anoniem

Anoniem 7 jaar geleden 4 reacties

 

Een miskraam in de eerste drie maanden komt vaker voor. Het is iets heel ergs maar. je kan er bijna
met niemand over praten omdat je vaak ook niet verteld binnen de eerste drie maanden dat je zwanger bent. Terwijl vanaf het moment dat je het zef weet, je ook echt zwanger voelt. of het nou 6 weken is of 8,12 weken Je bent het... en als het dan mis gaat dan voet dat als een groot gemis in je lichaam in ke gedachte.. Je denkt er toch steeds over na, wat als. Ik heb dit jaar al drie miskramen gehad. Bij de eerste 2 net voor de 7weken. Voelde ik het vanaf begin af aan niet 100% zeker. Ik hoopte het wel heel erg maar onbewust bereide ik me voor op het ergste. mijn laatse mk zag ik totaal niet aankoen. I was op en top zwanger. (Ik heb een gezonde mooie meid van 6 uit een vorige relatie dus weet hoe het voet om zwanger te zijn) mijn nieuwe vriend en ik gingen samen op vakantie. we waren al een tijdje bezig om zwanger te worden. En met een mooier gevoel konden wij niet op vakantie gaan. Maar na precies op de dag af op de 7de week begon ik te bloeden. In het mooie vakantieland marokko hebben wij ons kindje achter moeten laten. Het voelt zo raar en best wel erg verdrietig. Mijn lichaam en mijn gevoel hebben me in de steek gelaten. Ik kan het er met bijna niemand over hebben. bijna niemand wist dat ik zwanger w as. En als ze vragen hoe mijn vakantie was... tja dan zet ik maar een lach op en zeg ja het was een heel bijzondere vakantie. ik merk dat het me goed doet om het een keer uit te schrijven. En mijn echte verhaal kwijt te kunnen. Bij deze miskraam heb ik ook echt het gevoel dat we een kindje kwijt zijn geraakt. Mijn vriend heeft dat ook.

Pagina 1, reactie 1 t/m 4 van totaal 4 reacties.

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Dag reiki, Ik snap je gevoe helemaal. ik ben nu alweer 2 maanden verder en ben er.nog niet heemaal overheen. ik denk er nog vaak aan terug. ik heb inmiddels ook al wat onderzoeken achter de rug. volgende week krijg ik daar de uitslag van. Nu ben ik vandaag ook nog eens 3 dagen overtijd Ik durf er bijna niet eens aan te denken. Ik wil het wel maar ben bang voor de teleurstelling. En ook dit is dan weer moeilijk om het met andere er over te hebben. Gelukkig zijn er forums :-) jij heel veel sterkte met alles. Ik hoop dat jullie niet meer zo lang hoeven te wachten.

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Hoi Sereena, Wat verveend zeg. Hopelijk heb je het al een plekje kunnen geven.  Helaas heb ik ook een miskraam gehad. Ik verloor bloed, terwijl dat niet kon. Ik dacht dat ik op cyclusdag 11 zat. Ik was net 8 dagen ongesteld geweest, dus dit was heel raar. Een zwangerschapstestje gedaan en ik bleek zwanger. (5 weken) Binnen een uur zat er een raar bolletje op het wc papier. Het was misgegaan. De vreugde van eindelijk zwanger, na 15 maanden proberen, veranderde al snel in onrust en verdriet. Het mag toch nog niet zo zijn. :(  Steeds popt het in mijn gedachten. Als het niet was misgegaan, was ik nu 9 weken zwanger geweest. Ik heb er veel meer last van dan ik had gedacht. Want het was nog zo pril. En er is inderdaad weinig ruimte om er in de omgeving over te praten. Ik ben wel open geweest naar mijn moeder. Ze heeft het zelf ook meerdere keren meegemaakt en ik had behoefte aan een vrouw met dezelfde ervaring.  Het is en blijft gewoon akelig!

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

ik weet hoe je je voeld ik heb ook drie miskramen gehad ook al ben ik van de laatste niet echt zeker dat het een miskraam was. de eerste vas bij 5 weken en de tweede was bij 14 a 16 weken. ik heb na mijn miskramen altijd meteen verteld dat ik zwanger was juist omdat het fijn is dat als het mis gaat je er met iemand over kan praten. mijn directe fam. is dus al vrij snel op de hoogte van mijn zwangerschap.    het is fijn om je verhaal kwijd te kunnen. ik hoop dat het je geholpen heeft. 

anoniem

Anoniem 7 jaar geleden

Sereena, wat vreselijk voor je! :( Dit is wel de reden waarom mijn vriend en ik ervoor gekozen hebben om gelijk iedereen in te lichten over de zwangerschap. Allereerst omdat we beide wel van een drankje en een sigaretje houden, veel gaan stappen en graag een wijnproeverij bijwonen. Dat doen we in één klap dus allebei niet meer, vanwege de zwangerschap. Dat gaat opvallen. Daarbij vinden we het een prettig idee dat er mensen met ons meeleven, als het goed gaat, maar ook als het niet goed gaat. Juist om te voorkomen dat je dit soort gevoelens moet begraven in jezelf. Misschien scheelt het juist een heleboel uitleg als mensen op de hoogte zijn van je situatie. Waarom zou je het zolang verborgen willen houden? Dit alles gezegd te hebben, wil ik ook zeggen dat ik met je meeleef. Dit is mijn grootste angst en deze nachtmerrie is bij jou gewoon werkelijkheid geworden, wat VRESELIJK is. Ik hoop dat er in de (nabije) toekomst een gezonde blije baby voor jullie in het verschiet ligt. :)

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden