Anoniem 7 jaar geleden

 
ten eerst voor de gene die het even niet weten ik heb zwangerschapscholestasis en loop hier al voor in de zieken huis sins 29 weken... !!!

kom zelf net weer van de zieken huis.. en wat een dag zo...
we hadden eerst afspraak bij gyn. en daar na bij onze eigen vk... om dat ik morgen 36 weken ben hoopte we alle duidelijk te krijgen voor de komen tijd... en met de vk kunnen bespreken hoe nu verder...

op zicht een hele leuk en goed gesprek met gyn gehad... we hebben het gehad over een natuurlijk bevalling.. wand de inleiding zou voorlopig nog niet nodig zijn... iets waar ik wel op had gehoopt maar niet meer van uit ging...
ze zou de vk bellen voor we daar een afspraak had om te kijken of die de bevalling wel zou kunnen doen dan wel in de ziekenhuis maar goed...
wij naar beneden om bloed te prikken... (wat onder tussen een mooi blauwe plek aan het worden is... )
toen naar de auto... wat nog geen half uur na dat we bij de gyn weg zijn gegaan.. en word ik door haar gebelde...
was zelf net aan het idee aan het wenen dat het dus misschien toch natuurlijk en toch bij eigen vk kon...
had ze met een collega over legt en volgende week bij de afspraak zouden ze intern controleren en dan afhankelijk van de rijpheid van de baarmoeder mond zouden we een afspraak maken voor het rijpen of voor het inleiding... met 37 weken... (volgenden week donderdag ben ik 37 weken en woensdag ben ik er op controle)
kwam echt aan als een boom... ik heb opgehangen na dat ik riep "ik zie wel als ik er volgenden week ben"... zie terug gebelde en wel een goed 20 min met me vriend aan telefoon gehangen... ik was kwaad
toen naar vk daar alles besproken... gyn had onder tussen haar in gelicht... wij gemelde dat we ergens een ander ziekenhuis gingen zoeken... de vertrouwen is behoorlijk geschade....

nou onder tussen alles wat gerust... hebben we gebeld met ziekenhuis en kunnen we van middag nog net de zelfde gyn rond tafel om even als te bespreken...
wil voor ideegeval NU duidelijkheid over de plannen en niet een week liggen raden wat de volgenden stappen en zijn en dan weer over vallen worden... en dan met dat gevoel/rommel een bevalling in te moeten...
we kunnen altijd nog naar een ander ziekenhuis als het straaks nog steeds niet goed voelt....

maar goed... zo als het er nu uit zie... word het dus een mei baby... en hebben we binnen nu en 1,5 week onze klein in onze armen!!! weet nog niet of ik daar blij mee moet zijn... of me daar kwaad over moet maken... het is nu gewoon even allemaal te veel...
vk ga wel aan dat als we hier ingeleid worden dat ze dan altijd proberen om er bij te zijn.... en dat is dan in iedergeval een betrouwden gezicht... en de gyn die we daar straaks hadden en straak weer een gesprek bij hebben... heeft aan gegeven zicht hart te maken voor de feit dat we zo veel mogelijk het zelfde persoon zullen krijgen... om daar maar wat rust in te maken.... (tot nu toen elke bezoek een ander!!!) dus ook dat is wel fijn...

nou ja ik zal jullie op de hoogte houden...

probeer allemaal lekker te slapen ik denk namelijk dat mijn kopie dat voorlopig niet toe gaat staan... dus slapen jullie voor mijn bij!!!
 
avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

net even alles met familie gedeelde en die hebben ongeveer de zelfde mening als wat wij hebben... gewoon je gevoel volgen... was een super gespreek en lucht echt supper op wilde jullie dit even melden... zit dus ook even wat beter in mijn fel!!! teminsten voor nu!!!

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Ik ben gisteren weer in het ziekenhuis geweest en heb pijnstillers meegekregen. Die gisteravond ingenomen en ik heb zowaar geslapen en heb voordat ik in slaap viel echt een stuk minder pijn gehad. Wat een verademing!!!! Stom he, nu zie ik het wel weer even zitten. Wat pijn toch met iemand (humeur) kan doen. @revitally: ik snap dat jij in jou geval het eigenlijk nog niet wilt, dat het ingeleid gaat worden. Volgens mij ben je nog steeds baas over je eigen lijf. Als je het nog niet wil, dan zou ik het niet laten doen. Is er geen ander ziekenhuis in de buurt, waar je voor een second opinion kan gaan? Waar ze wel verstand hebben van de "kwaal" die je hebt? Ze gaven bij mij aan dat inleiden best kan met 37 weken, maar dat het voor de baby beter was om te wachten tot minimaal 38 weken. Maar in mijn geval gaat het om mijn gezondheid. Jou "kwaal" (sorry vind het moeilijk woord), is volgens mij een risico voor de baby. Dus dan is het waarschijnlijk beter om de baby eruit te halen. Maar je moet er zelf wel achter staan lijkt me. Hoe staat je vriend er tegen over?

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

@wennie wat fijne dat je een goed nacht heb en dat de pijnstillers werken... hier met die kwaal... vidn het zlef ook geen leuk of passen woord maar weet even geen ander... heeft niemand er verstand van... en tot zo ver we tot nu toe weten testen ze ook niet wat de consuwens zijn voor de kind... ze nemen na de bevalling niet eens wat bloed af om te zien als de waarde ook in de klein hoog zijn... ze hebben er geen verstand van maar ik ook niet leren volgens mij... bij geen medicijn gebruik weten ze dat er een gevaal is voor de klein maar bij wel medicijn gebruik weten ze het niet... het gaat al goed sinds week 29 door dat ik medicijnen gebruik... en waarom zou dat dan nu op eens niet meer zo zijn... en dat weten ze ook niet.... ze zijn zelf gewoon bang... en kiezen dus voor de bekenden weg... en tja.. als mens met gevoel tel je niet mee wat dat kunnen ze niet meten... vriendje weet ook niet wat die er mee moet... twijfelde ook wat goed is..... maar word er minder gek van om dat die geen klein schoperd heeft die hem er aan herrinerde... zelf denk ik dat die steeds meer zo iets heeft van laat maar.. ben het gezuur zat.. je ben inderdaad altijd nog baas over je eigen lijf... maar als ze de kans krijgen doen ze van alles en zonder de nodig uit leg.... teminsten zo voeld het... ik zou graag een twee/derde menig willen hebben... maar neimand heeft er verstand van... en tja dan ook wat mijn gevoel en lijf me vertelde kunnen ze niks mee... en dat is nu juist wat mij zo tegen houd.... en tja moet je daar nu niet naar luisteren... ik weet het gewoon niet... moet ik als moeder naar mijn gevoel en instink luisteren om naar wat mensen in een wit jasje die zelf zegen dat ze er geen verstand van hebben... en ja bij 37 weken is inleiden minder gevallijk dan daar voor,.... maar helemaal veilig is het niet... en tja... als er iets mins gaat word zij niet elke dag op de feiten gedruk en wij wel.... nou ja... ik ga maar lekker door romelen met mijn gedachts en gevoel... denk niet dat ik er uit ga komen...

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

jeetje dat zijn geen makkelijke dingen voor jullie beide! heel veel sterkte en suc6!

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

hee hee dames bedankt voor jullie berichtjes... @wennie ooooooo wat vervellende... voor al om dat je juist zo veel last heb van kwaaltjes... hier vallen de kwaaltjes wel mee... en dat maakt het er dus neit makelijker op... kan me in jouw situwatie heel goed voorstellen dat je NU wel ingeleid wil worden en niet morgen pas... maar ja 6 dagen daar liggen en het werk niet... dat hebben ze mijn niet gezecht... hoog uit 2 dagen voor het rijpen... leuk die info... het probleem hier is dat ze (gaven ze gisteren eind van de middag toe doen we weer er weer waren) helemaal geen verstand hebben van deze kwaal "zwangerschapscholestasis" en dat ze dus eignelijk puur uit onbekendenheid maar willen inleiden bij 37 weken... ze weten namelijk niet of de meischinen die ik er voor heb... ook echt de risco weg nemen bij de kleine... ze kennen zelf de riscos van het inleiden en dus kiezen ze daar voor... allen zegt echt heel mijn lijf en al mijn instinkt dat het niet goed is... er zijn ook riscos met inleiden en zeker al je het eerder doen... als het tegen zit lig je misschien wel 24 uur met gebroken vliezen in de ziekenhuis... en tja... dat kan allen al leiden tot van alles en nog wat... en wie zecht dat ik nu echt volgenden donderdag 37 weken ben???? en dat de klein echt volgroede is.... mijn lijf heeft ruim 8 maanden voor die klein gezorg en nu zou het beter zijn... dat de arten het gaan doen met allen gemisch middelen... terwel mijn lijf niks aan geeft van het gaat niet mee..... de vraag is eigenlijk kies je als ouders voor een risco die er misschien is... of ga je voor de keuzen en zet je je kind in een risco die er zeker te weten is... ??? sorry als ik heel onduidelijk overkom... het is gewoon heel moeilijk om uit te legen en te verworden hoe ik me voel en wat er gaande is word gek van me zelf en voor al van mijn gedacht

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Ik snap helemaal wat je bedoelt. Ik loop ook in het ziekenhuis, heb een vorm van reuma en door de zwangerschap mag ik mijn medicijnen niet en verga ik dus al maanden van de pijn. Ik weet dat ik het er zelf voor over had, maar de laatste weken wordt het met de dag erger. Ik heb ook iedere keer een ander, maar ja, dat is niet anders in een ziekenhuis. Maar als dan de ene zegt dat ze met 37 weken gaan inleiden, de volgende met 38 en die daarna met 39 weken, dan ben je het wel een beetje zat. Vorige week eindelijk iemand gehad die duidelijk was. Ze gaan zowiezo niet voor 38 weken inleiden. Dat is in mijn geval a.s. maandag. Dan moet ik weer terugkomen, gaan ze inwendig onderzoek doen. Als het dan nog potdicht zit (zoals die arts het noemt), dan gaan ze waarschijnlijk nog niets doen, want dan kan het dagen (wel 6) duren voordat het wil gaan lukken en dan moet je al die tijd in ziekenhuis blijven. Ik ben inmiddels helemaal op. Verga van de pijn. Zitten doet zeer, liggen doet zeer, staan doet zeer en lopen gaat amper meer. En dan zegt die arts, als het echt niet meer gaat dan moet je bellen. Maar ja, het gaat al weken niet meer, maar heb al die tijd zoiets gehad van 37 weken heeft die kleine echt nodig. Ik was dus gisteren flink van slag toen die man doodleuk zei dat we maandag pas verder gaan kijken, maar dat ik moet bellen als het echt niet meer gaat. Dat had ik toch net aangegeven. Het is niet zo dat ik geen vertrouwen heb ik het ziekenhuis, dat heb ik wel. Ik ben gewoon gefrustreerd. Ik slaap niet/amper meer. Ben alleen nog maar chaggo en verdrietig. Lijkt me ook niet goed voor de baby. Maar vraag me ook af wat als ik ga bellen. Ze gaan toch niet eerder iets doen. Ik snap je frustratie dus echt heel goed. Maar ik blijf er maar vanuit gaan dat ze in het ziekenhuis echt alleen maar het beste voor de baby willen. Succes ermee

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

wat vervelende berichtjes! Ik wens jullie sterkte en ik hoop dat het ziekenhuis inderdaad het beste  voor de baby willen, maar ook voor jullie!

avatar Anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Jeetje zeg, weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Lijkt me verschrikkelijk om zo de laatste weken van je zwangerschap door te moeten worstelen, daar word je op z'n zachts gezegd niet vrolijk van! Ik hoop dat jullie alletwee snel een gezond kindje in jullie armen mogen houden en dat jullie je dan zelf ook snel wat beter gaan voelen. Veel sterkte dames.

Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden