 dagen zit hun jongste ook op het kdv zodat mama tijd voor zichzelf heeft! en maar klagen dat ze niet op vakantie kunnen en maar klagen dat haar vriend nooit thuis is en alleen maar aant werk is dat begrijp ik dus ook niet.

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

hhaha @ien daar heb je idd wel een punt over die kleding eten en de wc.....zo heb ik het nog nooit bekeken.... het ik ook niet dat hij wil dat ik een erklaring afleg ofzo hoor het is meer een gevoel van mezelf maar de volgende keer met shoppen bedenk ik me gewoon wat jij nu zegt dan komt het vast goed haha

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Ja Ien dat zeg je goed. Daar hebben de mannen ook geen problemen mee, geen één!! Gelukkig ziet mijn man het niet zo, ik verdien geld, dus jij moet schoonmaken! Ook ben ik een tijdje afhankelijk van "zijn" geld geweest. Nooit toestemming hoeven vragen, maar ik ging dan ook nooit ongegeneerd shoppen. Ik kocht dan ook alleen de dingen die nodig waren, gewoon omdat ik me daar anders niet prettig bij voelde. En als ik vroeg lieverd vind je het ok als ik een nieuw korte broek koop ( net na me bevalling paste ik er geen een) en toen zei die ja natuurlijk dat hoef je toch niet te vragen!! Maar ik vond het zo raar om dat niet te vragen eerst. Zoals sacha zegt ik heb inderdaad ook de behoefte om een steentje bij te dragen in onze familie. Voelt goed, geeft ook voldoening. en om iets extra te hebben, gewoonweg niet alle prijzen hoeven te vergelijken. das al fijn! Ondanks ik thuis was en mijn vriend ook, hielp hij ook waar die kon, we deden eigenlijk heel veel samen. Gewoon om daarna meer tijd samen te hebben!  ik schrob echt wel de wc en boen de vloer.. maar hij doet klusjes als vuilnis wegbrengen, tafeldekken als ik sta te koken. dat soort dingetjes. Nu ben ik parttime aan het werk en hij blijft thuis, en zal iets meer doen in het huishouden. Zodat als ik thuis kom ik niet nog is heel de tijd bezig ben met boodschappen doen, wassen, strijken en stofzuigen. Zoals een was op de lijn hangen is voor mij al een hele hulp of dat hij al met de kinderwagen op en neer naar de super is geweest. Kleine dingetjes die heel veel waard zijn. en Wennie ik werkte als kindermeisje (aupair) voor een gezin waar de moeder werkte gewoon omdat ze dat wilde, omdat ze niet fulltime moeder wilde zijn. vader werkte van 8 tot 7 en had een heel goed betaalde baan en zij van 8 tot 6 allebei 5 dagen in de week. Ik kwam daar om half 8 binnen smorgens, kids waren dan al wakker. ik kleedde ze aan, ontbeet met ze (dan kwam de ouders voorbij gesjeest en ginge naar werk). ik bracht de oudste naar school, en ik deed dingen met de kleinste, kinderboederij, schaatsen in de winter, spelen van alles. Dan haalde we haar broer op, lunchen, en weer terug voor de middag naar school. na school, voor hem judo, voor haar ballet of spelen met vriendjes bij ons of bij hun. ik deed zelfs de oudergesprekken op school (want daar konden de ouders geen vrij voor krijgen). dan was het nog beetje spelen, ik kookte, at met ze. Douchen pyama aan, en dan kwamen de ouders thuis als ze voor de tv nog zaten in hun pyamaatje net voor ze naar bed gingen..  en ze betaalde me zo'n 1200 euro per maand. Ik deed het werk met alle liefde want ik  ben dol op kids. maar ik snapte hun situatie nooit. Ik vond het zo sneu voor die kinderen, en ze waren zo ontzettend lief ook nog is! Dit soort situatie snap ik niet. Waar heb je kinderen voor alleen een kus voor het slapen gaan? en zaterdag en zondag? na een jaar toen ik afscheid nam van de juffen en de ouders, dachten ze dat we gingen verhuizen. Toen ik zei dat ik stopte bij het gezin, omdat de kleinste ook naar school ging. Stonden ze met der mond open, ze dachten altijd dat ik de moeder was. Ze hadden de echte nooit ontmoet, en daar was hun zoontje al een jaar vriendjes mee en aan het spelen. ik heb me altijd voorgestld als de oppas, maar blijkbaar hebben ze het nooit begrepen kijkend naar de situatie.   

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

@Steffi: wat een vreselijk verhaal!! Sorry maar dat vind ik dus gewoon echt zielig voor die kinderen.... Natuurlijk moet je nooit te snel conclusies trekken want, ik ken ook genoeg gezinnen die, zeker in deze tijd, echt beide moeten werken om rond te kunnen komen. Maar beide 5dagen werken tot zo laat alleen voor de lol en nooit tijd voor je kinderen hebben, ik snap het gewoon niet. Bij ons zijn er ook al de nodige discussies geweest met mijn schoonzus en zwager. Zij is bevallen van een 2ling eind juli. als ze straks weer gaat werken gaan de beide mannen 3dagen in de week naar het kdv, opzich niks mis mee. Maar de andere 2 dagen komt oma oppassen. Mijn zwager is 1 van die dagen wel thuis maar moet dan aan zijn opleiding werken. Mijn schoonzusje werkt als arts in het ziekenhuis en gaat dus ook nog een af en toe in de weekeinde enz werken... Zowel mijn vriend als ik begrijpen niet waarom ze zoveel blijven werken!! Ze hebben het geld namelijk niet nodig voor het huis (wonen op 13 hoog in een 3kamer flat... ) hier zijn dus ook al wel de nodige discussies over geweest omdat, zij niet begrijpen dat ik 'maar' 3 dagen werk! Kortom eigenlijk doe je het als ouder, vooral als mama, nooit goed voor de buitenwereld ;)

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Weet je bij de eerste had ik ook geen keus en moest ik 4 dagen in de week werken dat was net genoeg om uit een uitkering te zijn en mezelf te redden. ( ik was toen alleenstaande moeder) Ik vond 4 dagen wel genoeg, dan was ik ook nog 3 dagen thuis vond ik wel mooi verdeeld. Natuurlijk had ik ook liever minder gewerkt en meer thuis geweest maar het was niet anders.  Je bent echt geen slechte moeder omdat je kind naar de opvang gaat hoor en ook niet als dat toevallig 4 dagen zijn. Het is altijd makkelijk praten voor een ander. Mijn schoonmoeder vind het ook zielig dat dr kleinkind straks naar de opvang gaat je hoort volgens haar thuis te blijven tot je kind 4 is.  Dat vind ik dus heel erg naief, das allemaal leuk en aardig maar ik ken echt niemand die zich dat kan veroorloven! Je moet tegenwoordig eigenlijk wel alletwee werken wil je rond kunnen komen. Ik blijf een half jaar thuis nu en dat vind ik al heel erg luxe dat dat kan. Dan zijn er ook nog mensen die dan roepen dan moet je maar geen kinderen nemen als je er niet voor thuis kunt blijven. Weet je het dat vind ik eigenlijk vooral hele domme kortzichtige mensen. Het is toch nooit goed wat je ook doet, werk je dan ben je een slechte moeder want je stopt je kind in de opvang. Blijf je wel thuis om voor je kind te zorgen dan komt daar ook wel weer commentaar op; oh je bent huisvrouw en verder doe je niks? Pardon? Hoezo ´niks´? Wil je een dagje ruilen droplul denk ik dan.  Mensen zullen altijd overal commentaar op hebben en ik denk dan maar zo, ze kunnen beter over me kletsen dan van me vreten!!!  Hoe vind je kindje het op de creshe? De mijne vond het hartstikke leuk en ging er graag heen waardoor ik me al stukken minder schuldig voelde.  Laat je niks aanpraten hoor, jou kindje is echt niet zielig.

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Wat flauw van je familie, misschien vind Jonathan het wel heel leuk daar met al die andere kindjes! Het is niet dat je niet thuis wilt zijn, maar soms kan het niet anders. Het is inderdaad zoals Annebel al zegt, nooit goed. We doen ons best, en meer kunnen we niet doen. Ik werk in de zorg, en daar zijn meestal geen grote contracten. Ik werk " maar"  70% (25.2uur), maar wel onregelmatig. Mijn vriend heeft een eigen garage bedrijf. Ik kan gewoon werken, en mijn vriend is dan thuis (en als het niet anders kan, dan neemt hij de kleine mee naar het werk (kantoorwerk doen, en als de kleine slaapt met de babyfoon gewoon aan het klussen). Liefs bloemetje

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden