anoniem

Anoniem 8 jaar geleden 21 reacties

 

Kan iemand me altjeblieft helpen..................

Mijn vriendin en ik zijn twee jaar bij elkaar. Ik ben dol op haar en ben gevallen op haar  uiterlijk, zachtaardige en zorgzame karakter, gevoeligheid, humor,  intimiteit en haar fanastische koken. Drie maanden geleden hebben we besloten om zwanger te worden .......

 

Zes weken geleden kregen we een oneningheid en ik wet oprecht niet meer waar het over ging. Aangezioen ik bij haar in Den Haag woonde en mijn huyis in Rotterdam bijna verhuurd ging worden ben ik naar Rotterdam om haar even rust te geven. Dit is bij haar volledig verkeerd gevallen. Ik heb enkele dagen later, omdat zij een paar dagen weg was, het goed gemaakt en gezegd dat ik altijd voor haar zou willen vechten en houden. Die twee weken daarna zat ze de hele tijd met haar ouders aan de telefoon, iets wat ze nooit deed omdat ze heel anders zijn dan zij is. Die twee weken kreeg ik te horen dat ik wel moest realiseren dat ik haar bijna kwijt was......iets wat ik niet begreep omdat we het altijd goed hadden samen, echt waar. Die twee weken viel het me ook op dat als ze haar moeder sprak, die al haar dingen zoals eigen huis, studie, kleding, katten, etc altijd hebben afgekeurd, en ik kwamn binnen werd er niet meer gesproken en opgehangen. Twee weken na deze bewuste aanvaring kwamen we er achter dat ze zwanger was. Wel heel spannend maar er was geen blijdschap bij haar en de aanvaringen werden intenser en vaker, veel veel vaker, maar dit wisselde ook weer af in normale buien.....ik wist niet wat ik hier mee aan moest. We zijn uiteindelijk drie weken nadat we wisten dat ze zwanger was naar haar huisarts gegaan, die adviseerde antidepresiva. Die dag hjadden we nog seks en de ochtend daarop was ook alles prima, maar toen ze thuis kwam van werk sloeg alles weer om en moest ik wel realiseren dat ik haar bijna kwijt ben.............ik ben die avond op de bank gaan slapen en werd uiteindelijk om 2 uur snachts uit haar huis gegooit omdat ze niet meer met me verder wil.  De relatie is nu over en ze gaat voor abortus. Ik heb afgelopen week echt alles wat in mijn macht ligt gedaan om te laten zien dat ik voor haar wil gaan maar alles en ook echt alles wordt verkeerd gezien. Ik ben naar haar ouders gegaan en de situatie uitgelegd. En wat denk je , een dag nadat ik haar ouders gesproken heb hebben haar ouders de verhuisdozen mee genomen en mijn spullen staan inpakken zodat ik uit het leven van haar dochter vertrek. Het hele gesprek waar ik heb laten weten aan haar ouders dat wat er de afgelopen 6 weken is gebeurd niet represenntatief is voor onze relatie hebben ze niet doorgegeven aan haar dochter, maar verteld hoe slecht ik hun dochter vind.................echt dit heb ik niet gezegd, geloof me!!! Dit doet zo´n pijn en ik sta zo machteloos.....Maar mijn vriendin gekloofd de ouders, die nooit voor haar op de belnagrijke beslissingen in haar leven voor haar hebben klaar gestaan, dit waren ooit haar worden, en nu beweert ze ineens dat  haar ouders nooit zullen liegen en ik dus wel...

Inmiddels heeft ze voor abortus gekozen en is onze relatie over, iets wat me vreselijk veel pijn doet, ook omdat ik weet hoe graag mijn vriendin, 34 jaar, kinderen wilt hebben. Op internet ben ik gaan zoeken en kwam prenetale zwangerschappen tegen, echt 70% van wat daar staat komt overeen met mijn verhaal en hoe zij is verannderd. Ik vond en vind dat ik dit aan haar huisarts moets laten weten maar die verwees mij dat ik aan mezlef moet gaan werken.............ik weet het niet meer.

Ik kan niet anders concluderen dat 6 weken geleden, toen we nog niet wisten dat ze zwanger was, ze al WEL zwanger was en daardoor door haar hormonen op alles agressiever is gaan reageren. Die bewuste twee weken voordat we het wisten dat ze zwanger was had ze intensief contact met haar moeder, die zagen een ongeluukkige dochter en adviseerde bij mij weg te gaan. Twee weken later was ze zwanger en met in haar achterhoofd de gesprekken met haar moeder raakte ze in paniek en begonnen er nog meer ruzies. Dit was koren op het vuur voor haar ouders, die trouwens niet wisten dat ze zwanger was, dit wilde mijn vriendin ook niet vertellen. De ouders zien ineens een ongelukkig dochter maar weten dus niet dat welicht hormonen een rol spelen in deze situatie...

Wat kan ik nog doen. Ik houd nog steeds van haar en we hadden nooit ruzies tot deze 6 weken geleden. Als het echt zo was als de afgelopen 6 weken zou ik niet eens een kind met haar willen en uberhoupt met haar verder willen. MMaar ik weet dat dit niet mijn vriendin is en ook niet onze relatie...... Als zij haar ouders geloofd en niet mij in mijn verhaal is er toch ook geen vertrouwen meer.

Kan onze realtie ooit nog goed komen of blijft ze nu altijd in de verwijten hangen naar mij toe of komt ze ooit wer tot haarzelf.

Heeft iemand hier ervaring mee.

Een paniekerige Xander

 

Pagina 1, reactie 1 t/m 10 van totaal 21 reacties.

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Jennefer    Toevallig vorige week met leidster en een vader van ander kindje op het KDV staan kletsen ging over vertrouwen en elkaar vrij laten. Nou ik kan er echt niet tegen dat mannen mij claimen pfff en daar waren ze bijde wel mee eens, ik heb dus ooit wel zo'n vriendje gehad hij belde mij elke 2 a 3 uur op wat ik aan het doen was en wat ik gedaan had, GRRR ik werkte toen 40 uur per week dus ja wat zou ik dan onder werktijd doen DUHHHHHH!!! Gelukkig heb ik niet zo'n man nu hahaha al heb ik wel een periode gekent met hem dat ik naar de stad ging en thuis kwam en dan gelijk om mijn oren kreeg HOEVEEL GELD HEB JE UITGEGEVEN grrr Terwel hij de gene is met een gat in de handen en ik niet hahahaha.    Groetjes Marina

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

hoi marina! Ha ja ik kan erover meepraten hoor, mijn zwangerschap was ook geen pretje voor manlief ;) Maar hey, we zitten dan ook niet lekker in ons eigen vel terwijl we een nieuw persoon aan het ontwikkelen zijn! ;)   en dat bedoel ik nou, als ik haar was zou ik ook gek worden als ik duidelijk gemaakt heb dat ik niet met iemand verder wil en hij blijft maar dringen... werkt alleen maar averechts

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

VROUWEN!!! ;-) Maar is ze nog zwanger of heeft ze inmiddels abortus laten plegen?

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Ik weet het niet...........ze laat mij hier helemaal buiten. Een vriend (oudere man) heeft haar nog gebeld maar daar kwam ze weer met het zelfde verhaal dat ik haar al 1,5 jaar wil veranderen. Doet me pijn om dit te horen aangezien zij bij een bedrijfsarts zit vanwege haar werk (ze is minder dagen gaan werken) omdat ze het niet meer trekt. Ik heb haar geadvioseerd om naar netwerkborrels te gaan zodat ze daar misschien mensen tegen komt die haar verder kunnen helpen in een nieuwe baan, daarnaast heb ik aangeboden kleren voor haar te kopen zodat ze zich wat zekerder zou gaan voelen. Ik begrijp dat ik het misschien verkeerd bij haar heb over gebracht maar mijn intentie waren toch echjt heel erg goed. Maar goed.....ik hoor niks van haar. Inmiddels ben ik nu wekelijks bij een huisarts en psychioloog omdat ik het ook allemaal niet meer trek. Ik heb haar nog wel een bos bloemen afgegeven met een briefje waarin ik heel duidelijk heb gezegd dat ik haat NOOIT wil veranderen omdat zij van haarzelf mooi (innerlijk en uiterlijk) is, bij haar kom ik totr rust. Inmiddels ben ik nu wel voor mezelf aan het opkomen en moet ik haar laten gaan, iets wat me erg veel pijn doet omdat ik erg dol op haar ben.    

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

sorry hoor maar ik denk dat je hier helemaal verkeerd zit. Dit is een forum voor zwangere vrouwen, niet een relatiekliniek. Ik denk bovendien dat er heel wat meer speelt dan wat jij hier opschrijft. Er komen steeds meer details naar boven die je in het begintopic niet geschreven had. Waarom zou je haar zeggen naar netwerkborrels te gaan als ze in de ao zit? Waarom kleren voor haar kopen, ben je haar vader? sorry maar ik vind je verhalen erg vaag klinken en er speelt vast meer dan wat je zegt... Laat haar gaan, het is duidelijk haar wens om van je af te zijn, om welke reden ook. Daar is ze vrij in om die keuze te maken dus ga verder met je leven en laat haar hetzelfde doen

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hahahaha Jennefer,   nee het is geen relatie therapie hier, al weet ik vanuit mezelf ook dat relatie's en zwangerschappen behoorlijk wat van elkaar vragen. In mijn relatie gaat ook niet alles koek en ei en vooral tijdens mijn zwangerschap knalt het hier in huis nog wel eens, maar goed ga ook niet alles hier met iedereen delen.   Xander ik denk dat je haar gewoon moet los laten want hoe meer je achter haar aanloopt hoe meer je kapot maakt als dit al niet is gebeurt. Vrouwen kun je ook niet veranderen want vroeg of laat gaat dit zowiezo niet goed. Ik zou er zelf helemaal gek van worden van iemand die zo doet.    Groetjes Marina

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

:s wat een verhaal zeg. Ik vind zelf een mail ook nogal onpersoonlijk... Misschien dat je haar een brief kan sturen waarin je zegt dat je haar hoe dan ook wil steunen. Als je het weg wilt laten. Als ze het wil houden en samen wilt doen, maar ook als ze het wil houden maar zonder jou verder wilt... Hoe het komt dat ze ineens zo doet... Tja, geen id. Het zou inderdaad een prenatale depressie kunnen zijn (voor degene die het niet weten, het is hetzelfde als een postnatale depressie maar dan TIJDENS de zwangerschap). Het zou ook kunnen dat ze gewoon niet met jou verder wil en denkt dat ze daarom het kind af moet staan. Of misschien is er iets gebeurd in de periode voordat ze zwanger werd... Het kan dus vanalles zijn.. En het enige wat jij kan doen is proberen haar te steunen. Hoe moeilijk het ook is. Ik zou behalve die brief dan waarin je zegt dat je dat hoe dan ook wil doen haar met rust laten. Zet dat er trouwens ook bij... dat je haar met rust laat, omdat ze dat gevraagd heeft, tot zij iets van zich laat weten, maar dat je wel graag wilt weten wat ze uiteindelijk kiest. Het is hoe dan ook haar keuze. Niet eerlijk tegenover jou, maar daar kan je als man zijnde niks aan veranderen. Ga haar dus niet 'lastig vallen' met bloemen etc... En zoals de anderen ook al zeiden, praat niet over jouw negatieve gevoelens over deze situatie. Dat is echt niet eerlijk, maar als je dat op dit moment wel doet zul je haar alleen maar verder van je af duwen. Ik hoop voor je dat het goed komt! s6 Liefs I

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Inmiddels ben ik een paar dagen geleden bij haar langs gegaan. Ze is ineens zo verbittert.......doet me verselijk pijn. Ik heb haar nogmaals gezegd dat ik met haar verder wil en dat ik haar wil blijven steunen, aangezien ik denk dat zij vreselijk met zichzelf in de put zit. Haar hyuisarts had haar 3 maanden geleden antideprasieva voorgeschreven maar datr wilde ze niet omdat we zwanger wilden worden. Inmiddels ben ik zelf bij een psycholoog omdat ik het ook niet meer trek, alles wat ik gedaan heb om haar te overtuigen dat dit niet de goede weg is komt alleen maar verkeerd bij haar over. Ik wet dat ik mezelf recht in de speigel kan aankijken en kan zeggen dat ik voor de volle 100% ervoor ben gegaan, zellfs zover dat ik met een ambulance naar het ziekenhuis ben gebracht ivm hyperventileren........ik benm helemaal op! Ik hoop dat ze ooit gaat inzien dat ze aan mij een goede (vader) had kunnen hebben. Ik ben van mening dat je in goede en slechte tijden voor elkaar er moet zijn. Voor mij is dit een slechte periode voor haar en ik heb haar tot het uiterste willen steunen maar alles licht nu ineens aan mij......jammer.

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Ik ben het helemaal met G eens! Stel stel stel dat ze een abortus laat doen, dan moet jij jezelf ook nog in de spiegel aan kunnen kijken. Dus even alles uit de kast halen om haar opnieuw te veroveren, zodat je zeker weet dat het niet aan jou ligt. Probeer jezelf even weg te cijferen richting haar (eventjes maar), haar geen 'negatieve verhalen of vragen' te stellen, maar puur richten op haar en het positieve! Heeeeel veeeel succes!!

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Nou bedankt voor jullie input, ik lat het jullie nog weten hoe het verloopt!

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden