anoniem

Anoniem 8 jaar geleden 124 reacties

 

Lieve allemaal,

Van de week had ik al een account aangemaakt maar helaas is er toen iets mis gegaan en heb ik een nieuwe aan moeten maken. Ik zit voor het eerst op een forum omdat het me nu zo leuk leek om ervaringen uit te wisselen met anderen toekomstige moeders.

Ik heb vorig jaar 2 x een missed abortion gehad en dat heb ik als heel heftig en verdrietig ervaren. Ik mag me dit keer gelukkig prijzen met een nieuwe zwangerschap van 12 weken en ik heb al 2 goede echo's gehad met 8,4 weken en 11,2 weken. Ondanks deze goede echo's blijf ik het erg spannend vinden. Ik probeer er wel van te genieten maar ook dat is af en toe lastig met alle zwangerschapskwaaltjes.

Elke dag is weer een verrassing hoe ik me voel. De ene dag beter dan de ander. Vermoeidheid en misselijkheid en af en toe overgeven zijn het ergst aanwezig. Maar ik heb goede hoop dat het snel wat minder gaat worden!

Liefs! Mylène

Pagina 1, reactie 1 t/m 10 van totaal 124 reacties.

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Hoi Hoop! Daar ben ik weer! Nog altijd zwanger en waggelend :-) vandaag de laatste dag dat ik een afspraak had buiten de deur. Wel een hele leuke hoor, een vriendin van me had een high tea voor me gemaakt met lieve en leuke cadeautjes. Was echt onwijs lief en leuk. Toen ben ik thuis op de bank geploft en daar zit ik nu nog haha! Morgen hoef ik helemaal de deur niet uit. Heerlijk! Ik heb veel harde buiken en erge last van m'n schaambeen dus ben echt toe aan wat rust. Ik kan me ook heerlijk ontspannen nu. We hebben alles in huis. De familiewieg is af en hebben we van de week opgehaald. Deze staat nu naast m'n bed en kan alleen maar denken aan hoe het straks zal zijn als ons meisje er in ligt. De kinderwagen is ook binnen en alles lijkt op zijn plek te vallen. Ik moet alleen nog steeds m'n ziekenhuistas klaarzetten. Dat ga ik vanavond of morgen doen. Al hoop ik dat ze nog minstens 1 weekje blijft zitten. Nog even genieten van het het gedraai in mijn buik en het dromen over hoe ze er uit ziet. Ben me heel erg bewust van dat dit nu echt de laatste dagen/weken zijn dat ik haar helemaal voor mij heb. Maar aan de andere kant kan ik natuurlijk helemaal niet wachten tot ik haar kan ontmoeten! Hoe gaat het met jou. Ik vind het zo leuk dat ik nu weet hoe je er uit ziet en heb kunnen spieken naar het kamertje! Ik vind het behang echt zo leuk! En dat dorpje op de kast. Dat maakt het echt heel persoonlijk hè. Echt heel leuk. Werd helemaal enthousiast haha! Ik heb de afgelopen dagen de foto's een paar keer bekeken en ondanks we elkaar nog nooit hebben ontmoet lijkt het echt al heel vertrouwd. Leuk :-) Wanneer heb je weer controle? Krijg je bij elke controle nu een echo om te zien hoe je lijf zich houdt? Zie dat je voorbij de 30 weken bent. Dat vond ik echt een soort magisch moment. En nu ben jij ook zover.. Wauw... Soms kan ik het haast niet geloven dat we op dit punt zijn. Ben je al veel bezig met de bevalling in je hoofd. Of laat je het nu op je afkomen in afwachting wat je kereltje gaat doen met wel of niet draaien? Heb je een hoop steun bij vrouwen op het andere forum? Zo haha wat een vragen sorry hoor! Nou lieve Hoop, mijn vriend heeft net voor me gekookt en ik ga kijken of ik het naar binnen krijg. Heb namelijk sinds een paar dagen helemaal geen trek meer in avondeten! Spreek je snel! Heel veel liefs, Mylène

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Gelukkig is alles goed! Hihi Doe rustig aan! En neem n btj tijd voor jezelf,tussen de bedrijven door;-) Wat betreft reageren,weet je dat heeft geen haast,maar ben wel blij dat ik weet dat t goed gaat! Liefs.. oh t word echt spannend hè! Xx

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Hoi Mylène, Nu maak ik me een beetje zorgen... Of hoop op heel goed en leuk nieuws!! Sorry;-) hoop dat de kleine nog rustig zit of dat ze gezond en wel in jullie armen ligt! Liefs..

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Hoi Hoop! Alles is goed met me! En m'n meisje zit nog veilig in m'n buik! Het was alleen zo hectisch de afgelopen dagen. Ik heb voor m'n gevoel nog helemaal niet stilgezeten.. Ben nu officieel met verlof maar echt rusten is er nog niet van gekomen. Bij deze even een berichtje om je lieve herkenbare zorgen weg te nemen dus. Oh en ik heb je foto's ontvangen! Echt heel leuk om te zien. Ik reageer zo snel mogelijk uitgebreider om ff lekker bij te kletsen. Liefs Mylène

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Hoi Mylène, Je hebt heerlijk verlof!! Wat ontzettend fijn!! Gelukkig hoef je je borsten niet meer op je bureau te leggen, haha;-) Nee even serieus wat heerlijk voor je! Ik hoop dat je mn mailtje hebt gekregen, ik vond het echt super leuk jou mailtje! Maar dat had ik je al verteld;-) Kan me je spanning heel erg voorstellen. Je zou zelfs nu al mama kunnen zijn of aan het bevallen, dat vind ik wel een gek idee!! Moet zeggen dat dat idee best een paar keer door me heen geschoten:-) In ieder geval rond 15 november zijn jullie papa en mama, gek idee hè, zo'n definitieve datum. Oh ik ben nu al helemaal blij voor jullie en gewoon het idee, zo'n diep verlangen en dan is ze er ineens:-) En wat je zegt, die angsten en onzekerheden die hebben alle mama's in spe, toch voelen ze heel intens, althans zo ervaar ik ze. Maar we moeten het maar over ons heen laten komen en vertrouwen hebben in onze liefde en de natuur. Het hoort er allemaal bij.. Als je die kleine in je armen hebt, ben je helemaal in de wolken en doe je alles goed, gewoon omdat je het uit liefde doet en je moedergevoelens je het juiste ingeven! Althans daar moeten we gewoon op vertrouwen;-) Wat ik van je ken, weet ik zeker dat je een hele lieve goede en zorgzame moeder zal zijn!! Wat fijn van die vriendin!! Ik had hetzelfde met een heel lief vriendinnetje van mij! Zij heeft in juni haar tweede kindje gekregen. Zij was net na mijn laatste miskraam zwanger geraakt, wat best wel pittig was, ondanks dat ik natuurlijk heel blij voor haar was. Gelukkig zijn wij samen ook nog 12 weken zwanger geweest, waar we allebei heel blij om waren en wat best wel bijzonder voelde:-) Fijn dat jij en je vriendin ook nog even samen zwanger zijn! En straks kunnen jullie kindjes samen spelen:-) Nou laat die emoties en tranen lekker gaan, wat ik begrijp van alle moeder vriendinnen, is dat ze straks alleen nog maar erger worden,hihi. Succes met de laatste loodjes lieve Mylène!! Oh ik ben zo benieuwd naar je meisje,hihi, echt grappig om te voelen dat ikzo met je mee leef! Ik ben gewoon een beetje zenuwachtig voor jou:-) Nou heel veel liefs...

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Hoi Hoop!   Ik vind het helemaal niet egoïstisch wat je zegt over het vasthouden van je baby terwijl jij nog verzorgd wordt. Ik denk zelfs dat je dit kan aangeven bij je gyn. Althans dat zou ik wel proberen als ik jou was. En misschien kan je met je vriend afspreken dat hij de enige is die de baby vasthoudt tot jij in staat bent om het ook te doen. Het is juist zo fijn om dat allereerste momentje voor jullie zelf te hebben. Ik denk dat niemand het vreemd zal vinden als je dit aangeeft. En misschien krijg je er spijt van als je het op zijn beloop laat en jij dus bijna als laatste je eigen kindje kan vasthouden. Ik moet er niet aan denken eerlijk gezegd. Maar ik ben dan ook heel makkelijk in mijn grenzen aangeven ongeacht wat een ander er misschien van denkt. Vandaar mijn raectie op deze manier haha DOEN ZEGGEN JOUW KINDJE! hahaha we weten toch wel dat je de gezondheid van je kindje het belangrijkst vindt! En daarna kom jij als verse moeder :-) en uiteraard je vriend!   Ik krijg af en toe ineens de zenuwen als ik bedenk dat ze al over 3 weekjes zou kunnen komen! Ik heb namelijk het gevoel dat ze rond 1 nov komt (maar dat zegt natuurlijk niks zo'n gevoel). En dan denk ik ineens, oh ikmoet nog dit en dat en zus en zo en wanneer kan ik dat dan doen, wanneer ben ik weer op de been, hoe lang duurt het voor ik gewend ben etc. Maar dan probeer ikw eer snel te denken aan de mooie kant en dat de rest eigenlijk allemaal niet zo belangrijk is. Alles voor de kleine is klaar. Wat wil ik nog meer!!! Ook krijg ik steeds meer rare dromen over baby's hahaha Maar dat zal er allemaal wel bij horen. Ik herken de onzekerheid die af en toe komt opspelen hoor. Ik denk dat iedere aanstaande ouder die heeft. Wat een verantwoordelijkheid.. zo'n leventje.. zo ons best gedaan het hier te krijgen en dan is het zo klein en kwetsbaar, ga ik alle signalen begrijpen en er goed op reageren, heb ik de "tools" in huis om voor een kindje te zorgen. En daarna als ze groter is.. zal ik een goede moeder worden etc etc. Dan hou ik me maar vast aan mijn eigen opvoeding, ik ben toch ook goed terecht gekomen haha dus het zal vast goed komen.. toch ;-)    Nou ja ik weet in ieder geval zeker dat ze er rond 15 november zal zijn. Ik wil namelijk niet langer doorlopen dan 41 weken en heb dit al besproken met de verloskundige. Ik mag er dan voor kiezen om me in te laten leiden. Pfff spannend! Ik ben nu echt mijn laatste dagen op mijn werk aan het aftellen. De ochtenden worden echt zwaar en ben blij als ik straks in mijn verlof wakker word en niet persé de deur uit moet in de ochtend. Mijn avondeten begint me ook dagelijks meer tegen te staan en hoop erg dat de misselijkheid die ik de eerste 16 weken had niet nog even terugkomt. Maar goed ik kan niet anders dan het over me heen laten komen en afwachten.. Ik pas nu ook echt niet meer goed achter mijn bureau. Ik zat al zo laag mogelijk zodat ik mijn buik onder mijn bureau kon schuiven en mijn borsten erboven zeg maar (heel charmant hahaha). Toen ze was ingedaald lukte dat weer wat beter, maar nu is ze weer groter denk ik want nu duwt ze weer hard naar boven tegen de onderkant van mijn bureau aan. En dat doet dus zeer! Dus ik zit weer een meter van mijn toetsenbord af met regelmatig een flinke duw in mijn buik en daardoor een harde buik hihihi Even een beetje klagen. Ook al gaat het nog steeds heel erg goed. Heb alleen heel veel last van mijn schaambeen door de dag heen. Autorijden begint nu ook zeer te doen. In een bocht voel ik het gewoon verschuiven daaronder :-( en in de nacht opweg naar het toilet hoor ik de botjes kraken en knakken. Hopelijk floept de kleine meid er zo uit nu ik al die ruimte in mijn bekken krijg hahahaha   Is er al nieuws over de naam bij jullie? Ik moet me steeds meer inhouden en opletten dat ik me niet verspreek omdat we thuis al vaak praten over ons meisje met haar naam! Oh en trouwens die vriendin die tegelijk zwanger was als ik deze keer maar helaas een miskraam kreeg is nu 12 weken zwanger met 2 goede echo's!! Ben zo blij en opgelucht voor haar! Het hield me toch wel erg veel bezig dat ik nu degene was met een goeie zwangerschap en zij probeerde zwanger te raken na het verdriet van de miskraam. Nu probeert ze ook te genieten en de spanning los te laten.   Ik ben ook veel emotioneler met alles sinds een paar dagen merk ik. Misschien ook door de vermoeidheid maar ik kan echt om alles een brok in mijn keel krijgen of huilen haha. Ben benieuwd hoe dat is als ik ben bevallen. Volgens mij beland ik dan echt in een emotionele achtbaan!   Wanneer heb je weer een onderzoek/echo? Ik vind het wel jammer dat ik haar niet meer ga zien op het scherm maar de eerstvolgende keer ga ik haar in kleur zien! Ben zo benieuwd.   Ik zal even wat foto's bij elkaar zoeken en je per mail sturen! Leuk!   Liefs Mylène    

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Hoi Mylène, Lijkt me toch wel even schikken, dat je van die harde buiken had, tijdens het indalen.. Je weet toch niet wat het dan is op zo'n moment. Gelukkig is het afgenomen! Ik heb er soms ook een paar in een uur en merk dan toch dat ik ook schik, ondanks dat ik ze nu wel gewend ben;-) als ik dan weer rustig doe, nemen ze ook wel weer af. Heel herkenbaar, wat je zegt van je vriend,hihi. Maar wat je zegt zij zijn er toch op hun manier mee bezig. Ik merk dat ook doordat mijn vriend bijvoorbeeld met verhalen thuis komt over anderen met baby's. Hij spreekt er dus wel geregeld over en als hij goede verhalen hoort, verteld hij dat graag aan me,hihi. Daaraan kan ik ook merken dat hij het toch ook wel heel spannend vindt allemaal. En hij heeft hard gewerkt in het kamertje en praat steeds vaker over als de kleine er dan daadwerkelijk is:-) Wat betreft mijn baarmoeder.. Ik laat het gewoon op me af komen. Ik denk er wel geregeld over na, maar ben er niet meer ( dan daarvoor) bezorgt om. Ik ben wel benieuwd wat ze er de volgende keer over zeggen. Als die kleine druif in stuit blijft liggen, wordt het een keizersnede. Ze kunnen het in mijn geval niet draaien. Dus wacht het gewoon af. Ik denk maar zo, hij gaat zo liggen, zoals hij het lekkerste ligt en het best kan groeien. En ja als dat in stuit is, dan is dat maar zo;-) Fijn dat jullie zoveel aan die borstvoedingscursus gehad hebben. Ik ben eerlijk gezegd ook benieuwd! Ik hoop ook zo dat de borstvoeding goed gaat lukken, dat lijkt me zo bijzonder! Kan me voorstellen dat je erg met de bevalling en het leven daarna bezig bent. Het komt ook zo in de buurtnu! Echt gek hè, dan zijn jullie ineens met z'n drietjes! Wat een heerlijk idee! Ik moet zeggen dat ik het soms ook wel eng/ spannend vindt. Soms word ik ook wel n beetje onzeker. Je krijgt toch ineens de zorg voor zo'n klein knulletje, die geheelvan jou afhankelijk is.. En dan daarna denk ik weer aan de liefde die we hem gaan gevezen denk ik dat het wel weer goed gaat komen. Volgens mij kan ik niet stoppen metknuffelen en kusjes geven, als hij er eenmaal is! Weet je waar ik wel Ook over nadenk. Stel dat ik via een keizersnede beval ( wat ik eerlijk gezegd wel denk, weet niet heb zo'n gevoel), dan zou ik het niet prettig vinden dat anderen, behalve mijn vriend natuurlijk, de baby al zullen vasthouden. Ik wil gewoon niet dat mijn (schoon) ouders mijn zoontje eerder vasthouden, dan ikzelf. Ik weet dat klinkt vast egoïstisch, maar toch, dat voelt gewoon niet prettig. Ik heb zelf een klein (half)zusje ( bijna vijf) en ik had haar eerder in mijn armen, dan haar moeder. Ik heb daar toen nooit over nagedacht, maar nu denk ik daarheen anders over. Het lijkt mij gewoon een naar gevoel, dat ik dan nog wordt dichtgenaaid ( om het even plat te zeggen) en anderen dan met mijn zoontje in hun armen zitten. Weet niet voeltgewoon niet fijn... En tegelijkertijd zeg ik tegen mezelf dat ik me niet moet aanstellen, hihi, maar wil het toch niet:-) Ook lijkt t me vervelend dat je dat moment niet met je partner kan delen. Nou ja, zolang de kleine gezond wordt geboren, das het belangrijkste. En wie weet komt hij toch nog natuurlijk;-) Je laatste weekje gaat in! Laat je niet gek maken hè! Lekker joh, bijna verlof en dan binnen kortetijd genieten van je kleine meisje en dat 10 maanden lang!! Wat een heerlijk idee!!! Ik zal mijn mailadres sturen!! Leuk!! Liefs..

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Hoi Mylène, Lijkt me toch wel even schikken, dat je van die harde buiken had, tijdens het indalen.. Je weet toch niet wat het dan is op zo'n moment. Gelukkig is het afgenomen! Ik heb er soms ook een paar in een uur en merk dan toch dat ik ook schik, ondanks dat ik ze nu wel gewend ben;-) als ik dan weer rustig doe, nemen ze ook wel weer af. Heel herkenbaar, wat je zegt van je vriend,hihi. Maar wat je zegt zij zijn er toch op hun manier mee bezig. Ik merk dat ook doordat mijn vriend bijvoorbeeld met verhalen thuis komt over anderen met baby's. Hij spreekt er dus wel geregeld over en als hij goede verhalen hoort, verteld hij dat graag aan me,hihi. Daaraan kan ik ook merken dat hij het toch ook wel heel spannend vindt allemaal. En hij heeft hard gewerkt in het kamertje en praat steeds vaker over als de kleine er dan daadwerkelijk is:-) Wat betreft mijn baarmoeder.. Ik laat het gewoon op me af komen. Ik denk er wel geregeld over na, maar ben er niet meer ( dan daarvoor) bezorgt om. Ik ben wel benieuwd wat ze er de volgende keer over zeggen. Als die kleine druif in stuit blijft liggen, wordt het een keizersnede. Ze kunnen het in mijn geval niet draaien. Dus wacht het gewoon af. Ik denk maar zo, hij gaat zo liggen, zoals hij het lekkerste ligt en het best kan groeien. En ja als dat in stuit is, dan is dat maar zo;-) Fijn dat jullie zoveel aan die borstvoedingscursus gehad hebben. Ik ben eerlijk gezegd ook benieuwd! Ik hoop ook zo dat de borstvoeding goed gaat lukken, dat lijkt me zo bijzonder! Kan me voorstellen dat je erg met de bevalling en het leven daarna bezig bent. Het komt ook zo in de buurtnu! Echt gek hè, dan zijn jullie ineens met z'n drietjes! Wat een heerlijk idee! Ik moet zeggen dat ik het soms ook wel eng/ spannend vindt. Soms word ik ook wel n beetje onzeker. Je krijgt toch ineens de zorg voor zo'n klein knulletje, die geheelvan jou afhankelijk is.. En dan daarna denk ik weer aan de liefde die we hem gaan gevezen denk ik dat het wel weer goed gaat komen. Volgens mij kan ik niet stoppen metknuffelen en kusjes geven, als hij er eenmaal is! Weet je waar ik wel Ook over nadenk. Stel dat ik via een keizersnede beval ( wat ik eerlijk gezegd wel denk, weet niet heb zo'n gevoel), dan zou ik het niet prettig vinden dat anderen, behalve mijn vriend natuurlijk, de baby al zullen vasthouden. Ik wil gewoon niet dat mijn (schoon) ouders mijn zoontje eerder vasthouden, dan ikzelf. Ik weet dat klinkt vast egoïstisch, maar toch, dat voelt gewoon niet prettig. Ik heb zelf een klein (half)zusje ( bijna vijf) en ik had haar eerder in mijn armen, dan haar moeder. Ik heb daar toen nooit over nagedacht, maar nu denk ik daarheen anders over. Het lijkt mij gewoon een naar gevoel, dat ik dan nog wordt dichtgenaaid ( om het even plat te zeggen) en anderen dan met mijn zoontje in hun armen zitten. Weet niet voeltgewoon niet fijn... En tegelijkertijd zeg ik tegen mezelf dat ik me niet moet aanstellen, hihi, maar wil het toch niet:-) Ook lijkt t me vervelend dat je dat moment niet met je partner kan delen. Nou ja, zolang de kleine gezond wordt geboren, das het belangrijkste. En wie weet komt hij toch nog natuurlijk;-) Je laatste weekje gaat in! Laat je niet gek maken hè! Lekker joh, bijna verlof en dan binnen kortetijd genieten van je kleine meisje en dat 10 maanden lang!! Wat een heerlijk idee!!! Ik zal mijn mailadres sturen!! Leuk!! Liefs..

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Hoi Hoop!   Daar ben ik alweer hihihi! Ik ben echt mijn dagen aan het aftellen! Ik vind het een heel fijn idee dat ze al wat is ingedaald en ook in de juiste houding ligt. Ik ben dan ook steeds meer bezig met de bevalling in mijn hoofd en het leven erna als gezin ipv als stel!   Ik heb ongeveer 2 weken gelden een borstvoedingsinformatieavond bijgewoond samen met mijn vriend :-) Ik vond het heel informatief en voel me een stuk zekerder met het gaan proberen van borstvoeding geven. Het is wel een ander verhaal dan ik van de kraamzorg te horen kreeg maar ik vertrouw meer op een lactatiekundige eerlijk gezegd. Dus in het kraambed af en toe sterk in de schoenen staan om te doen wat ik geleerd heb op de info avond ipv wat de kraamzorg me adviseert.. Ik ben benieuwd hoe jij (jullie?) het gaan ervaren.   Wat een verhaal joh over je baarmoeder! Ineens weer een onverwachtse wending. Ik ben heel benieuwd wat hij bij de volgende afspraak te vertellen heeft. Is niet geheel onbelangrijke informatie inderdaad.. Word je er onzeker van dat je jouw idee over je lijf ook moet aanpassen? Of kan je dat wel een beetje loslaten. Ik ben namelijk een beetje een controlfreak als het om mijn lijf gaat en hoe ik het ken zeg maar. Dus lijkt mij soms moeilijk accepteren of verwerken als je weer wat nieuws erover hoort. Maar misschien ben jij daar veel beter in dan ik hoop ik :-) Ik hoop stiekem heel hard dat je mannetje zich zal gaan omdraaien en je toch natuurlijk kan bevallen zodat je geen extra zorg hebt van langer herstel of tijdens je volgende zwangerschap. Heb je al geïnformeerd naar een eventuele uitwenidige versie? Dat ze de baby proberen te draaien? Of is dat geen optie bij jou? Maar hoe dan ook, het is idd het allerbelangrijkste dat je kostbare kindje goed ter wereld komt en als dat met een keizersnede nodig is, dan is dat zo (beter dan op de groenteafdeling ondanks de leuke foto hahaha).   Wat fijn trouwens dat je een forum hebt gevonden met vrouwen met hetzelfde als jij! Lijkt me heel fijn om daar over te kunnen praten met mensen die echt weten hoe dat is. Ik kan me alleen maar een voorstelling maken. Net als dat ik het pretiiger vind om te praten met mensen die wel weten wat een miskraam echt met je kan doen. Zoals wij dus dat kunnen delen.   Ik herken trouwens ook wel een beetje wat je verteld over het anders bezig zijn en beleven van de zwangerschap dan je vriend. Ik mag niet klagen hoor, want net als jouw vriend is hij heel druk geweest met vele voorbereidingen en klussen in huis voor de komst van ons kindje en probeert hij het mij zo gemakkelijk mogelijk te maken etc. Maar de intensiteit is gewoon anders. Hij kijkt meer uit naar het hebben van het gezin als de baby er is en geniet minder van de weg ernaartoe heb ik wel eens het idee. Maar misschien is dat ook logisch. Ik kan nog steeds op de bank zitten en mijn grote blote buik bekijken terwijl ik aan alle kanten hobbels en bobbels zie. En als ik hem dan waarsachuw van "kijk hier een hele grote bult!" dan is hij toch minder enthousiast dan ik hahaha. Hij heeft het misschien nu wel gezien ofzo? Het nieuwe van het hobbelen is eraf. Maar voor mij is het nog altijd heel bijzonder en "kietel" ik graag even onder haar voetje :-) Hij vraagt wel bijna dagelijks of ik haar goed voel. Dus hij is er op zijn manier wel gewoon mee bezig. Grote wereld van verschil tussen mannen en vrouwen tijdens zwangerschap (en ook tijdens de miskramen is in ieder geval mijn ervaring). Maar wel samen hetzelfde doel voor ogen, dat mooie gezinnetje. Ik merk ook wel dat ondanks de start met alle spanningen, angsten, kwalen en daardoor ook druk op mn relatie, dat ik juist nu nog meer verbintenis voel met mijn vriend. Ik ben benieuwd hoe dat zal zijn na de bevalling wanneer de wereld even alleen maar om de baby draait en de man meestal een beetje naar de achtergrond verdwijnt haha!   Ik hoop dat je niet teveel ongemak erbij krijgt nu je buik zo hard groeit! Ik heb erg veel last gehad van buikpijnen tijdens de snelle groei. Tijdens indalen had ik heel veel last ven harde buiken terwijl ik gewoon lekker lag te rusten had ik er wel 8 in een uur en dat een paar uur achter elkaar. Heb toen ook de verloskundige maar op de hoogte gesteld en moest toen urine langsbrengen bij de huisartsenpost (zondagavond) om uit te sluiten dat ik een blaasontsteking had. Die had ik niet en na een paar uur in bed was het eindelijk over. De volgende dag was ik thuis en toen kreeg ik het weer. Ik moest warm douchen en op bed gaan liggen met 2 paracetamolletjes en wachten tot het wegging. Uiteindelijk ging het beter en nu heb ik niet meer zo vaak last van harde buiken gelukkig.   We moeten inderdaad even opzoek naar een manier om foto's te wisselen. Ik weet niet hoe jij tegenover het uitwisselen van e-mailadressen staat?   Nou ik ga even wat eten (alweer!! ik eet me suf maar dan steeds hele kleine beetjes)!   Liefs,   Mylène

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Hoi Mylène, Wat fijn dat je meisje niet te groot is! Lijkt me toch een opluchting! En wat fijn dat ze is ingedaald! moet toch een rustiger gevoel zijn! Hihi wat schattig, die voetjes:-) als je dan tussen je vingers bedenkt hoe groot (maar toch zo schattig klein) ze zijn. echt lief! Oh wat spannend he, hoe ze eruit ziet!! ik word er gewoon al een beetje zenuwachtig van, haha wij met die bezorgdheid en medeleven.. Het is gewoon zo leuk!! We hadden dinsdag een afspraak met de verpleegkundige en daarna met de gyn (om de echo te bespreken). Hij verzekerde me ook dat het met dat hoofdje helemaal goed zit!! Dus ben er nu meer gerust op! En wat jij zegt vind ik ook wel fijn om te horen, dat het steeds weer kan veranderen. Zolang hij groeit en goed beweegt is het goed!! Prettig gesprek ook gehad met de verpleegkundige! ze heeft alles duidelijk uitgelegd, over hoe en wat. As maandag is er een infoavond in het ziekenhuis, waar alles ook nog eens uitgebreid wordt verteld, dus das wel fijn! En woensdag naar een info avond over de borstvoeding. ze raadde me aan om je hier goed over te laten informeren en te lezen. Heb jij dat ook gedaan? Anders wel een tip;-) Ik vroeg de gyn gister toch nog eens hoe het nou moest als het een gewone bevalling zou worden, ivm de twee cervixen en 1 hartvormige baarmoeder. Hij zei toen dat het twee 'afzonderlijke baarmoeders' zijn (een baarmoeder met een volledig tussenschot). Hij legde me uit dat dat niet anders kan, omdat ik twee cervixen heb. Ik zei, dat ze me toendertijd na de mri hebben verteld dat hij hartvormig is. Hij zegt dat dat onmogelijk is. Ik heb hem gevraagd of hij dit wil nakijken in mijn dossier. Hij zal dit voor de volgende keer doen. Zo kom je nog eens met nieuwtjes thuis.. Ben blij dat ik het nog gevraagd heb, zodat het goed gecheckt word, lijkt me wel belangrijk voor als het toch ineens natuurlijk komt. Hij vroeg ook of ik natuurlijk wil bevallen, ook als het in stuit ligt. Hij vertelde wel dat dat meer risico voor de baby mee kan brengen en er vaak uiteindelijk toch nog een keizersnede moet worden uitgevoerd. Wel zei hij dat het voor mij beter zou zijn om natuurlijk te bevallen, vanwege sneller herstel en omdat het bij een eventuele volgende zwangerschap meer risico heeft als je al een keizersnede hebt gehad. Voor mij is het nu het belangrijkst dat deze kleine man goed en gezond op de wereld komt, dus ga dan toch voor een keizersnede. Tenzij hij natuurlijk ineens besluit toch te gaan draaien!!! Heb net gelezen dat  het kan! Heb eindelijk een recente topic gev onden op een ander forum, met vrouwen die hetzelfde hebben als ik. en daar is een vrouw waarbij haar kindje net voor de bevalling zelfs nog is gedraaid!! Er is hoop!! hihi. Al zegt mijn gevoel wat anders, gek he.. Maar ga gewoon positief denken en anders is het zo en dan ligt mijn mannetje opgevouwen in stuit toch het lekkerste! Als hij maar niet zo ook in zijn bedje gaat liggen, haha, dat hoor je toch wel, dat babytjes de slaaphouding van in de baarmoeder vaak aannemen. haha, nou zolang hij zijn hoofdje boven de dekens houd, is dat ook prima!!;-) Gek he om je tas klaar te maken/zetten. Word steeds meer echt en spannend lijkt mij! Dat jij trouwens niet tussen de bloemkolen wil bevallen, haha, krijg je wel schattige foto's van,hihi. Die kleine tussen dat groente opgekruld in zo'n schattige houding (weet je wel waar die foto's ook altijd van zijn). Fijn dat jullie de cursus hebben gehad! Ook prettig voor je vriend, dat hij een beetje weet wat hij moet doen en vooral moet laten,haha. Al kent hij je door en door, dus dat zit sowieso wel goed! Maar wat je zegt, tijdens een bevalling ben je niet voor rede vatbaar, dus kunnen ze maar het beste weten hoe ze moeten handelen;-) Het is voor hun ook best heel erg spannend!! Als ze maar niet flauwvallen bij het doorknippen van de navelstreng ofzo,hihi. Ik zal sowiezo in het ziekenhuis bevallen. Ik vind dat eigenlijk ook wel een prettig idee! De haptonomie is leuk en fijn. Het is prettig om gewoon een uur even alleen saampies daarmeebezig te zijn! Ik merk wel dat ik er meer aan heb, dan mijn vriend. Hij doet het echt voor mij. En wat betreft de oefeningnen thuis.. Die worden helaas niet heel vaak uitgevoerd.. Maar leg me daar maar een beetje bij neer. Mijn vriend is wel druk met de voorbereidingen bezig en dat vind ik ook heel fijn!! Maar moet wel zeggen dat ik het een btj jammer vind, dat we het beide zo anders beleven en er zo anders mee bezig zijn. Maar ik ben wel heel blij, want vandaag is het kamertje gekomen! En van het weekend heeft mijn vriend geverfd in onze slaapkamer en die van de kleine en gister heeft hij samen met zijn vader behangen in het kamertje!! Zo leuk! Als het af is, maak ik wel een foto!! Haha tenminste als dat lukt (om hem te plaatsen dan he). Ik heb van jou eigenlijk alleen je schattige profielfoto gezien, maar heb je nog meer foto's van het kamertje? Je beschrijft het wel helemaal uitgebreid (dus heb wel een voorstelling), maar lijkt me wel leuk om te zien!!?! De naam blijft lastig. ook omdat ik merk, dat ik zijn naam steeds minder leuk vind.. en mijn naam voor mijn gevoel echt past en hoort bij die kleine druif.. Nou ja we wachten af.. We hebben het er deze week ook niet meer verder over gehad. Mijn buik groeit trouwens echt als een tierelier ineens. Hij ligt ook best hoog, waardoor rechtop zitten soms gewoon een naar gevoel geeft, vooral al mijn buik ook hard is en dat is zoals je weet geregeld het geval. Toch moet ik dan weer lachen als ik hem eronder met (volgens mij zijn koppie) voel bewegen. Ik blijf het zeggen, wat een wonder is het toch!!! Dat we dit mogen meemaken!! Echt het mooiste wat er is!!! Nou een heel verhaal weer;-) haha, moet er echt altijd een tijdje voor uittrekken en als ik dan eenmaal aan het schrijven ben, dan blijft het maar komen,hihi. Tot snel! Veel liefs..

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden