anoniem

Anoniem 7 jaar geleden 13 reacties

 

Hallo,

Een paar weken geleden heb ik een zwangerschapstest gedaan. Ik ben op dit moment 19 jaar oud en zwanger van mijn vriend, ook al hebben we nog maar net een half jaar een relatie.

Na een hele hoop gesprekken te hebben gehad en wikken en wegen heb ik besloten het kindje te houden. Ik zou mijzelf denk ik niet kunnen vergeven als ik het leventje van zo'n klein wezen ontneem. Iedereen om me heen zegt mij te steunen ook al kunnen vooral familieleden niet goed overweg met mijn beslissing. Dit is dan ook heel moeilijk voor mij.

Wat mijn situatie ook nog iets lastiger maakt dan bij anderen is dat mijn vriend niet in Nederland woont. Ik zit zelf nog op school en zelf van plan naar Amerika te verhuizen na mijn studie. Ik ben daar zelf geboren en ik wou er graag naar terug. Ook al was dit het plan en hou ik heel erg van mijn vriend, we hebben nog maar een halfjaar een relatie en ik zet daarbij dus ook zijn wereld op zijn kop. Dit was niet gepland en veranderd onze levens onmiddelijk. Gelukkig is hij heel blij met het nieuws. Ik vind het alleen wel lastig te weten dat ik mijn familieleden hierbij teleurstel. 

Mijn studie duurt nog maar 1 jaar maar dit betekend wel dat ik in de tussentijd geen geld kan bijverdienen. Mijn vriend werkt wel fulltime maar die is op dit moment niet hier. Ook weet ik niks over zwanger zijn en een kindje krijgen dus ik voel mij nogal hulpeloos. Wat kan ik verwachten? Wat moet ik regelen? Ik zag dit forum en dacht misschien kan ik wat meer te weten komen en verhalen lezen van toekomstige jonge ouders zoals mij. 

Iemand die mij kan vertellen over de ervaring van de zwangerschap? Misschien iemand die een beetje hetzelfde heeft meegemaakt? Ik hoor er graag over. 

Groetjes

Pagina 1, reactie 1 t/m 10 van totaal 13 reacties.

anoniem

Anoniem 4 jaar geleden

ik was 19 toen ik van de eerste zwanger was, ik was ook bang om het mijn familie te vertellen maar uiteindelijk allemaal goed verlopen. ik had nadat ik dacht dat condoom scheurde twee morningafterpillen ingenomen 1 in de ochtend en 1 in de avond, toch met pas 11 weken gaf de test aan dat ik zwanger was. ik ben onwijs blij dat mijn zoontje in mijn leven is gekomen, hij is nu 4 jaar en alles gaat goed met hem. nu ben ik 24 en heb het idee weer zwanger te zijn, de test geeft zoals bij me vorige zwangerschap negatief aan, ik denk dat ik aankomende weekeind nog is ga testen en anders via bloed prikken. me zoontje en mijn man zijn echt enorm enthousiast en ik moet nog even aan het idee wennen maar ik voel me er gelukkig bij. zwanger zijn is iets moois en kan ook veel stress veroorzaken zoals bij mijn eerste maar het is de moeite waard. geniet ervan!! met mijn eerste zwangerschap ben ik met 13 weken ,2 weken opgenomen geweest in het ziekenhuis door uitdroging en kind was lichtelijk ondervoed. ik had toen echt de grootste angst hem kwijt te raken, daarna had ik met 5 maanden last van harde buiken en verloor ik met 8 maanden beetje vruchtwater. tot de dag van vandaag ben ik enorm blij en voel me echt gezegend met mijn mooie zoon in mijn leven, en ookal had ik met de eerste zwangerschap complicaties ik kijk erop terug als de beste tijd in mijn leven, ik had gewoon een kind in mijn buik, zo mooi hoe de natuur dit zelf regelt. ik hou van mijn kind en ik ben blij als het tweede kindje op komst is. ik hoop dat mensen die dit lezen ook kunnen denken van wauw hier kan ik kracht uithalen, zo jong meisje toen, toch allemaal geflikt he ondanks de complicaties, vergeet gewoon niet dat je ervan moet genieten het is het meest bijzondere wat je als vrouw kan meemaken!

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Lieve meid,, gefelicteerd, Ik heb zelfde meegemaakt waar jij nu in zit, Was zelf ook 19, vond zelf jong hihi zijn de mening oververdeelt. als ik kijk na een vriedin van mijn die heeft het wle gehouden. En super gelukkig, IK wilden zelf een echt gezin met een man aan me zeiden, Heb het zelf nog soms heel moeilijk mee het kindje zal nu 4 maande oud geweest zijn, ben der nog dagelijk mee bezig maar weet wel dat dit het best is geweest zal het alleen niet nog een keer doen, je besten is gewoon naar je zelf luistern alles op een rijtje zetten, iedreen heeft vaak wel een mening als je weg laat halen kijken mensen je raar aan want zo iets doe je tog niet want is slecht enzo, maar als je het hou en mensen weten hoe oud je ben hebben ze ook een mening, als jij voor het kindje kan zorgen, en je zelf gelukkig bij voelt vol je hart dat is gewoon het besten, hoop dat je hier mischien iets aan heb.   sterkte er mee

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Hoi Mylove... ik had ook niemand (heb nog steeds niemand) van familie of vrienden om me heen tijdens de zwangerschap, en geloof me, het is makkelijker dan je denkt hahah Ik had niemand die commentaar leverde op 'hoe groot mijn buik werd" of wat ik wel of niet moest doen, en mijn bevalling ging zo veel makkelijker zonder mensen om me heen! Kon me beter concentreren zonder anderen te moeten entertainen :) En als de baby wat ouder word, maak je vanzelf nieuwe vrienden met babies van dezelfde leeftijd, dat gaat gewoon vanzelf...waar je ook bent :)

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Ik bewonder jullie allemaal, jullie zijn heel sterke vrouwen, maar je wordt uiteraard ook sterk als je in je leven alles recht moet houden! Ikzelf ben (nog) niet zwanger, maar ben ook weg van mijn familie, woon in het buitenland. Vraag me af hoe dat zal zijn om zwanger te zijn zonder mijn beste vrienden en familie om me heen.. Maar ik heb een schat van een man, dus we zullen elkaar wel goed ondersteunen :-)

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Hallo Iher,   Van harte gefeliciteerd, ik was wel is waar ouder toen ik voor het eerst zwanger raakte, maar het was ook ongepland, mijn vriend en ik hadden 10 maanden een relatie  dus ook nog erg pril, we woonde al wel samen in een 2kamer app deze was dus veel te klein voor een gezin. Ik schreef ons gelijk in voor een grotere woning (normaal best lange wachtlijst) maar wij hadden binnen 4 maanden een grotere woning zonder urgentie. Mijn vriend had hele hoge schulden en ook ik had een aantal achterstallig betalingen. Toch hebben we besloten dat we het kindje te houden nou ja eigenlijk was dat al vanaf het begin duidelijk dat we dat nooit een abortes zouden doen. Ik had ook wel dingen waar ik onzeker over was hoe gaan we dit doen hoe gaan we dat doen, ik heb geen opa's oma's die kunnen oppassen op dagen wanneer ik werk, mijn ouders werken beide ook nog, schoonouders hebben we geen contact mee. Dus we moesten ook opvang hebben. We hebben hulp gezocht om onze schulden af te lossen en daar zijn we momenteel nog druk mee bezig, ik heb niet het idee dat onze dochter die binnenkort 4 wordt echt iets te kort komt en ook onze jongste 6maanden komt niks te kort. We hebben het er zelfs al over een 3de kindje gesproken, dit is nu nog niet van toepassing maar als we helemaal schuldenvrij zijn over 1,5 jaar dan zoude we dat misschien nog wel graag willen.    Groetjes Marina

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Leuk, Marina! Dat klinkt alsof het hardstikke goed gaat! Leuk om zulke verhalen te lezen. Ik heb zelf ook het gevoel dat her bij ons prima gaat lukken. Natuurlijk wordt het hard werken maar we gaan er in ieder geval beide wel voor de volle 100% voor. Ik heb er inmiddels in ieder geval wel veel zin in om dit al mee te maken.

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Als eerste gefeliciteerd! :) over jou probleempjes mischien is het handig om eens met je huisarts e gaan praten en kijken wat voor hij/zij als advies geeft. Hoelang ben je al zwanger?

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Dankjewel!  Ik ben inmiddels al bij de huisarts geweest, heb een tijdje met haar gepraat maar ik ben uiteindelijk donderdag naar de gynaecoloog geweest om de echo te zien en te praten over mogelijke abortus. Ook al had ik bij die tijd eigenlijk mijn keuze al gemaakt.  Ik ben nu 7 weken zwanger, dus het is nog heel pril!

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Graag gedaan. :) ik zelf heb geen ervaring met zwange zijn, wij zn altijd bezg maar ben nu zelf ookal 2 maanden nie meer ongie gewordn maar ng steets negatief. Ik heb me wel hierbij aangemeld om meer te wete over mojn problemen en me gedachten eens kunnen verzetten .. Oeei spannend de eerate echo ben benieuwd:) verder veel kwaaltjes of nie veel last? liefa

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Oke, nou thumbs up dan maar!  Ik ben vooral heel erg misselijk, ik heb ook wel buikkrampen maar het gaat inmiddels al weer beter als 2 weken terug. Hopen dat alles goed komt. Succces, ik kan je natuurlijk niet helpen, want ik heb geen verstand met dat maar dit forum vast wel Groetjes.

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden