anoniem

Anoniem 7 jaar geleden 4 reacties

 

Hallo dames,

Graag wil ik met jullie het volgende delen. Op 13 augustus werd tijdens de 12 weken echo ontdekt dat mijn kind al ca een maand was overleden. Bij de 8 weken echo was nog alles perfect. Na een curretage en maanden van proberen ben ik nu eindelijk weer zwanger. Ten minste. Ik ben niet ongesteld geworden 2 weken geleden en de zwangerschapstest was positief. In plaats van blijdschap heeft zich ineens een wolk van verdriet voor mijn zon geschoven.

Ik wilde altijd kinderen. Altijd. De miskraam was natuurlijk heftig, maar ik heb een goede vriendenkring die mij erdoor heeft geholpen...maar nu. Ik ben zo vreselijk bang dat er weer iets mis gaat. Doordat ik een prikkelbare darm heb, heb ik constant steken in mijn onderbuik. Soms kan ik niet zeggen of dit nu vanuit mijn baarmoeder komt, of vanuit de darmen (ik denk vanuit de darmen). Zwangerschapssymtomen heb ik ook nog niet echt. Ik ben niet misselijk en mijn borsten doen nog niet zeer. Wel ruik ik al heel goed en ben ik behoorlijk moe.

Ik kan gewoon op het moment niet meer genieten, van niets. Het lijkt wel alsof ik langzaam in een depressie belandt. Mijn omgeving probeert mij gerust te stellen: 'het komt deze keer heus wel goed' en 'je moet vertrouwen hebben', maar dat is allemaal ontzettend mooi gezegd... het lukt gewoon niet. En ik ben zoo vreselijk bang voor de echo's. De laatste 10 echo's die ik heb gezien waren van een lege baarmoeder.... vreselijk.

En nu komen de feestdagen aan en begin januari gaan we nog 2 weken op vakantie ook. De vorige reis ging al niet door vanwege mijn miskraam en nu... nu ben ik een depressive zwangere die gewoon ontzettend bang is.

Ik weet dat ik los moet laten en vertrouwen moet hebben, maar toch maak ik mij constant zorgen. Het frustreert mij dat ik er gewoon geen grip op heb, dat ik gewoon niets kan doen. Ik voel mij zo ontzettend alleen in deze situatie. NIemand lijkt mij te begrijpen, en niemand kan mij advies geven, waar ik echt iets aan heb.

Hebben jullie advies waar ik wel iets aan heb?

 

LIefs, Lily

Pagina 1, reactie 1 t/m 4 van totaal 4 reacties.

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Hoi Lily, ik denk dat er geen enkel advies is wat je gaat helpen. Ik heb het ook mee gemaakt. Toen hoopte ik in eerste instantie alleen maar dat ik sowieso nog eens zwanger zou worden, ze hadden het vermoeden dat het een bbz was. Toen ik eenmaal zwanger was dacht ik, nu ga ik genieten. Maar nee hoor, zenuwen en nog eens zenuwen. Velen heb ik gek gemaakt met mijn zorgen, op zoek naar bevestiging dat alles goed zou gaan, bevestiging die niemand je kan geven. Al vrij snel kreeg ik een echo, dat was in orde, nog geen vrucht te zien, maar duidelijk tekeken van een zwangerschap. Toen was ik voor een hele dag gerust gesteld. Zo ging dit maar door. Heb nog een aantal echo's gehad en iedere keer was ik voor een dag gerust. Nu ben ik negen weken zwanger en heb ik vandaag weer een echo gehad. Langzaam begin ik nu te genieten van het feit dat ik zwanger ben. Maar wat heb ik een tranen gelaten van angst en onzekerheid. Het is ook zo onwerkelijk en nog zo ontastbaar. Maar o wat is het zonde dat ik al die weken niet heb kunnen genieten van het feit dat ik zwanger ben, hoe hard iedereen ook riep "het komt goed". Zoveel gezocht op het internet, kwaaltjes die komen en gaan. iedere dag op het toilet gekeken of er geen spoortje bloed te vinden was. Om gek van te worden. Ik zag ook vreselijk op tegen de echo's al was ik daarentegen zo blij dat ik ze kreeg. Je zal met de tijd weer wat vertrouwen moeten krijgen in je lichaam en dat gaat zeker lukken. De tijd zal voorbij kruipen voor je gevoel, daarom is het misschien wel prettig dat de feestdagen eraan komen en je met vakantie gaat. Beetje afleiding kan heel prettig zijn. Ik hoop dat je snel vertrouwen krijgt in de zwangerschap en ervan kan gaan genieten! Liefs

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Dames, dank voor jullie reactie. Helaas geen goed nieuws. Vandaag is de 2de mk een feit. Liefs, lily

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

ooh meis wat verschrikkelijk voor je ik heb het zo met je te doen!!! wat een verdriet ik hoop dat je heel veel mensen om je heen hebt die je kunnen trosten en opvangen.   heeel veel sterkte ik leef met je mee   liefs Nynke

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

hey lily, ik begrijp je zo goed. ik heb twee miskramen gehad een met 5 weken en een met  15 a 16  weken die laatste heeft er bij mij behoorlijk in ge hakt. toen ik dan na lang wachten weer zwanger was was ik ook heel erg bang dat het weer mis zou gaan. bij elk steekje dacht ik hij komt er weer uit zetten maar dat deed hij niet. bij ongeveer 9 a 10 weken werd ik zo misselijk dat ik tot twee keer toe in het ziekenhuis belande met uitdrogingsverschijnselen. ik heb bij de tweede keer een zonde gehad en die was ik pas bij 5 maanden weer kwijt. toen wist ik wel dat het goed zat. ik heb  niet echt tips voor je om minder bang te zijn. maar ik hoop dat je steun vind in mijn verhaal dat je zeker niet de enige bent die bang is.   misschien helpt het al een hele hoop als je van je zelf bang mag zijn. heb vertrouwe in je kleintje. als je behoefte hebt aan een luisterend oor (lezend oog)  kun je hier altijd je verhaal kweit.   liefs Nynke 

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden