anoniem

Anoniem 8 jaar geleden 4 reacties

 

Hallo dames,
Ik wordt in juni 42 en ben al sinds bijna 2 jaar bezig met IVF (na een jaar of 3 natuurlijk geprobeerd te hebben), zonder succes en met veel verdriet. Nu zat ik op mijn menstruatie te wachten om te beginnen met de laatste IVF poging, maar die bleef uit. Ik dacht dat ik dat mentaal deed omdat ik zo tegen die IVF opzag en zo weinig hoop had/heb. Of dat het nu echt afgelopen was met mijn eitjes.
Maarrr, ik ben zwanger!! Zomaar spontaan, terwijl mijn kansen bijzonder klein waren (minder dan 5%). Ik heb het 5 dagen geleden ontdekt en ben nog nooit zo gelukkig geweest..tot vandaag. Opeens bekroop me zo'n grote angst dat het mis gaat. Ik heb natuurlijk in de loop van de tijd zoveel negatieve ervaringen gehad en ook zoveel negatieve verhalen van de gyn te horen gekregen. Eigenlijk gaf hij me geen kans meer omdat mijn eitjes 'slecht' waren. Nu denk ik daar steeds aan: dat wordt vast een miskraam met mijn 'slechte' eitjes. Ik ben zoo bang! Dit is mijn aller allerlaatste kans, snap je, dat maakt t zo zwaar.
Ik heb eigenlijk vanaf het begin al kwaaltjes, misselijk, duizelig, kramp, steken in mijn borsten. Als ik dan even een paar uur niet misselijk ben, denk ik gelijk dat dat slecht nieuws is. Kan je de ene dag misselijker zijn dan de andere? Of de ene dag meer last van kramp dan de andere?
Herkennen julie deze angst en hoe gaan jullie ermee om? De angst kinderloos te blijven is bij mij heel groot, ik kan gewoon niet genieten van mijn enige zwangerschap ooit.
Elo

Pagina 1, reactie 1 t/m 4 van totaal 4 reacties.

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hallo Elo, Van harte gefeliciteerd! Wat een wonder dat het dan toch langs de natuurlijke weg gelukt is! Ik ben welliswaar nog geen 42 en ook niet aan het IVFen geweest, maar ik kan me wel een heel klein beetje in je verplaatsen. Wij hebben er twee jaar over gedaan en mijn eerste zwangerschap (9 jaar geleden) eindigde in een miskraam (missed abortion bij 13 weken). Dus ook in mijn hoofd was zwangerschap niet verbonden aan blijdschap en vertrouwen.  Ik heb het opgelost door met de verloskundige af te spreken dat ik 3 keer voor een echo mocht/mag komen: 1 x bij 7, 1 x bij 9 en 1 keer bij 12 weken... Ik leef van echo naar echo, maar kan in ieder geval tussen de echo's door een beetje genieten en ontspannen, omdat ik het hartje al heb horen kloppen. En die gyn kan wel zeggen dat je "slechte eitjes" hebt, maar dit eitje is toch een bovenste beste kanjer! Want je bent hartstikke zwanger! En wat betreft de zwangerschapskwaaltjes... Ik word er ook dol van... Het is nooit goed... Voel ik steken in mijn buik, ben ik in paniek omdat ik denk dat dat niet goed is... Voel ik niks, raak ik van streek omdat ik denk dat het niet goed gaat daar binnen...  Maar het is zoals Annabel het zegt: de ene dag is de andere niet. Ik lig nu al twee dagen voor pampus op de bank, terwijl ik vorige week me kip lekker voelde en al bijna in hoera stemming was, omdat ik dacht dat ik de ergste misselijkheid wel gehad had... Niet dus... Richt je op het positieve. Dat super eitje van jou heeft het toch mooi tegen ieders verwachtingen in op eigen kracht gehaald, waarom zou die de rit niet af kunnen maken? Sterkte! Fay

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Dank je wel voor je reactie :) Het klopt wat je zegt: je kan er niks aan veranderen, het gaat zoals t gaat. Dat is precies wat ik mezelf vandaag probeerde in te prenten. Ik mag dankbaar zijn dat ik uberhaupt zwanger ben geworden. Ik heb alles gedaan wat ik kon om mijn kinderwens in vervulling te laten gaan...its up to Mother Nature now! en bedankt voor je verhaal over jouw misselijkheid, stelt me ontzettend gerust

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hoi hoi Elo, Ten eerste van harte gefeliciteerd met je zwangerschap! Heel bijzonder en daarom tegelijk ook zo eng. De tijd kan helaas niet sneller dan snel. Vertrouw op je lichaam en de tijd zal het leren. Zet m op, Groetjes, Chantal

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Och meis toch, wat vervelend dat je er niet van kan genieten. Ik snap dat je heel erg bang bent dat het misgaat. Is ook bijna niet te bevatten toch, zo lang proberen en allerlei kunstgrepen en dan toch ineens vanzelf gelukt! Kan me voorstellen dat je het bijna niet gelooft.Dat je onzeker bent is heel normaal dat hebben we hier allemaal wel gehad in meer of mindere maten. Alle pijntjes en kwaaltjes dat hoort er ook allemaal bij. Het kan best dat je de ene dag misselijker bent dan de andere hoor. Bij mij is de misselijkheid zelfs een poosje weg geweest om vervolgens dubbel zo erg terug te komen! Geniet gewoon lekker van de dagen dat je niet misselijk bent  Probeer toch zoveel mogelijk te ontspannen want stress is ook niet goed voor kindje. Ik weet dat het makkelijk gezegd is dan gedaan maar probeer het toch een beetje los te laten. Je kan er niets aan veranderen , het gaat zoals het gaat.  Eneh...van harte gefeliciteerd met je zwangerschap 

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden