anoniem

Anoniem 8 jaar geleden 21 reacties

 

Hoi allemaal,

Hier weer een berichtje van mij...
Eerst wilde ik het van mij af schrijven, maar ik bedacht mij dat het wellicht een discussie punt is of kan worden.

Wat vind je acceptabel qua aantal uren werk/ kinderopvang?

Het zit zo, door bepaalde omstandigheden heb ik momenteel niet de keus om een thuis moeder te worden. Nu kunnen mensen zeggen "dan stop je toch met werken en ga je goedkoper wonen" maar dat vind ik een beetje naief. Wanneer we nu ons huis zouden verkopen om goedkoper te wonen, blijven we een schuld houden doordat het huis nog maar 1 1/2 jaar geleden gekocht is en we het echt niet met winst gaan verkopen, dus of we wel of niet goedkoper gaan wonen, ik zal moeten werken.
Wel letten we goed op qua geld besteding zodat ik niet meer uren hoef te werken en we zoveel mogelijk van de hypotheek af kunnen lossen zodat de maandlasten naar beneden gaan (we hebben een liniare hypotheek.)
Ik werk momenteel 32 uur, maar heb wel redelijk flexibele werktijden, zodat Jonathan van 9.30 - 16.30 naar de opvang gaat, 4 dagen in de week. Zelf zou ik minder willen gaan werken, dus wanneer de mogelijkheid er is, gaan we dat ook zeker doen.

Nu merk ik echter, dat zeker de familie, hier nogal problemen mee heeft en dit ook niet onder stoelen of banken stopt. Nee, bij elke verjaardag en familie aangelegenheden, wordt het besproken en gedaan of Jonathan het zieligste jongentje van de wereld is.
Dit maakt mij eigenlijk best verdrietig, zeker omdat ik weet dat het nog zeker een jaar zal moeten voordat de mogelijkheid er is om naar 24 uur te gaan.

Wat vinden jullie acceptabel qua werktijden? Voel je je schuldig wanneer je zoon/ dochter afgeeft bij de opvang?

Pagina 1, reactie 1 t/m 10 van totaal 21 reacties.

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Weet je bij de eerste had ik ook geen keus en moest ik 4 dagen in de week werken dat was net genoeg om uit een uitkering te zijn en mezelf te redden. ( ik was toen alleenstaande moeder) Ik vond 4 dagen wel genoeg, dan was ik ook nog 3 dagen thuis vond ik wel mooi verdeeld. Natuurlijk had ik ook liever minder gewerkt en meer thuis geweest maar het was niet anders.  Je bent echt geen slechte moeder omdat je kind naar de opvang gaat hoor en ook niet als dat toevallig 4 dagen zijn. Het is altijd makkelijk praten voor een ander. Mijn schoonmoeder vind het ook zielig dat dr kleinkind straks naar de opvang gaat je hoort volgens haar thuis te blijven tot je kind 4 is.  Dat vind ik dus heel erg naief, das allemaal leuk en aardig maar ik ken echt niemand die zich dat kan veroorloven! Je moet tegenwoordig eigenlijk wel alletwee werken wil je rond kunnen komen. Ik blijf een half jaar thuis nu en dat vind ik al heel erg luxe dat dat kan. Dan zijn er ook nog mensen die dan roepen dan moet je maar geen kinderen nemen als je er niet voor thuis kunt blijven. Weet je het dat vind ik eigenlijk vooral hele domme kortzichtige mensen. Het is toch nooit goed wat je ook doet, werk je dan ben je een slechte moeder want je stopt je kind in de opvang. Blijf je wel thuis om voor je kind te zorgen dan komt daar ook wel weer commentaar op; oh je bent huisvrouw en verder doe je niks? Pardon? Hoezo ´niks´? Wil je een dagje ruilen droplul denk ik dan.  Mensen zullen altijd overal commentaar op hebben en ik denk dan maar zo, ze kunnen beter over me kletsen dan van me vreten!!!  Hoe vind je kindje het op de creshe? De mijne vond het hartstikke leuk en ging er graag heen waardoor ik me al stukken minder schuldig voelde.  Laat je niks aanpraten hoor, jou kindje is echt niet zielig.

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Wat flauw van je familie, misschien vind Jonathan het wel heel leuk daar met al die andere kindjes! Het is niet dat je niet thuis wilt zijn, maar soms kan het niet anders. Het is inderdaad zoals Annebel al zegt, nooit goed. We doen ons best, en meer kunnen we niet doen. Ik werk in de zorg, en daar zijn meestal geen grote contracten. Ik werk " maar"  70% (25.2uur), maar wel onregelmatig. Mijn vriend heeft een eigen garage bedrijf. Ik kan gewoon werken, en mijn vriend is dan thuis (en als het niet anders kan, dan neemt hij de kleine mee naar het werk (kantoorwerk doen, en als de kleine slaapt met de babyfoon gewoon aan het klussen). Liefs bloemetje

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Ik werk ook 4 dagen en Lucas gaat dus ook 4 dagen naar het kdv. Ook eigenlijk om dezelfde reden als bij jou, huis gekocht dus ik moet wel. En zelfs als we wat zouden huren zou ik nog moeten. Zou zelf heel graag minder werken en lekker meer van men zoontje en straks onze kleine meid willen genieten, maar die keuze hebben we helaas voorlopig nog niet. Blijf het moeilijk vinden om hem weg te brengen, maar het maakt het wel makkelijker dat hij het daar enorm naar zijn zin heeft. ooit word hij boos als hij mee naar huis moet omdat hij liever daar blijft en met de andere kinderen speelt. En idd de opmerkingen van andere mensen zijn niet altijd even vriendelijk. Meestal denken ze dat als je dan werkt dat je ouders/schoonouders wel oppassen, maar ook dat is in ons geval niet mogelijk. mijn vader en stiefmoeder wonen in belgie en werken beide fulltime. Mijn moeder heeft een paar jaar terug een herseninfarct gehad en kan niet meer praten en haar rechter arm en been werken niet meer zoals het hoort dus die kan je ook niet op laten passen. En mijn schoonmoeder woont in Duitsland. schoonvader en stiefschoonmoeder werken ook. Vind dat mensen idd hun commentaar eens voor zich moeten houden, vaak weten ze niet waar ze over praten. We leven niet meer in de tijd dat de moeder thuis kan blijven en dat is van een kant als erg genoeg. Maar dan moet je ook nog eens constant verantwoording afleggen voor het feit dat je dus graag kinderen wilt, en helaas wel moet blijven werken. ik ken ook niemand met kinderen waarvan de moeder helemaal niet werkt. En wat annabel zegt je eigen niks aan laten praten!

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

hoi, Gelukkig werk maar halve ochtend in de week en de andere week 2 halve ochtende. Mijn man werkt 1 dag in de week thuis en die andere ochtend werk ik bij mijn moeder dus kan de kleine lekker mee. Ik vind als je moet werken om je kosten te kunnen betalen het geen probleem dat mensen hun kinderen naar het kdv brengen. Ik vind als je het niet  nodig heb 2 a 3 dagen meer dan genoeg. Maar ik ken dus mensen die bv aan meer dan 1 in komen genoeg hebben en toch hun kinderen 4 of zelfs 5 dagen naar het kdv en later naar voor schoolse en na schoolse opvang doen om zelf carriere te willen maken echt niet kunnen. Het is natuurlijk mijn mening maar ik denk dan bij mezelf waarom begin je aan kinderen als je carriere belangerijker is??? Ik weet dat mijn moeder altijd was voor school na school in de vakanties ik vond het heerlijk en heb dat dus ook in mijn beslissing mee genomen met mijn kinderen. Gelukkig hoef ik niet veel te werken en kan ik dus bijna altijd thuis zijn. Maar mensen voel je niet schuldig als je niet anders kan, dat zullen je kinderen ook begrijpen.

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Ik voel me elke dag vreselijk als ik remco achter moet laten voor een ondankbare baan. En 5 dagen per week. Maar ook wij kunnen niet anders! De leefkosten hier zijn zo veel hoger dan inkomens, als je bedenkt dat je geen enkel 1 slaapkamer apartement kan vinden in een buurt waar je (vooral als witte) veilig kan wonen, onder de $800 kale huur, en de salarissen rond de $700 per maand liggen... Wat moet je dan? Mijn moeder probeert me ook steeds vanalles aan te praten en het doet heel veel pijn omdat ik me zoiezo al zo vreselijk erover voel, maar wat voor keus heb je? Ik verdien net genoeg om de huur van ons 2 slaapkmaer appartement te betalen, dus samen met mijn man delen we zo alle kosten en zijn blij als er eind vd maand een 50$ over is!

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Och jeetje wat flauw van je familie zeg.... Ach tuurlijk is het in het begin even niet leuk om je kindje weg te moeten brengen naar een Creche....... maar wat moet je anders?? Ik werk zelf 3 dagen en kan ook echt niet minder helaas! huis moet betaald worden en we willen de kinderen ook een toekomst bieden! en daarkomt bij dat Lisa zich super ontwikkeld op de creche door het spelen met andere kinderen... ze hebben haar zelfs geleerd om met een baby om te gaan daar haar te laten helpen flesje geven.... overal naast laten zitten.... en Lisa heeft nu heeeelemaal geen problemen met de Komst van Emma erbij!!! de creche heeft zooooooveel voordelen!! en werken moeten wij als vrouwen nu eenmaal we komen er helaas niet meer onderuit!! Ik vind het ook wel fijn om te werken hoor.... even weg uit huis en sociale contacten vind ik ook een belangrijk punt in het leven. dus ik voel mij niet schuldig om onze kinderen achter te laten bij de creche!!! ik vind het juist een super fijn idee dat ze het daar zo goed hebben!!!!

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

maak je niet druk over wat andere zeggen.. en je hoefd je ook echt niet druk te maken dat je een slechte moeder bent  mijn zus en zwanger werken beide fulltime 38 en 40 uur en dat hebben ze altijd gedaan ondanks dat ze 2 dames hebben.. kijk dat ik thuis kan blijven is pure luxe en zodra we zien dat het in de toekomst niet meer kan zal ik ook gewoon weer gaan werken

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Bedankt voor alle reacties! Ik voelde mij er echt een beetje rot onder... Jonathan doet het super bij de gastouder, dat maakt het inderdaad een heel stuk makkelijker, wij kunnen het ook erg goed vinden met onze gastouder! Toch hoop ik in de toekomst wel van 4 naar 3 dagen te kunnen gaan, dat is meer omdat ik lichamelijk niet zo heel sterk ben.

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Wat je doet, is goed, lijkt me. EN het is inderdad wat Annabel zegt: De buitenwereld heeft altijd wat aan te merken. Of je doet dit te weinig en dat teveel, zus is niet goed en zo kan niet beter. Dit is wat momenteel binnen jullie mogelijkheden ligt en wat ook voor jou niet als ideaalsituatie ervaren wordt maar wél als een situatie die momenteel nu zo is omdat er simpelweg niets anders opzit. Daar kun je ook begrip voor krijgen. Tja, ik was eerst geneigd hier iets over hypotheken neer te gaan zetten, maar doe het niet. Ik heb zelf ruime ervaring in die branche maar door mijn nekklachten kan ik me niet meer concentreren en de laatste  jaren weet ik dus niet meer haarfijn wat er wel en niet speelt op hypothekengebied, het lukt me helaas niet meer om dat op te pikken en nou ja, wie ben ik uberhaupt om daar iets over aan te geven. Ik kan me alleen maar schikken bij de dames hiervoor me: Laat je geen schuldgevoel aanpraten door derden want jij wilt het allerbeste voor je kindje en handelt naar de middelen die je momenteel hebt. En daarbij: De klik met je gastouder is er en als Jonathan het goed heeft daar, dan weet je toch dat je voo hem de allerbeste opvang gevonden hebt? Want ook dat is een basis van vertrouwen en als dat goed is, is dat reuze! En als in de toekomst financieel gezien minder werken mogelijk is: DOEN! Als dat jouw/jullie keuze is en het beste bij jullie leven dan past, wie is een ander om daar dan ook weer een mening over te moeten hebben? Je doet het goed, vergeet dat niet! Groetjes  

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hoi MommyD, voel je er inderdaad niet rot om. In heel veel gezinnen gaat het nou emaal zo. al zouden we liever anders willen. Mijn moeder stopte ook met werken na de geboorte van mijn oudere zus, en begon pas weer toen ik ook op de middelbareschool zat en niet meer thuis kwam lunchen (12 jaar dus). Ik had dat ook altijd gehoopt zo te kunnen, maar helaas. Jonathan is helemaal niet zielig. en wacht maar straks vertelt die zelf wel aan de familie hoe leuk die het op de opvang heeft, of met de gastouder! Hier in spanej wordt er heel anders over gedaan, ik ben nu zo'n 5 maanden thuis. Ondanks dat er maar 3 maanden hadden moeten zijn. Ik was werkeloos en een baan vinden kostte tijd! Ik heb zo'n 2 maanden bezig geweest een nieuwe baan te vinden en volop aan het zoeken en solliciteren, wat bijna een fulltimebaan was! Dus echt 100% genieten was het niet. Wij redden het wel elke maand. maar iets extra's zit er niet in! Toch werd er mij maar al te vaak ingewreven hoe fijn dat wel niet is dat ik nog thuis was, en dat ik niet mocht klagen. Terwijl het eigenlijk niet zo'n feest was, ik raakte gestresst omdat ik geen werk vond en rekenend naar ons spaargeld hoe lang ik nog de tijd had om wat te vinden. Dan zit je ook niet rustig! Dus je probeert wel te genieten. Toch denken mensen altijd alles te weten, ze spreken je over alles aan zonder dat ze weten hoe het is! Ze denken te kunnen beoordelen dat het niet nodig is dat beide ouders bijvoorbeeld werken, hoe weten zij nou of jij een schuld hebt of een hoge hypotheek?? Als ik in die maanden met een pruillip zei dat waarschijnlijk heel spoedig als ik een baan vind afscheid moet nemen van het elke dag met Dante zijn. Werd er zo stom gereageerd door mijn schoonfamile. zoals "nou meid jij mag niet klagen, ik werkte al 4 dagen na de bevalling, 45 uur in de week!!!!"  of " nou maak je niet druk, zo erg is dat niet hoor, hij redt het ook wel zonder jou"  dat ik denk , nou dat vind ik WEL erg! en ja hij redt het heus ook wel zonder mij.. maar toch! is het een schande om bij je kind te willen zijn? Ik ga vanaf deze week ook weer aan het werk voor het eerst! Het zal even wennen zijn. maar goed. Ik laat voorlopig Dante achter bij mijn man. Ja een echte huispapa! En ik mag hierom echt niet klagen! Hij heeft inkomen uit vastgoed (erfgoed wat hij nu verhuurd), en dat terwijl hij er niks voor hoeft te doen heeft hij wel een inkomen. Alleen ja dit is geen zeker inkomen, het is nou emaal crisis en als de huurder volgende maand zijn baan verliest en stopt betalen, hebben ook wij geen inkomen en dus een probleem. Dus ik ga aan het werk, voor het geval "je weet maar nooit", om wat extra te kunnen doen (vakantie!) en om te sparen voor die uk! Ja af en toe ben ik wel jaloers, dat mijn man bij ons kleintje kan blijven. Normaal gesproken is dat de taak van de mama! En ik zou het oooooh zo graag willen doen! Maar financieel gezien is het eerlijker dat ik ga werken. Los van dat ben ik engelsdocent en verdien ik hier met partime werken een fulltime salaris. Mijn man zou voor mijn salaris 40 uur moeten werken, en ik nog geen 20! Dus de keuze was snel gemaakt. Toch denk ik af en toe,, grrrr! Maar ben al lang blij dat hij bij hem kan blijven! en dit is plan voor voorlopig. Want ook mijn man wil weer aan de slag, hij wil  een eigen bedrijf gaan opzetten. Wat nu nog maar denkwerk vraagt wat hij thuis kan doen in combinatie met Dante. Zal straks ook uitgevoerd gaan worden, en ook dan moeten we kijken of hij niet naar de creche moet of naar oma (mijn schoonmoeder). Ik zal het niet leuk vinden, maar zal wel moeten.  Ook ik kan dan nog niet stoppen met werken. Zeker kijkend naar ons "dromen" die we hebben. We wonen nu in een appartement. Maar ons doel is in een huis te wonen met tuin als Dante de leeftijd heeft dat hij kan steppen fietsen rennen skaten en schommelen! Dus  voorlopig aan de bak! Je moet keuzes maken. En voor mij is het nu de moeite waard te gaan werken, om die droom mogelijk te kunnen maken voor hem in een misschien wel 2 jaar tijd! Wat zal ik trots zijn als ik hem zie fietsen en steppen in onze tuin. Dan nog maar flink hard zwoegen nu en maar denken aan dit! That's life! en ik trek me er niks van aan wat andere zeggen. En dat moet jij ook niet doen! niemand niet! Iedereen maakt zijn eigen keuzes, en iedereen kiest voorzich zelf wat hij of zij belangrijk vindt of niet. Net zoals iedereen voor zich kiest wat hij wil, creche, opa of oma, gastouder etc. ook daarin liggen altijd alle meningen klaar, maar enige mening in jouw familie die telt is die van jezelf!

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden