anoniem

Anoniem 10 jaar geleden 3 reacties

 
Hoi allemaal, Ik ben momenteel gelukkig zwanger van mijn tweede. Heel blij en alles, maar de bevalling van mijn dochter (bijna 5 jaar geleden) was een traumatische ervaring voor me. Mijn onsluiting wou gewoon niet op gang komen, ik ben tussendoor naar het ziekenhuis gegaan, (ong 8 min rijden maar toen waren mijn weeën op eens gestopt) ik kreeg in het ziekenhuis een infus en ik heb in totaal 18 uur weeën moeten leiden zonder enige pijn bestreding die aangeboden werd. Na 18 uur was mijn onsluiting 4-5 cm. Daarna kreeg ik een ruggenprik en ze hebben de weeën nog krachtiger gemaakt met meer infus. Op eens viel ik even in slaap en toen ik wakker werd waren we 22 uur verder. De hartslag van mijn dochter ging bij de pikken erg laag zo te zien op de monitor, ik was gestressed en heel erg bang, de dokters en verpleegkundigen kwamen kijken 6-7 cm maar nog even proberen. Na 23 uur werd besloten voor een keisersnede. Ik heb heel veel pijn gehad na de operatie, borstvoedieng wilde niet lukken en herstellen ging heel laangzaam. Nu mijn dilemma: zal ik vaginaal proberen te bevallen van mijn tweede? aan de ene kant wil ik geen operatie en wil ik het zo graag, maar aan de andere kant durf ik het niet omdat ik denk dat ik dezelfde gaat mee maken. Ik ben bang dat ze mij weer gaan forceren om te blijven proberen (zo voelde het toen). Wat zijn jullie ervaringen? Hebben jullie ook zoiets mee gemaakt? Hebben jullie tips om mijn angst te overwinnen? Bedankt alvast allemaal!

Pagina 1, reactie 1 t/m 3 van totaal 3 reacties.

anoniem

Anoniem 10 jaar geleden

heel erg bedankt voor jullie reacties. Jouw mening is ook heel belangrijk, misschien heb je gelijk een achteraan is een operatie een 2e keer alweer niet zo erg, maar je heb natuurlijk de ervaringen van andere vrouwen die de tweede wel op de gewone manier ter wereld werd gezet. En dan krijg je weer insporatie, haha! Maar misschien moet ik inderdaar niet zo moelijk doen, ik moet gerust kijken denk ik tegen de tijd hoe ik me voel en sowieso wat de gynaecoloog adviseert. Dan pas een beslissing nemen. Ik ga ook al aantsaande dinsdag naar de verloskundige en verwacht om al een beetje erover hebben. Bedankt! Al ben ik nog niet helemaal uit weet dat het goed komt. Groetjes

anoniem

Anoniem 10 jaar geleden

Hoi, Ik heb bij mijn beide dochters een keizersnede gehad. De 1e omdat ik ook niet verder kwam dan een krappe 6 cm (na 30 uur!) en bij mijn tweede omdat ze niet was ingedaald en het was nog geen 2 jaar nadat ik van mijn 1e dochter was bevallen dus ze durfden het niet op te wekken ivm de wond. Ik had alleen de pech dat ze bij mijn beide keizersneden de ruggeprik niet goed hadden gedaan en ik de gynaecoloog dus voelde snijden in mijn buik! Hierdoor moest ik dus bij allebei onder algehele narcose en dat was niet fijn (zachtjes uitgedrukt). Desalniettemin ben ik dolgelukkig dat allebei mijn meiden kerngezond zijn! Ik denk dat je moet doen daar waar jij je het prettigst bij voelt. Tuurlijk is het mooi als je natuurlijk kan bevallen en wie wilt dat nu niet. Maar als je er nu al tegenop ziet (wat logisch is na je ervaring), waarom dan moeilijk doen? Het gaat er toch om dat je kindje gezond ter wereld komt?! Ik denk dat je gewoon moet denken: mijn lichaam is niet gemaakt voor een natuurlijke bevalling...zo denk ik ook en dat stelt mij gerust. Na de bevalling van mijn 1e ging het herstel ook langzaam en heb ik veel pijn gehad. Maar dat komt ook omdat we eerst opwekkers en al die troep hebben gehad en daarna een grote operatie hebben ondergaan. Van mijn 2e ben ik, zoals ik al zei, ook via een keizersnede bevallen en dat werd een dag van tevoren tijdens het spreekuur besloten door de gynaecoloog, mijn man en ik (ik was toen al 41 wkn, 5 dgn dus vandaar kort dag). Na die keizersnede was ik razendsnel weer hersteld (binnen een week) en voelde ik me ook beter + ik kon ook beter aanleggen aan de borst omdat ik minder tot geen pijn had. Nou, een heel verhaal, maar ik hoop dat je er iets aan hebt.

anoniem

Anoniem 10 jaar geleden

Hoi Hoi, Ik heb dan wel geen keizersnee meegemaakt maar wel 2 hele lange nare bevallingen en nu zwanger van de derde. De eerste heb ik 36 uur over gedaan en de 2e ook waarbij ik op de ok kwam voor het verwijderen van mijn placenta. Ik heb bij de tweede weeeen opwekkers gekregen die ik als de hel beschouw want dat was niet te doen. Ook hierbij ging het hartslag van mijn jongste naar beneden en niemand die naar me wilde luisteren terwijl ik het niet meer trok.  Toch ga ik voor een normale bevalling omdat het moeder natuur is. Ik kan alleen de tip geven probeer zo relaxt mogelijk de bevalling in te gaan, stress kan de boel nog al ophouden namelijk. Succes met je beslissing

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden