anoniem

Anoniem 9 jaar geleden 24 reacties

 
Ik moet het even kwijt. Ik ben nu 25 wk zwanger en vanwegen me lichaam die het zwaar gaat krijgen word mij aangeraden niet meer te gaan werken. Heeft iemand dit nog meer? Ik wil er wel aan toegeven maar vind het ook erg moeilijk maar omdat het voor de kleine beter is dat ik rust neem doe ik het toch maar. Ik ga vanaf nu niet meer werken en vind het echt heel moeilijk want wil niet gezien worden als iemand die zich aansteld. Herkend iemand dit en wat zouden jullie doen ik vind het zo moelijk maar de kleine meid gaat echt voor ze is ons alles zelf nu ze nog niet geboren is dus luister in maar goed naar me lichaam en stop met werken. Ik zit er zo mee omdat ik niet snel opgeef maar nu gaat me kindje echt voor hoe denken jullie er over en wat zouden jullie doen? gr an

Pagina 1, reactie 1 t/m 10 van totaal 24 reacties.

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Hoi Diana, Lastig hoor, dat je dit nu hebt tijdens je proeftijd. Ik ben het volledig met An eens. Je kindje is wel belangrijker. Misschien kun je idd met je baas praten en probeer vooral van te voren al nagedacht te hebben over wat je eventueel wel kan doen. Dan kun je hem/haar misschien voorstellen tijdelijk dat werk te doen. Het feit dat je dan zelf met oplossingen komt kan soms heel goed vallen. Bovenal luister naar je lichaam. Je gezondheid en die van je kindje zijn het alle belangrijkste. Wat betreft je schildklier. Dit klinkt misschien vreemd, maar gebruik je boter op brood en zout met toegevoegde jodium (bv. jozozout). Zoniet, dan dit gelijk gaan doen. Jodium heeft heel veel invloed op je schildklier namelijk. Te veel is trouwens ook heel slecht dus zeker zelf geen jodium ergens aan toe gaan voegen, zout met jodium i.p.v. zonder is voldoende. Al kan je schildklier natuurlijk om meer redenen traag werken, maar dit is er 1 van die makkelijk is op te lossen. Succes en kies echt voor je gezondheid en die van je kindje.

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

hoi allemaal, Ook zit met hetzelfde probleem. Ben in mei pas begonnen bij mijn huidige werkgever en ben nu 15 weken zwanger. Heb ontzettend veel last van mn buik en liezen en kan ook bijna niet meer lang zitten. Ik werk als cassiere bij een groothandel waar alle cassieres zitten aan de kassa, dit kan ik dus al niet meer volhouden dus ga ik maar staan maar ook dat geeft klachten. Nu kan ik wel tussendoor de winkel in maar dan moet ik vullen en dus ook tillen (groothandel heeft allemaal grootverpakkingen dus zwaar) Ik zit nu nog in mijn proeftijd en weet helemaal niet hoe mijn werkgever ertegenover staat. Weet dus ook niet meer wat ik moet doen. Mijn verloskundige geeft aan dat ik rustiger aan moet doen omdat er ook geconstateerd is dat ik een te traag werkende schildklier heb. Weten jullie raad ??? Groetjes Diana

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Hoi Diana. Heel erg vervelend dat je zoveel klachten hebt. Ik had met 15 wk ook al klachten en niet om je bang te maken maar ik luisterde ook niet naar de klachten waardoor ik een bloeding kreeg. Gelukig niets ergs met de kleine gaat alles goed maar wel een teken dat ik rustiger aan moest doen. Nou is dat bij jou mischien wat lastiger omdat je nog in je proeftijd zit maar je baas moet zich ook bedenken dat je kindje belangrijker is. Je kindje is je alles en jij moet een besluit nemen voor de gezondheid van je kind en jezelf. Probeer anders gewoon eens te praten met je baas en vertel hem waar je mee zit mischien reageerd hij heel goed. Veel suc6. Gr An

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Ja he dikke buik, zolang als ik met mijn man/vent over straat loop is er niet zoveel aan de hand hij is wel wat ouder (35 jr, maar lijkt 28jr), dan wordt ik ook ouder geschat. Maar als ik alleen loop of met mijn moeder pfff! En wat doe je eraan? Helemaal niks dus!! Ik heb er zelfs nog bewust voor gekozen jong moeder te worden, dus het frustreerd des te harder... Ja in deze maatschappij mankeer je pas als je een stempel hebt, en het zichtbaar is voor de hele wereld aan de buitenkant!! Echt heel naar!

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Hallo, Ken je gevoel ook. Heb sinds een paar weken fysio voor mijn bekken. Was ook heel bang dat ik minder moest gaan werken vooral omdat ik dus ook altijd maar doorga. Maar het gaat nu idd niet alleen om jezelf maar ook om dat kleine mensje in je buik. Ik heb nu een zoontje en die is afgelopen maandag 1 jaar geworden, en zelfs hem mag ik de trap niet meer opdragen. moet natuurlijk wel af en toe maar merk dat het gewoon niet gaat. En ben nog wel 32 uur aan het werk, fysio heeft gezegd dat als ik tussendoor niet kan gaan zitten ( wat bij ons dus niet mag) ik moet stoppen met werken. Werk in een winkel en loop en sta de hele dag, met dus ook als gevolg dat ik s avonds in bed lig te janken van de pijn, en en enorm schuld gevoel tegenover mijn zoontje heb dat ik niet de dingen met hem kan doen die ik hoor te doen. het ergste is vaak denk ik dat je aan de buitenkant niks ziet, en dat mensen er dan vaak geen begrip voor hebben! Maar we moeten aan ons eigen denken en aan de kleintjes want na de bevalling hebben we het druk zat en dan moet je wel fit zijn! Succes ermee allemaal!

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

ik snap dat je er moeilijk mee hebt over het te accepteren ik heb ook vanaf 25weken thuis gezeten omdat ik het lichamelijk niet meer trok ondanks dat ik thuis was deed ik als nog te veel waardoor ik met 34 weken met spoed naar het ziekenhuis moest omdat me lichaam het allemaal even niet meer aan kon kreeg op eens flink hoge bloeddruk van 150/90 en 145/100 gelukkig mocht ik aan het eind van de middag weer naar huis want ze hadden me zelfs al gemeld als het niet veranderd dat het misschien gehaald moest worden.. maar ondanks dat ik naar huis mocht mocht ik niets meer zwaars meer doen.. luister alsjeblieft naar je lichaam die geeft niets voor niets aan

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Zo Veertje, de brutaliteit, :o Ik ben 28 en wordt ook vaak een stuk jonger geschat en krijg af en toe al opmerkingen, maar kan me voorstellen dat het bij jou nog erger is dan. Wat kunnen sommige mensen toch snel oordelen, heel vervelend. Jesse helemaal waar, als er aan de buitenkant niet goed te zien is dat je wat mankeert, dan heb je voor de buitenwereld blijkbaar niets. Echt vervelend is dat.

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Ja idd dikkebuik, lijkt me idd leuk om te doen... Of een zwangerschapsboek, met daarin gewoon specifiek voor vrouwen die al niet 100% gezond zijn, en gewoon de waarheid over pijn en klachten, en niet alleen maar rozen geur en manenschijn over hoe geweldig mooi de zwangerschap is... Wat ik vooral heel erg vervelend vind is dat mensen mij op straat veel nakijken/wijzen, omdat ik maar 23 ben, en vrij jong eruit zie. Vandaag nog in den bosch, een oudere mevrouw, zei tegen mij, ach arm kind toch, jeetje wat erg, hopelijk sta je er niet alleen voor, en heb je een fijne familie .... Pfff dacht echt bij mezelf sorry maar ben 23, getrouwd en woon heerlijk samen, heb nog wel contact met de familie maar komt ook meer door de trouwerij en de zwangerschap dan uit iets anders hor...

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

Hoi Veertje, Ik zit ook thuis en heb nu mijn studie zelfs stop gezet. Doordat ik ook chronisch ziek ben is werken altijd bij mij iets wat periodes wel kan en dan weer een periode niet. Nu heb ik met het UWV afgesproken dat ik kinderboeken ga schrijven. Zo kan ik zelf bepalen wanneer het lukt en wanneer even niet. Misschien is het ook iets voor jou om naar te kijken.

anoniem

Anoniem 9 jaar geleden

wow dat is helemaal lang thuiszitten, volgens mij heb ik dan nog niks te klagen als ik dit zo lees! Leuk idee van je dikkebuik, ben benieuwd wat voor moois je gaat schrijven!

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden