anoniem

Anoniem 8 jaar geleden 1232 reacties

 
Hallo allemaal. Wie is er ook uitgerekend in Oktober 2012? Lijkt me leuk in contact te komen met a.s moeders die net als mij in oktober uitgerekend zijn.

Pagina 1, reactie 1 t/m 10 van totaal 1232 reacties.

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

wauw wat een verhalen zeg! en meerdere die niet egt prettige bevalling hebben gehad. hier nog een verlaat verhaaltje,   15 okt  de avond zate nog gewoon bij familie op verjaardag en de dag om 4 uur begonnen de weeen, wist gelijk dat het raak was... ben naar de wc gegaan en verloor ik de slijmprop eerst dacht ik wat is dit nou weer dus me moeder opgebeld en die is na een uur gekomen. Het begon met de rug weeen door stromend naar me buik.. t begon gelijk heftig en elke wee die erop volgde versterkte al goed in steeds meer pijn. Op t laatst had ik ze alle drie te pakke buik rug been! wat een ellende! vooral de beenweeen ik wist en kon er niks mee en liep contstant maar door t huis te dwalen!  rond 8 uur de verloskundige gebeld haleluja al 6 cm ontsluiting! dat ging erg hard! was er ontzettend blij mee en 11 uur kwam ze weer en 9,5 cm ontsluiting.... maar toen begon de ellende! wat zo voorspoedig en probleem loos leek te lopen, t laatste stukje van de baarmoederhalsmond wou niet weg ze heeft t probere aan de kant te duwen heb even mogen persen maar niks hielp, toen onder de douche en mocht niks ondanks de persdrang die ik al had... onder de douche weg en 10 cm! persen! maar na al  dat gepers niks kwam hij lag ervoor maar verroerde zich geen mm, toen hartje luisteren en t hartje daalde dus met spoed naar het ziekenhuis op de ambulance was geen tijd meer om te wachten dus met de verloskundige in de auto naar het ziekenhuis gevlogen in de persweeen wat een ellende!! in het ziekehuis gekomen en met mijn vriend met de rolstoel naar boven gevlogen,  in de verloskamer zate 8 mensen op me te wachten!!! en toen kwam de oude veroskundige die net voor mijn bevalling in het ziekehuis ging werke had dienst! dat stelde me erg gerust. ook had ik bij de bevalling thuis me vriend moeder schoonmoeder en m'n zus.. maar omdat er al 9 mensen in de kamer stonden wou ik ze er niet bij hebben later is me moeder er toch nog bijgekomen.. onze kleine werd met de vacuumpomp terwereld gebracht, eerst een knip gezet en toen stonde ze met z'n tweeen aan de kleine te trekken toen ging er  1 ding door me heen ik moest alles geven wat ik nog had dus twee a drie keer persen en 13:39 is onze kleine man Djaylen Keano geboren 6 pind en 50 cm en hij kreeg alsnog een dikke 9! en dan denk je dat je kapot ben maar nee hoor ik wou eerst wel weer graag douchen maja heb zowat een halfuur open gelegen door die knip voordat ik gehecht werd. wat deed dat ook zeer het hechten wou t liefst die vrouw op daqt moment wel een trap verkopen... toen lekke gedoucht en ontzettend genoten van ons kleine kereltje en wat was hij helder ongelofelijk en tilde gelijk zijn koppie al op toen die op mijn buik lag... daarna deed de man het erg goed ondanks t vele spugen. na 3 weken verslikte en stikte hij in z'n eigen spuug en was op een middag zo erg dat hij had 5 min zonder lucht gezeten. dus na het ziekehuis en heeft hij 4 dagen op de kinderafdeling gelegen en bleek dat ie reflux had volgens hun nouja dat liep ik al lang te roepen. Nu zit hij op de voeding efamil a.r. en doet het erg goed! en we bakere hem in wat is het nu een geweldig kereltje soms nog wat last van het zuur maar voor de rest gaat het uitstekend.. Nu is hij 9 weken en is hij alweer  dik 57,5 cm  werd gemeten met 7 weken bij de kinderarts. en morgen de eerste prikjes dus spannend, hoop dat meneer er niet te veel last van heeft.   iedereen nog gefeliciteerd met jullie kleintjes!!!

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

He Petra, gefeliciteerd met jullie zoon!! Je hebt een hele heftige bevalling gehad zeg en daarna verlipe hte ook niet allemaal heel vlekkeloos, heftig zeg.. Hopelijk gaat het nu allemaal de goede kant op n kunnen jullie heerlijk van hem genieten.. We zitten eigenlijk nooit meer op het forum maar hebben een groep op facebook waar we wel regelmatig contact met elkaar hebben en ervaringen en tips uitwisselen.. Zit je ook op facebook? Als het je leuk lijkt kunnen we je ook toevoegen aan de groep!? 

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Ik zal de pagina/groep maken en ook jullie allemaal toevoegen. Mocht er nog iemand niet toegevoegd zijn, voeg mij dan even toe. Kim.berley (zonder puntje) van der Linden op mijn profiel foto sta ik samen met mijn vriend. Ik woon in Zaandam.

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

mij lijkt het erg leuk z n facebookpagina!!

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

He dames, lijkt mij ook leuk een facebookpagina om verhalen te delen!! Is er iemand die dit wil en kan doen? Ben hier zelf niet zo handig in...

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Chantal! Ik heb het zojuist snel eventjes gedaan, x

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hoi meiden, Wat heerlijk om eindelijk te kunnen genieten van ons kleintje. Gaat het met jullie en de baby's allemaal goed?   Bijzonder om ieders bevallingsverhaal te lezen! Achteraf denk ik waar heb ik me druk om gemaakt, elk bevallingsverhaal is bijzonder en uniek. De een wat fijner gegaan dan bij de ander, maar achteraf is altijd makkelijk praten he haha.   Hierbij ook mijn bevallingsverhaal, niet iets waar ik met heel veel blijdschap naar terug kijk. Vorige week maandagnacht om 2 uur begonnen de weeen. In eerste instantie durfde ik niet te hopen dat het weeen waren, was al 2 1/2 week bezig met oefenweeen... en dacht op het eerste gevoel dat dit ook oefenweeen waren. Maar toch ergens durfde ik niet meer te gaan slapen, bang dat ze weer verdwenen waren zodra ik wakker werd. Maar ze volgde allemaal met een tussenpauze van 5 a 6 minuten. Om 3 uur moest ik even naar het toilet en toen ik op het randje van mn bed ging zitten voelde ik vruchtwater lopen. Vriendlief wakker gemaakt dat we het bed even moesten verschonen. Vruchtwater was helder maar toch even voor de zekerheid het ziekenhuis gebeld, moest direct langskomen om aan de ctg te gaan. Om half 4 stonden we voor het ziekenhuis en nog geen kwartier later lag ik in een kraamkamer. Daar bleek al snel dat ik regelmatige weeen had en niet meer naar huis zou gaan. Dat was een opluchting, wilde eigenlijk niet meer naar huis om later op die dag ook weer met weeeen de auto in te moeten stappen. Omdat ik vruchtwater had verloren wilde ze nog niet toucheren om te kijken hoe ver de ontsluiting was. Dit hebben ze om 6 uur voor het eerst gedaan, had toen 4 cm. Best vlot binnen 4 uurtjes dachten we nog. Hoe dan ook, die dag zou ons kleine ventje geboren worden! Wel bleek dat de vliezen nog niet gebroken waren, die hebben ze om 8 uur doorgeprikt, baby had helaas in het vruchtwater gepoept.. toen zette de weeen ook goed door. Helaas vorderde de ontsluiting niet en zat 3 uur later nog op een kleine 5 cm. Inmiddels hing ik na het breken van de vliezen aan de weeeenopwekkers, op een gegeven moment de weeen zo heftig waren dat ze een ruggeprik hebben gegeven. Deze heeft een uurtje gewerkt, daarna werd ik overvallen door een enorme weeenstorm dat deze door de ruggenprik heen kwamen. Wat een verschrikkelijk gevoel! Om half 3 's middags zat ik er helemaal doorheen, nog steeds blijven steken op 6 cm... had 2 cm extra erbij gekregen in 9 uur tijd. Toen was ik het zat, energie was op en de pijn was zo heftig dat er in druk overleg (wat een fantastisch mens onze gynocoloog, die heeft zo haar best gedaan en gevochten) een keizersnee gepland. Dit zou overigens nog wel even duren voordat hij uitgevoerd zou worden. Wat er daarna precies is gebeurt weten zowel mn vriend als ik niet meer, maar er schijnt toch wel haast bij geweest te zijn want binnen 20 minuten werd ik al naar de ok afgevoerd. Daar kreeg ik via het slangetje in mn rug een sterke verdoving toegediend. Tijdens het toedienen voelde ik alleen nog steeds in mijn buik flinke pijn, heb dit tot 3x toe aangegeven, maar de anestesist gaf aan dat dit erbij hoorde. Ze begonnen met de ingreep inmiddels en het ging allemaal goed. Tot op het moment dat ze bij mijn baarmoeder aankwamen. Wat een hel, de verdoving werkte alleen oppervlakkig en voelde letterlijk het mes in mijn lijf gezet worden en het opensnijden. Het enige wat ik nog weet van dat moment is dat ik het uitgilde van de pijn, dat ik alles voelde. Toen werd er naar me gesnauwd dat ik zachtjes moest zijn omdat ze bezig waren met hun werk. Toen ik nogmaals aangaf dat ik alles voelde en door de grond ging van de pijn werd ik een half uur later wakker. De testen die ze voor de keizersnee hadden moeten uitvoeren hebben ze niet goed gedaan, waardoor ze dus niet hebben gemerkt dat de verdoving niet sterk genoeg was. Ze hebben me direct platgespoten nadat ze er achter kwamen waarna ze de kleine ter wereld hebben gebracht. Niet echt een bevalling waar ik met geluk op terug kijk, ja het moment dat ik onze zoon in mn handen kreeg was ik de gelukkigste vrouw op de wereld! Maar de manier waarop er met me om is gegaan, niet naar mij (of mijn vriend) geluisterd is heeft er toch wel voor gezorfd dat ik het maar moeilijk kan verwerken. In een slachtbank wordt nog beter voor de dieren gezorgd. Dit heeft voor ons geestelijk een flinke schade aangericht. Vooral bij mij ook dat de communicatie niet aanwezig was, ik me niet serieus genomen voelde en ze het eerste uur van mijn ventje op de wereld afgenomen hebben als het ware. Het eerste uur was hij niet bij me, heb ik hem niet gezien/gehoord. Gelukkig dat mijn vriend bij alles is geweest en het allemaal vast heeft kunnen leggen, dat ik toch nog kan zien wat er allemaal gebeurt is vind ik wel erg fijn. 3 Dagen in het ziekenhuis moeten blijven voor controle waarna we gelukkig vrijdag met zn 3tjes naar huis mochten. Onze Ian doet het echt fantastisch en is na een week op 40 gram weer terug op zijn geboortegewicht. Al met al kan ik zeggen dat ik blij ben dat iedere bevalling anders is, maar het eindresultaat is toch altijd hetzelfe. Intens geluk!!!    

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Heey jacqueline, Wat een heftig verhaal zeg. En idd niet normaal hoe ze met jullie zijn omgegaan. Heel veel sterkte met het verwerken van de bevalling. Want daar gaat dan stiekem nog best wel wat tijd in zitten. Wel fijn dat het met jullie kereltje goed gaat en je heerlijk van hem kunt genieten! Dat is ook wel het belangrijkste wat je nu kunt en ook wel moet doen ;) Groetjes janique @chantal Ik heb de vragenlijst gister voor je ingevuld

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Maandag 1 oktober was het eindelijk zover. De keizersnede. Ik had goed geslapen. Om 8:30 kreeg ik een infuus, ctg en vertelden ze dat we om 9:15 geholpen zouden worden. Ctg viel steeds weg en door de vertraging hebben ze een ander eerst geholpen. Wachten tot 11:00 Eenmaal op de operatie tafel lag ik te rillen van de spanning. Epiduraal inbrengen viel mee. Toen ik eenmaal ge├»nstalleerd lag mocht mijn mannetje er bij. Vanaf toen ging het heel snel. Met wat geduw en getrek aan mijn buik wist ik dat ze er aan kwam. De anesthesist heeft van achter mij nog hard meegeduwd om haar er uit te krijgen, het werd bijna nog de vacu├╝m erbij maar gelukkig, daar was ze! Driftig huilend, abrupt uit haar warme veilige omgeving weggerukt en nu in een hele felle en koude operatie kamer. Papa pakte haar aan. Ik zag haar 1 sec en hij moest met de kinderarts mee. Enkele minuten later kwam hij even terug. Er werden 3 foto's gemaakt en weer was hij weg. Ik had haar nauwelijks gezien en geen indruk van haar. Ik werd gehecht, kreeg wat zuurstof want ik had het heel benauwd en ik was heel misselijk. Daarna mocht ik naar de uitslaapkamer. Ook gek, er liggen daar mensen die een heel ander soort operatie hebben gekregen. Het lijntje tussen leven en dood is in het ziekenhuis heel klein. Na een half uur op de uitslaapkamer en precies een uur na haar geboorte, mocht mijn mannetje eindelijk naar me toe komen. Daar was ze eindelijk! Een wolk van een baby. Zo mooi! Ongelooflijk. Papa was zo emotioneel. Lekker samen huilen. Hier hadden we zo naar uitgekeken! Om 14:30 waren we op mijn eigen kamer. Mijn zus en moeder waren er allebei en ook heel emotioneel. Mijn dochter lijkt heel erg op hoe ik er zelf uit zag als baby. Inmiddels zijn we 2 dagen verder. Het is een heel tempementvol dametje. Ze huilt best veel en is dan ook driftig. Bv geven gaat redelijk, 1 borst heeft ze direct en de andere is een heel gevecht. Ze was 3645 bij haar geboorte en 51cm. De placenta was erg groot en ik had veel vruchtwater. Na 3 dagen woog ze 3450 gram. Inmiddels 3 weken later weegt ze 3880 en zit ze eindelijk boven haar geboortegewicht. We geven een combinatie van borstvoeding en kunstvoeding omdat ik niet genoeg borstvoeding had en ze in de 2e week af ging vallen. Hier voel ik me ook het prettigst bij, het minst gestresst. Het heeft voor mij wel even geduurd voordat ik gewend was aan haar, het is nog steeds werken aan die band maar elke dag gaat het een stukje beter. Ik hou ontzettend veel van haar maar moet de echte slag er nog in krijgen. (tot nu toe was vriend elke dag thuis).

anoniem

Anoniem 8 jaar geleden

Hey dames! Ik ben er ook weer even! Zal in een volgende post mijn bevallingsverhaal lezen en zo ook even alle andere bevallingsverhalen terug lezen. Jacqie: Wat een vreselijk verhaal zeg :( Fijn dat de keizersnede is besloten maar de manier waarop dat is gegaan, niet normaal! Kun je niet nog iets van een klacht indienen? Het is wel belangrijk dat dit gemeld wordt denk ik? Bedankt voor je compliment over de naam :) Ik hou van aparte namen. Grappig dat je je kleine Julian had willen noemen. Er zijn voor een meisje veel combinaties mogelijk met Ann he. Klinkt erg luxe vind ik. Heel veel sterkte nu met het herstel van je keizersnede. Fijn dat alles vastgelegd is. Een hele dikke virtuele knuffel vanaf hier!

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden