anoniem

Anoniem 6 jaar geleden 10 reacties

 

hallo,
Ik wil graag even mijn verhaal kwijt. Ik ben nu 7 jaar samen met mijn vriend en daarbij hebben we vorig jaar een hele moeilijke periode doorlopen. Hij gaf vorig jaar zomer aan niet meer gelukkig te zijn en wilde bij mij weggaan. Toen bleek ook dat hij vreemd ging en hij zei verliefd te zijn op een ander. Ik was zelf toen ook al een tijd niet gelukkig en leefde eigenlijk in een soort van sleur, ik wilde echter niet bij hem weg en hoopte op betere tijden. We delen samen een hoop zowel financieel als kwa hobby en dieren en ik kon dan ook niet zomaar opgeven wat we samen hebben opgebouwd.
We hebben in die periode veel doorstaan en hebben veel gepraat en zijn er allebei achter gekomen dat we door ons beide aan te passen toch samen verder konden gaan. Ik dacht dat ik zijn vertrouwen weer had en heb toen mijn kinderwens besproken met hem die ik al langere tijd koesterde maar niet durfde aan te gaan. Hij had al veel langer een kinderwens, dit was een van de dingen die tussen ons stond.
Het ging toen weer heel erg goed tussen ons en we besloten om snel te stoppen met de pil en te kijken of we inderdaad een gezinnetje konden starten. Ik ben toen al heel snel zwanger geraakt en inmiddels 32 weken zwanger. De zwangerschap verloopt niet helemaal naar wens, ik heb erge BI en kan daardoor niet meer werken vanaf week 25 en zit veel alleen thuis. Hij gaat daar echter zeer goed mee om en is een grote steun voor me, ik heb namelijk regelmatig last van huilbuien en voel me niet altijd even goed. Toch ondanks dat ben ik erg gelukkig en weet ik dat het straks beter zal gaan als de kleine er is en ik zelf weer dingen kan ondernemen ipv thuis op de bank zitten en me de hele dag rustig moeten houden.

Echter als een donderslag bij een heldere hemel kom ik gister tot de ontdekking dat hij niet eerlijk tegen me geweest is. Hij word opgeroepen als verdachte in een zedenzaak uit 2010 en in eerste instantie verteld ie me dat ie geen idee heeft waar het over gaat. Als ie echter thuis komt verteld ie me dat ie wel een vermoeden heeft en dat ie wel eens contact via de chat heeft gehad met een man die hem aan jongere meiden wilde voorstellen. Hij zegt dat ie nooit seks heeft gehad met een ander sinds ie bij mij is. Met het meisje waar hij toen mee vreemdging heeft ie alleen gezoend. Ik weet echter niet meer wat ik moet geloven nu, wil ook niet te vragen hoe het nu allemaal zit want weet toch niet of hij de waarheid spreekt. Ik dacht zelf dat het een periode van een paar maanden was dat hij niet gelukkig was maar blijkbaar heeft die veel langer geduurd.
Ik voel me enorm belazerd en voor gek gezet. Van hem krijg ik nu alleen maar excuses en hij zegt echt gek van me te zijn en hij wil onze relatie redden. Het liefste wil ik ook gewoon normaal verder gaan en gelukkig zijn maar ik heb op dit moment zo'n grote deuk opgelopen dat ik niet weet of het nog kan.
Hoe kan ik ooit nog vertrouwen in hem hebben? Hoe moet ik verder in de zwangerschap, want voel me zo ongelukkig nu en ben bang dat mijn kindje er straks de dupe van is. Er gaat zoveel door me heen nu en ik weet niet meer waar ik sta, probeer me groot te houden maar voel me echt ellendig....

Pagina 1, reactie 1 t/m 10 van totaal 10 reacties.

anoniem

Anoniem 6 jaar geleden

Hey, wou alvast beginnen met te zeggen dat het echt een hele erge situatie is, maar direct daarop volgt dan ook mij reactie,  ik begrijp (door mijn vorige relatie die gerelateerd is aan die van jou) dat je van hem houd en bij hem wil zijn, maar nu moet je op de eerste plaats aan je baby denken en wat daar het beste voor is en inderdaad dan kan ik niet anders dan de bovenstaande dames gelijk te geven. AUB blijf niet bij hem, ik ben een tijdje alleenstaande mama geweest en ik was dan veel gelukkiger dan ik ooit ervoor ben geweest, niet twijfelen aan jezelf jij kan dat!! en geloof mij je staat er nooit alleen voor, er zijn altijd mensen, soms uit de meest onverwachte hoeken die jou zullen helpen en steunen. Neem geen risico's voor je kindje en vertrek!   sorry voor de reactie maar liever de waarheid op deze manier dan alles mooi verpakt waar je eigenlijk niets mee bent.     groetjes

anoniem

Anoniem 6 jaar geleden

hey meid wat moeilijke situatie eigelijk weet je wel wat je moet doen je schaamt je waarschijnelijk je tegenover je fammilie en vriende  houd nog van hem je hoopt dat het goed komt .maar ik ben er bang voor. je had een gelukkig gezinnetje gewild. hij heeft je belazerd dat is moeilijk te acepteren. je wild hem graag als steun bij je bevalling en de kraam tijd. heel je droom valt in duige,dit is niet goed meis. laat hem maar voele ga naar iemand toe die je vertrouwt je heb lievde nodig denk aan je zelf zoek hulp steun van iemand dit kan je niet alleen.makkelijk gezecht dan gedaan. mijn zwangerschap is op dit moment ook niet roos kleurig ik schaam me ook voor dinge.maar van jou is wel graatje erger lijkt me lastig om in jou schoenen te staan, maar kies verstandig.ik was weggegaan.xxxsterkte    

anoniem

Anoniem 6 jaar geleden

Waar rook is, is vuur. 

anoniem

Anoniem 6 jaar geleden

Wow... :S Sorry maar dit gaat ook weer erg hard klinken... WAAROM chat hij met die man die hem voor wil stellen aan jonge meisjes. Jong genoeg om een zedenzaak aan zijn broek te krijgen! Zelfs al heeft hij echt niets gedaan met die meisjes, dit gaat echt TE VER! Wat nou als jullie een meisje krijgen? Zou hij daar dan ook op die manier naar gaan kijken? Of gaat hij (nu of als je baby wat ouder is) op die manier naar de vriendjes/vriendinnetjes kijken??? Bescherm je kind en jezelf en maak dat je wegkomt! Ook al hou je nog zoveel van hem en heb je nog zo veel samen gedeeld. Zie het niet als dat jij weggooit wat jullie hebben... dat heeft hij allang gedaan door op zoek te gaan naar jonge meiden! (dat vreemdgaan buitenwegen gelaten) Echt meid, ga weg... Kies voor jezelf en kies vooral voor je baby! Liefs I

anoniem

Anoniem 6 jaar geleden

Ik moet je helaas wel gelijk geven I_XX want ik zou daar ook geen vertrouwen in hebben. Bedoel als hij dat kindje naar bed gaat brengen of in bad wil doen. dan  zou ik me altijd afvragen wat doet hij... En als jij weet waar toe hij in staat zou kunnen zijn zou ik het niet aandurven om hem met het kind alleen te laten.    groetjes Marina

anoniem

Anoniem 6 jaar geleden

met jullie allebei eens...maar ja, had haar dat advies al gegeven...jammer dat ze er niet hetzelfde over denkt!  

anoniem

Anoniem 6 jaar geleden

Bedankt voor jullie reacties. Inmiddels voel ik me gelukkig weer een beetje rustiger. Weggaan bij hem is niet zo makkelijk als het lijkt, ik hou erg veel van hem en ben de laatste tijd erg gelukkig en wil ook niet in me eentje dit kindje opvoeden waar we samen voor gekozen hebben. Wat hij heeft gedaan vergeet ik zeker niet maar ik geloof wel dat hij er echt spijt van heeft en in de tijd dat het gebeurd is ging het niet altijd lekker tussen ons. Ik praat daarmee niet zijn gedrag goed maar ik wil gewoon niet zomaar weggooien wat we samen hebben, ik weet ook hoelang hij heeft gewacht om papa te kunnen worden en hoe hij ernaar uitkijkt. Het zal nog wel even duren voordat ik hem weer kan vertrouwen als ik dat uiteindelijk nog helemaal ga doen maar als ik nu mijn spullen pak ben ik bang dat ik nog veel meer spijt krijg. Dus we zullen wel zien wat de toekomst ons biedt.... Voor nu richt ik me vooral op de kleine want ik kijk er zo naar uit dat ik echt naar uit!!  

anoniem

Anoniem 6 jaar geleden

meid, ren voor je leven. Sorry als het hard klinkt maar deze man klinkt als een chronologische leugenaar, met een zedenzaak aan zijn broek! Zowiezo is het vertrouwen weg, als ie eens is vreemdgegaan kun je eraan geloven dat ie het nog vaker gaat doen. Ik zou zo snel mogelijk bij hem weggaan en je focussen op je baby en jezelf... heeeel veel sterkte!

anoniem

Anoniem 6 jaar geleden

Tis dat ik t niet zo wilde zeggen maar geef je helemaal gelijk! Durfde eigenlijk niet eens te reageren!!! Ik zou heel snel mn spullen pakken en maken dat ik weg kwam!!!! Heeel veel succes meid!

anoniem

Anoniem 6 jaar geleden

Hoi Vlinder587,   jeetje wat een rotsituatie zeg :S Ik weet ook niet zo goed hoe ik moet reageren. IK kan me ook echt niet voorstellen dat iemand zulke dingen doet. En begrijp heel goed dat je niet meer weet wat je wel en niet moet geloven. Heb je nog wel vertrouwen in je man? Wil je nog verder gaan met deze relatie?   Voor jou is op dit moment denk ik het belangrijkste om een manier te vinden hoe je er de komende tijd mee om kan gaan, zonder dat het al te veel stress oplevert voor de baby.  MIsschien een idee om er even tussenuit te gaan? Logeren bij een vriendin of familie ofzo? Zodat je even tot rust kan komen? Hoe wil je gaan bevallen? Regel iemand die er voor je is en waar je echt op kan vertrouwen!! Zorg goed voor jezelf! En huilen mag altijd he, je hoeft je niet altijd groot te houden   groetjes

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden