anoniem

Anoniem 8 jaar geleden 10 reacties

 

Hallo allemaal,

inmiddels ben ik bijna 11 weken zwanger.....hierop heb ik mij zoveel jaren verheugd en wat een geluk dat het ook zo snel raak heeft mogen zijn....echter bleek mijn geluksgevoel van korte aard. Ik voel mij sinds 6 weken de hele dag misselijk, sinds twee weken moet ik ook veel overgeven. Hierdoor ben ik gewoon niet in staat om te kunnen genieten van het zwanger mogen zijn. Ik weet inmiddels ook niet meer wat helpt, of juist niet helpt! Op advies van de verloskundige heb ik contact opgenomen met huisarts en al medicijnen gekregen. Deze helpen een klein beetje....

Vrienden en familie helpen me wel, maar door hun goedbedoelde adviezen ("het gaat wel over", "probeer er niet teveel mee bezig te zijn"en "wees blij dat je zo snel zwanger bent geworden") helpen eerlijk gezegd niet veel. Ik voel mij schuldig ten opzichte van mijn vriend en onze baby dat ik niet straal van blijdschap en voornamelijk aan het klagen ben....

...Wie herkent dit gevoel? Ik zou het fijn vinden om ervaringen uit te wisselen, aangezien de mensen om mij heen hier geen last van hebben gehad.

Liefs, Marieke

Pagina 1, reactie 1 t/m 10 van totaal 10 reacties.

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Spannend! hoe is het geweest bij de gynaecoloog? Over rode plekken en droge plekken gesproken ! deze heb ik ook sinds een kleine week ! wat is dit vervelend. Ik wou hier eerst al mee naar de dokter gaan en vragen voor een zalfje ! misschien is hier wel wat voor, maar nu ik hoor dat jij hier ook last van hebt lijkt het mij heel normaal tijdens de zwangerschap, dus we wachten wel weer tot het weg gaat :D   x

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hey hey    Ik heb geen last van rode vlekjes enz, maar je moet ook opletten in de zon als je zwanger bent  het kan het zogehete zwangerschapsmasker veroorzaken.    Een zwangerschapsmasker is een typisch verschijnsel bij zwangere vrouwen, daar komt dus ook de naam ''zwangerschapsmasker'' vandaan. Vooral in het 2e en 3e trimester van de zwangerschap kunnen vrouwen een zwangerschapsmasker ontwikkelen. Over het algemeen verdwijnt een zwangerschap weer geleidelijk binnen enkele maanden na de bevalling. Wanneer een vrouw opnieuw zwanger wordt, is de kans groot dat ze opnieuw een zwangerschapsmasker ontwikkelt. Vaak is de verkleuring een tweede keer intenser en donkerde dat bij de voorgaande zwangerschap. Ook vrouwen die een anticonceptiepil gebruiken kunnen een zwangerschapsmasker ontwikkelen. BRON : http://www.biodermal.nl/huidverzorging/huidproblemen/zwangerschapsmasker/   groetjes Marina

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hallo allemaal, bedankt voor jullie leuke en hartverwarmende reacties. Ik voel me hierdoor meer begrepen, en gesteund. Bijzonder dat ik juist die enorme steun ervaar bij onbekende vrouwen, maar die desondanks toch dichtbij voelen. Morgen heb ik een tweede echo (10-12) weken en hoop ik dat alles nog goed gaat, het is zo moeilijk om voor te stellen dat mijn kindje goed groeit terwijl ik mij zo belabberd eronder voel :-) maar ik doe het voor haar/hem! Ik voel mij niet zozeer lelijk, maar ik heb wel meer last van rode vlekjes en droge plekken in mijn gezicht.........ik ben ook nog niet zo gegroeid dus misschien ligt het daar wel aan. Alleen die borsten lijken met de dag te groeien, haha! Van het weekend wel voor het eerst 2 luierpakjes gekocht, zo schattig klein! Groetjes, Marieke

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hier kan ik me ook zo in terug vinden !  Gelukkig gaat het sinds vorige week een stuk beter Van week 4 tot week 12 heb ik serieus afgezien, moe moe en nog eens moe, ik viel soms inslaap waar ik stond Liep er maar betreurd bij, niet blij ,... alle dagen mislijk en regelmatig overgeven. En serieus ziek zijn, het hield niet op Sinds vorige week mag ik van geluk spreken. Toen ik 13 weken was ging het precies over, nu ben ik bijna 14 weken en voel ik me nog redelijk. Ik dacht in het begin ook oh fijn een kindje krijgen en noem maar op maar nu het zo is ben ik precies een zombie die er echt tegenop kijkt ,... Jammer want zelf ben ik er wel blij mee maar ik laat dit precies niet echt merken ! Hopelijk verandert dit gauw, Hou me zeker op de hoogte van hoe je je binnen 1-2-3 weken voelt! En ik weet niet of dit bij jou ook zo is? Maar ik voel me sinds de zwangerschap ontzettend lelijk :( ik weet niet hoe dit komt!

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Dag dames, Eindelijk dames die zeggen dat het soms helemaal niet zo leuk is. 'Niet leuk' is misschien een groot woord, maar ik zit ook niet op een roze wolk. We kunnen echt niet wachten tot de kleine er is, maar ik zit echt nog een beetje in de 'wen-fase'. Ik kan me erg vastklampen aan hetgeen ik heb en niet weet wat ik ga krijgen straks. Ik weet zeker dat iedereen gelijk heeft en dat een kleine een verrijking in je leven is, maar ik ken het gevoel nog niet. Dus je kunt je het gewoon niet voorstellen. Een collega stelde voor om de film 'Let's talk about Kevin' (of zoiets) te gaan kijken. Ik vroeg waar het over ging en het kwam er op neer dat de relatie veel te lijden had onder de komst van de kleine. Dat lijkt me echt vreselijk, dus die film kijk ik nog even niet. Pas stond ik in een rij bij een paskamer in een zwangerschapswinkel en alle dames liepen lekker te 'klessebessen' over hun zwangerschap. De buiken werden goed getoond, maar ik gooide m'n spullen in het rek: Wegwezen daar! Nu bestel ik gewoon via internet hihi. Ik pronk ook echt met m'n groeiende buik, maar wil het graag op mijn manier doen. Ik straal van trots als m'n vriend lekker tegen me aanligt met een hand op m'n buik, te wachten op dat eerste trapje van de kleine. Maar alles stap voor stap en op mijn tempo. Ik denk dat er veel meiden zijn die op deze manier denken, maar het soms niet durven te uiten. Tuurlijk zeg ik het niet tegen iedereen en praat ik soms ook gewoon mee, maar de 'intiemie' weet echt wel dat ik niet op een roze wolk zit. Als ie voorbij komt, spring ik er zeker op :-)

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hoi, Dit is zo herkenbaar! Kan zo mijn verhaal zijn... Afgelopen woensdag het hartje gehoord en dat was wel even fijn. Verder kan ik dus niet werken, niks in het huishouden doen...zo misselijk en moe. Een roze donderwolk. Regelmatig huilbuien hier...ik vind dat ook zo sneu voor mijn vriend. Wat helpt? Liggen...liefst plat of op mijn linkerzij...mager eten...en af en toe huilen :( Ik wil ook niet klagen...maar ja...soms mag dat toch wel heel even? Onze tijd komt! De misselijkheid wordt straks minder en dan gaan we stralen in het zonnetje. Sterkte!

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Ik moest hier toch even op reageren, want dit is zo herkenbaar! Ik ben afgelopen november bevallen van mijn dochter en was rond deze tijd vorig jaar zo beroerd als jullie nu beschrijven. Ik lag vanaf de zesde week alleen maar in bed zo ontzettend misselijk te wezen. Ik voelde daarbij ook ontzettend schuldig naar mijn man en vooral mijn zoontje die toen 2 jaar was. Ik kon niets met hem ondernemen en alles en iedereen was me te veel. Bij mijn eerste zwangerschap was ik ook zo misselijk, maar toen kon ik me soms nog vastklampen aan het idee dat het met een paar weken beter zou gaan. Men zei: met 12 weken gaat het beter. Toen ik 12 weken was, zei de vk dat het eigenlijk pas bij 12 tot 14 weken beter wordt. Toen ik 14 weken was, werd dat bijgesteld naar 16 weken en later nog naar 20. Maar ik bleef misselijk en gaf tot de 40ste week dagelijks over. Dus bij mijn tweede zwangerschap had ik dat idee niet meer en zat ik achteraf gezegd behoorlijk in de put. Ik heb echt liggen huilen in dat bed waarom het zo moest gaan. Tot het besef dat ik er toch echt doorheen zou moeten en er het beste van moest maken. Bij mij hielp het enorm om goede nachten te maken en zoveel mogelijk rust te pakken. Dus echt om 9 uur naar bed en 's morgens zo rustig mogelijk opstarten. Ik heb geen manier gevonden om het spugen te beperken, maar accepteerde dat de eerste ronde er weer uit zou komen. De tweede ronde bleef er dan gelukkig vaak wel in. Die weken dat ik in bed doorbracht heb ik veel lopen fantaseren over de kleertjes die ik zou gaan kopen en hoe het zou zijn om met zijn viertjes op pad te gaan. Het maakte alles wat concreter, want die eerste weken lijkt er niets anders te zijn dan de misselijkheid. Op het moment dat ik de baby ging voelen, maakte dat meteen een wereld van verschil.  Beide zwangerschappen is de misselijkheid bij mij niet weggegaan. Beide keren kon ik direct na de bevalling weer alles eten en genieten van het eten en ervaren hoe het is om niet misselijk te zijn. Beide keren heb ik gezegd dat ik een volgende zwangerschap daarom niet zag zitten. Maar voor mij is het net als met de eigenlijke bevalling; je vergeet het en denkt dat het allemaal wel mee viel. Dus misschien komt hier zelfs nog wel eens een derde... Ik wens jullie heel veel sterkte en kracht toe! Probeer te genieten van kleine dingen en hou vast aan waar je het allemaal voor doet.

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hey Marieke    Ik herken ook deels van je klachten, gelukkig ben ik de eerste maanden van beide zwangerschappen niet echt heel erg beroerd geweest wel soms een beetje misselijk maar bij mij hielp het juist om iets te eten, in het begin van deze zwangerschap kon ik s'ochtends geen brood eten maar een halve liga en daarna brood ging wel goed.    Ik herken wel dat die roze wolk er voor mij ook niet was/is. Bij mijn eerste zwangerschap was ik uiteraard eerst bang dat het fout zou gaan, toen er 12 weken voorbij waren dacht ik nu wordt alles anders, maar nee hoor de roze wolk bleef weg. Rond de 20 weken kreeg ik last van allerlei andere kwaaltjes vooral hormonen waar ik me geen raad mee wist. Dit zorgde voor heel veel stress en daar door kreeg ik meer klachten. Op dat moment was mijn zusje ook al zwanger (ze is 3 maanden eerder bevallen) en zij had werkelijk nergens last van en dus stelde ik me vreselijk aan volgens iedereen in mijn omgeving. Na de bevalling heb ik echt meteen gezegd dit was eens maar noooooooooit meer maar ja na ruim 2,5 jaar toch weer gedacht een broertje of zusje voor onze dochter zou toch wel erg leuk zijn. ruim 3 maanden daarna was ik weer zwanger.    Ik ben nu wel anders in de zwangerschap gaan zitten zo van ik wil geen stress en wil zo min mogelijk druk maken over wat nog komen gaat. Ik heb nu ook geen roze wolk maar ik geniet gelukkig wel meer van deze zwangerschap en misschien is het ook wel juist omdat ik weet welke hormonen er in welke periode door me heen gieren en dat ik ook zeker weet dat ik het bij 2 kindjes laat omdat ik nog zoveel andere toekomst dromen heb.     Ik denk persoonlijk dat die roze wolk door andere iets rooskleuriger voor gespiegeld wordt. En dat genieten ja dat komt wel een beetje als je echt de baby spulletjes gaat uitzoeken en bestellen dat is toch wel erg leuk dan wordt het ook iets echter. Succes met je misselijkheid en schaam je er niet voor de meeste vrouwen hebben hier wel last van en meestal gaat het ook wel weer over.    Groetjes Marina

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hee, wat vervelend dat je je zo slecht voelt! Ze zeggen wel eens dat het tot de 14e aan kan houden, maar ook (helaas) de hele zwangerschap door. Ik heb er geen last van gehad (niet zoveel als jij omschrijft), maar kan me voorstellen hoe rot dat kan zijn. Straks ga je zoiezo meer genieten van je zwangerschap meis, je kindje die gaat groeien, mooie dikke buik om mee te pronken, de schopjes die je gaat voelen (die ook zeer gaan doen, maar na de zwangerschap mis je ze!) Ben je de hele dag door misselijk? Begin smorgens met iets lichts (rijstewafel, maria biscuit) in bed (dus gewoon lekker naast je bed neerzetten). Schijnt te helpen!   En tja.. Een zwangerschap komt meestal niet aanwaaien.. Ongemakken zullen er altijd wel zijn.... Ze worden meestal alleen maar erger. Maar je krijgt er iets prachtigs voor terug! En straks ben je het allemaal weer " vergeten", echt waar!

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

ik kan je een beetje half plaatsen in je verhaal.. ik was niet stront beroerd de eerste weken maar wel moe echt dood moe.. mensen dachten ook dat ik het verschrikkelijk vond om zwanger te zijn maar dat was niet zo vond het verschrikkelijk dat ik zo moe zijn.. toen ik de 15weken voorbij was ging ik me beter voelen en toen ik op de helft was dacht ik dar ik wel de wereld aan kon.. ik weet dat je niet veel aan me verhaal hebt maar hoop dat je hier door wel begrijpt dat je absoluut niet de enigste bent die een beroerde eerste termijn heeft  9 van de 10 zwangeren voelen zich slecht tot zeer slecht

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden