anoniem

Anoniem 9 jaar geleden 6 reacties

 
argh word niet goed van mezelf...zijn de hormonen niet normaal verdwenen na 3+maanden? pff Zit hier op mijn werk... zou blij moeten zijn een baan te hebben, en vooral 1 van 8-5, met vrije weekenden... Maar ik voel me vreselijk omdat ik Remco zo lang achter moet laten! Ik voel me alsof ik helemaal geen tijd meer voor hem heb en ik kan er uren om huilen... Mijn hart verlangt zo naar hem, mijn concentratie is er niet omdat ik zo om hem schreeuw van binnen... Voel me zo'n slechte moeder hierom...gister bijvoorbeeld kom ik thuis en slaapt hij al... heb nauwelijks een flesje kunnen geven! Ben ik nu gek geworden dat ik me hier slecht om voel? wat doe ik eraan? ik voel me vreselijk, alsof ik hem zo te kort doe... wordt er gewoon depressief van :( Kan dan ook zo kwaad worden op mijn man, hij is nu een week vrij van werk, vakantie die hij al een tijd had aangevraagd. En toch kiest hij er liever voor om Remco met de oppas te laten, terwijl hij bij zijn moeder op bezoek gaat en tv kijkt... of zowat stoms! Als ie nou dingen te doen had, dan kan ik het nog wel begrijpen, maar echt er bewust voor kiezen om geen tijd met je baby door te brengen... aaaaaargh, ik snap het niet! Maar ik kan hem het natuurlijk niet kwalijk nemen, mannen denken nou eenmaal anders als vrouwen... En dan als ik eraan denk hem volgende maand in de creche te doen... oh ik weet echt niet meer wat te doen... zelfs op mijn man's vrije dag door de week wil hij hem in de school doen, ipv dat ie dan 4 dagen in de week kan gaan, en toch 3 dagen thuis, moet hij gewoon een volle "werkweek" naar die creche! Omdat hij "tijd voor zichzelf wilt" ... Het lijkt me zo zwaar voor een baby van 4 maanden en 2 weken... een hele dag op een creche zijn... mijn man is om 2 uur klaar met werken omdat hij om 5 uur sochtends begint, maar hij wilt hem niet voor 3 uur ophalen... dus dat is echt een lange dag voor onze uk... Maar de oppas...weet ik dus ook niet meer... Ik wil gewoon zo graag zelf thuis met hem zijn... hij is nog zo jong, wat als hij zich afvraagt waarom mama geen tijd met hem "wilt" doorbrengen? waarom hij steeds aan een ander wordt afgedragen... :( ik voel me zo down... wat moet ik doen? iemand tips? :'( zelfs nu typ ik met tranen in mijn ogen > ben ik raar?

Pagina 1, reactie 1 t/m 6 van totaal 6 reacties.

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

ooooooooooomeid.... ik moet binnen kort ook weer aan de bak... teminstens... ik moet af studieren....zie er nu al tegen op om de kleine achter te laten..... maar dat geeft denk inderdaat allen aan wat een goede moeder je bent.... wat betreft je man.... ik snap het niet.... als ik het zo lees heb ik het idee dat die twee is en graag NEE zegt!!!! wel lastig dat je hem niet om 1 uur of zo op kan halen!!

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Ik kan het me goed voorstellen, bij de eerste had ik er ook enorm veel moeite mee om weer aan het werk te gaan, ik vond het zo erg om hem naar het kdv te brengen. Ik heb een aantal keer jankend op mijn werk gezeten, gelukkig had ik wel hele lieve collega's die daar geen punt van maakten en het wel begrepen  Ik denk niet dat je gek bent weet zeker dat heel veel moeders dit hebben. Het gaat gewoon tegen je gevoel in om zo' n kleintje achter te laten.  Wat je man betreft kan ik me je frustratie goed voorstellen. Jij wil zo graag en kunt niet en hij kan wel maar dan wil hij niet. Ik zou er heel verdrietig van worden en teleurgesteld zijn.  Tja en het enige wat je kunt is praten maar als dat niet helpt...tja wat moet je dan?!

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Hoi jennefer, Je bent helemaal niet gek. Heel begrijpelijk allemaal. Veel kan ik niet toevoegen wat de andere dames al hebben gezegd.  Dikke knuffel kan ik je nog wel ff geven. Gr

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

nee hoor je bent absoluut niet raar!!! de eerste werkweken zijn ook erg moeilijk en moet je echt even doorheen!! dat jij je zo voelt is teken van een goed moedergevoel en hoeveel jij om je kleine mannetje geeft!! en dat is goed toch?? en tja..... het verhaal over je man...... ik kan er niet bij dat een vader zo doet! ik kan het me wel voorstellen voor een keer als hij echt wat "belangrijks" te doen heeft dat hij gewoon naar de creche of oppas gaat maar als je vakantie hebt wil je als vader toch ook graag tijd met je zoon doorbrengen?? nu mag ik niet klagen mijn vriend is echt het tegenover gestelde en dus niet te vergelijken.... maar ik had het hier niet bij laten zitten hoor..... Hij heeft toch ook tenslotte voor kinderen gekozen? dan weet je toch dat het je vrijheid wel kost... vooral de eerste jaren!!! maargoed dat is mijn mening.... ik zou misschien toch is met hem om de tafel gaan zitten om met hem hierover te praten!!! jij moet er ook wel een goed gevoel aan overhouden natuurlijk he!! maar je moedergevoel zit zeker op de goede plek hoor!! daarom voel jij je zo :) en dat is ook erg belangrijk!!!! Groetjes, Danielle

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Hey Jennefer, Je bent echt niet gek hoor! toevallig dat ik net zag wat je geschreven had, want moest net aan hetzelfde denken!! ik werk 4 dagen en Lucas gaat dus 4 dagen naar het kinderdagverblijf. vooral de eerste weken waren zo zwaar precies het gevoel wat jij beschrijft nu te hebben! Ben nu ondertussen al weer 7 maanden aan het werk, en het word wel iets makkelijker maar ik heb ook nog steeds het gevoel dat ik hem te kort doe. En vooral nu met de tweede onderweg. zou zo graag thuis zijn. maar moet wel zeggen hij heeft het er wel erg naar zijn zin dat maakt het voor ons ook makkelijker. En de dagen dat wij vrij zijn genieten we dan ook extra van hem, en die dagen zijn ook echt voor hem! en wat danielle al zei ik zou idd ook met je man om tafel gaan zitten en er goed over praten. Want voor jou scheelt het ook al denk ik als jij werken bent en je weet dat hij bij je man is ipv bij de oppas of op de creche. Je kleine kereltje weet en voelt echt wel dat hij voor jou op de eerste plek staat, ook al moet je werken! Denk niet dat hij zal denken dat je geen tijd met hem wil doorbrengen, want hij voelt echt wel dat je dat wel heel graag wilt op de momenten dat je lekker samen bent met hem.

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Ach met manlief praten heeft geen zin hoor... ik heb het zelfs gister nog geprobeerd, maar hij houd voet bij stuk. Enige wat hij wil doen is hem eerder ophalen op dagen dat hij vrij is... maar hij moet alsnog naar die verdraaide creche :( En eerder ophalen, zou niet weten hoeveel eerder dat zal zijn want ze hebben bath/naptime van 11 tot 2 dus dan mogen ouders niet komen... dus dan zal hij hem voor 11 moeten gaan of na 2... en voor 11, zal hoogstwaarschijnlijjk niet in zijn "tijd voor hemzelf"-schema passen... Hij is geen slechte vader of zo hoor, hij maakt echt wel tijd voor Remco, en is ook in de opvoeding betrokken (al valt het meeste op mijn schouders... maar dat vind ik helemaal niet erg ) alleen hier kunnen we het niet eens over worden...de creche. En ik voel me nog steeds vreselijk, werken is zo vervelend en de dagen duren zo vreselijk lang zo :( en voel me zo erg schuldig... zuchttt het is nu pas kwart voor vier...nog zo lang te gaan :(

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden