anoniem

Anoniem 8 jaar geleden 3 reacties

 

Dag dames,

Zojuist heb ik me hier ook maar even aangemeld, zodat ik wat minder het gevoel heb dat ik er alleen voor sta.
Inmiddels heb ik wat fora doorgenomen en ik vond het fijn te lezen dat ik niet de enige ben die een opgeblazen buik, opgezwollen borsten, vermoeidheid en angsten ervaart. Als het goed is, ben ik nu ongeveer 7 à 8 weken zwanger en het is de eerste keer. Sinds een week of 2 ben ik ontzettend misselijk en moe en eigenlijk het enige dat voorkomt dat ik moet overgeven is het eten van droge rijstwafels. Sterke geuren kan ik al helemaal niet tegen, voel me echt zo'n zeikwijf!
Op mijn werk kruipt de tijd overdreven langzaam voorbij, het kost me veel energie om te werken en natuurlijk weet niemand hier dat ik zwanger ben, omdat ik nog even wil wachten tot we wat meer zekerheid hebben, maar het kost me wel heel veel moeite om het niet van de daken te schreeuwen sinds we erachter zijn gekomen zo'n 1,5 week geleden. Mede omdat men nog steeds het maximale van me verwacht, maar dat kan ik gewoonweg niet meer geven. Tussendoor speel ik af en toe even een spelletje patience, zodat ik even kan ontspannen, maar men denkt dat ik gewoon aan het werk ben. Ergens voel ik me daar een beetje schuldig over, maar liever tegenover mijn collega's en werkgever dan ten opzichte van de gezondheid van mijn groeiende kindje.
Soms merk ik wel dat ik zin heb wat betweterige collega's een klap te verkopen als ze te lang blijven doorpraten en beargumenteren waarom zij altijd gelijk hebben. Dan schrik ik wel even van mezelf, ik hecht zelf namelijk heel veel waarde aan open en eerlijke verbale communicatie. Zijn er meer vrouwen die last hebben van een opspelend temperament en ongeduld tegenover mensen (die hun tijd verdoen)?

Pagina 1, reactie 1 t/m 3 van totaal 3 reacties.

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Haha ja bij mij bleek het al op te vallen als ik 's ochtendsgauw langs het koffiezetapparaat rende om op mijn plek te gaan zitten. Niet bij iedereen, maar toch.. Soms denk je vaak ook dat men dingen ziet of dat het opvalt, maar het is voornamelijk voor jezelf, je belevingswereld verandert nou eenmaal he.. Nu ik toch wel een redelijke buik heb, verwonder ik me  er ook over hoe weinig mensen het echt zien, niemand staat voor me op in een overvolle metro, iedereen zit altijd zo in zijn/haar eigen wereld. Ja als de mensen om je heen begrip en interesse tonen, voelt dat  zoveel prettiger! Fijn dat je het bijna kan gaan vertellen, dat zal een stuk schelen. Jij ook veel succes met alles, voor je het weet is deze fase alweer voorbij ;)

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hay Happymom, Dank voor je reactie en gefeliciteerd met je zwangerschap! Inmiddels heb ik een nieuwe baan waar ik veel minder stress ervaar. Toen ik op mijn vorige werk vertelde dat ik zwanger was, werd ik ineens heel anders behandeld en vervolgens hebben ze een plan opgezet om me op een heel onmenselijke manier te ontslaan. Nu ben ik daar heel dankbaar voor, want ik ga met plezier naar mijn nieuwe werk, waar ik met respect, geduld en begrip word behandeld :) Nu is het inderdaad ook wel een opluchting om er gewoon voor uit te kunnen komen dat je zwanger  bent inderdaad (ik kan er inmiddels niet meer onderuit, zit op 5,5 mnd en dat is ook goed zichtbaar), want dat geheim met je meedragen terwijl je je zo ziek, zwak en misselijk voelt is ontzettend zwaar! En die koffielucht en deodorant kan ik me ook nog heel goed herinneren. Had het me destijds niet kunnen voorstellen dat ik ooit weer koffie zou drinken of kip en kruiden zou kunnen eten, maar dat gaat gelukkig weer. Het is allemaal heel clich√©, maar in je tweede trimester is het allemaal weer erg anders en veel leuker (mits jij een uitzondering bent, haha). Ik kreeg ook trek in rare dingen, zoals het drinken van bouillon.. Ook heb ik een paar weken op een dieet van Brinta pap en appels gezeten omdat dat het enige was dat goed ging. Oh en iedereen stonk naar mijn mening zo uit zijn/haar mond, ongeacht wat de geur was, wie het was en hoe ver hij/zij van mij vandaan was. Hoe ervaar jij dat? Veel plezier bij de verloskundige, geniet van de beelden van je kleine humpie, want voor je het weet lijkt hij/zij op een echt mensje. Die van mij beweegt inmiddels ook lekker intensief, onbeschrijvelijk gevoel is dat.. Sterkte en succes met alles!

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hoi Tigerlibra, Ht is al wel even geleden dat je dit gepost hebt, maar je verhaal is heel herkenbaar hoor! Ik ben nu bijna 7 weken en zie op tegen de werkdagen. Je bent natuurlijk blij met je kindje, maar ook enorm afgeleid door alles wat je voelt. Zo heb ik enorm versterkte geur, waardoor zelfs deo me al misselijk maakt. Ik heb ook moeite om het grote nieuws niet te vertellen, maar gelukkig mag ik al snel naar de verloskundige. Plannen maken om het te vertellen is ook leuk. Ik ben benieuwd hoe het nu met je is.

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden