anoniem

Anoniem 6 jaar geleden 6 reacties

 

Lieve leden,

Ik ben nu 28 weken zwanger en nog steeds aan het braken. Het is zelfs zo erg, dat ik nu voor de vijfde keer ben opgenomen en al twee weken in het ziekenhuis lig. De waarden van mijn nieren, lever en schildklier waren slecht en ik was enorm uitgedroogd. Nu is het zo dat ik alle medicijnen heb gehad, niet geholpen, zelfs sondevoeding niet. Er is nu een vergadering met een heel team wat ze gaan doen: een infuus via slagader of een diepere sonde etc...... Verder, zitten ze er maar op te hameren dat het tussen de oren zit. Het mentale en fusieke zullen zeker samen gaan, maar ik voel me totaal niet serieus genomen in mijn klachten.

Wie herkend dit? En heeft wat tips? Ik hoorde dat er in Veldhoven een kliniek zit die gespecialiseerd is in extreme zwangerschappen, iemand een idee?

Pagina 1, reactie 1 t/m 6 van totaal 6 reacties.

anoniem

Anoniem 6 jaar geleden

Meiden,  Wat een vervelende zwangerschap hebben jullie. Ik heb met jullie te doen. Ik krijg de indruk dat zelfs de artsen zeggen dat het tussen de oren zit, maar hebben die nog nooit gehoord van Hyperemesis gravidarum (HG)? Dit komt gewoon voor en is dikke pech hebben voor de vrouwen die hier last van hebben. Maar tussen de oren zit het niet. Sterkte meiden, ik hoop echt dat het over gaat en dat jullie nog een beetje kunnen genieten van de zwangerschap.

anoniem

Anoniem 6 jaar geleden

Dames, ik heb zelf nergens last van. Maar ik wil toch even zeggen dat ik het belachelijk vind dat mensen zeggen dat jullie zulke dingen verzinnen. Het zit tussen je oren en dan geef je maar over tot je in het ziekenhuis ligt??? Dit zijn waarschijnlijk mensen die niet weten waar ze het over hebben, die het zelf nooit hebben meegemaakt of er gewoon geen oplossing op hebben en dus jou de schuld geven. Sterkte iig. Misschien een idee om toch wat minder te gaan werken?

anoniem

Anoniem 6 jaar geleden

Hey Baladia, Ik vind je verhaal heel herkenbaar! Ik zit nu in mijn 18e week en ben geef ook nog steeds bijna elke dag over (ook al twee keer in het ziekenhuis opgenomen). Naast de misselijkheid heb ik nu hele heftige krampen in mijn middenrif bovenaan mijn buik. Ik slaap snachts bijna niet meer van de pijn en weet van ellende niet meer waar ik het moet zoeken. Iedereen die ik spreek heeft alleen maar positieve verhalen over de zwangerschap terwijl ik elke dag met veel pijn en moeite opsta om naar werk te gaan terwijl ik helemaal op ben :( Het allerergste is dat mensen gaan zeggen dat het tussen je oren zit. Iedere keer als iemand zoiets tegen me zegt krijg ik bijna tranen in mn ogen. Ik weet dat het niet tussen mn oren zit want ik wordt snachts als ik al aan het slapen ben wakker door de pijn. Ik weet niet hoor maar lijkt me niet dat ik dat dan verzin. Verder heb ik ook al alle soorten yoga en meditatie geprobeerd, maar de misselijkheid en de pijn worden niet minder.. Heb je Emesafene geprobeerd? Is er inmiddels iets dat je hebt gevonden dat wel werkt? Ik kan me maar nauwelijks voorstellen dat ik de ellende die ik nu heb nog 10 weken (en miss nog de rest van de zwangerschap) ga voelen.. Ik hoop heel erg voor je dat iedereen in je omgeving je steunt en hoop dat je je beter gaat voelen!!  

anoniem

Anoniem 6 jaar geleden

Hey Baladia, Ik vind je verhaal heel herkenbaar! Ik zit nu in mijn 18e week en ben geef ook nog steeds bijna elke dag over (ook al twee keer in het ziekenhuis opgenomen). Naast de misselijkheid heb ik nu hele heftige krampen in mijn middenrif bovenaan mijn buik. Ik slaap snachts bijna niet meer van de pijn en weet van ellende niet meer waar ik het moet zoeken. Iedereen die ik spreek heeft alleen maar positieve verhalen over de zwangerschap terwijl ik elke dag met veel pijn en moeite opsta om naar werk te gaan terwijl ik helemaal op ben :( Het allerergste is dat mensen gaan zeggen dat het tussen je oren zit. Iedere keer als iemand zoiets tegen me zegt krijg ik bijna tranen in mn ogen. Ik weet dat het niet tussen mn oren zit want ik wordt snachts als ik al aan het slapen ben wakker door de pijn. Ik weet niet hoor maar lijkt me niet dat ik dat dan verzin. Verder heb ik ook al alle soorten yoga en meditatie geprobeerd, maar de misselijkheid en de pijn worden niet minder.. Heb je Emesafene geprobeerd? Is er inmiddels iets dat je hebt gevonden dat wel werkt? Ik kan me maar nauwelijks voorstellen dat ik de ellende die ik nu heb nog 10 weken (en miss nog de rest van de zwangerschap) ga voelen.. Ik hoop heel erg voor je dat iedereen in je omgeving je steunt en hoop dat je je beter gaat voelen!!  

anoniem

Anoniem 6 jaar geleden

Ik ben echt gezegend met enorm lieve ouders, familie, man en vriendinnen! Er is niks leuks aan mijn zwangerschap en heb mij er inmiddels al bij neergelegd, dat het ook niet leuker gaatbworden. Ik heb alle medicijnen die gebruikt ogen worden al gekregen. Helaas, blijven de klachten er. Nu, is er ook een psycholoog, kno arts, neuroloog en internist bij betrokken. Echter, blijven ze denken dat het psychisch is. Ik vind het echt enorm zwaar en hoop echt nog steeds dat deze laatste drie maanden er enigszins wat verbetering komt. Het ziekenhuis gaf al aan, dat ik waarschijnlijk hier tot het einde moet blijven. Ik herken het verhaal van het middenrif. Ik heb geen steken (wel even gehad) maar meer een rare diepe hik. Pff, ben echt uitgeput, want kan amper bewegen door energie en spieren tekort. Ik wordt er ook wanhopig en radeloos van. We zijn nier begunstigt met een leuke en Roze kleurige zwangerschap. Hoe moeilijk het ook is, we moeten ons erbij neerleggen. Ik ben met deze strijd nog steeds bezig en dat maakt de beleving van alles wel erger, denk ik.

anoniem

Anoniem 6 jaar geleden

Ik ben echt gezegend met enorm lieve ouders, familie, man en vriendinnen! Er is niks leuks aan mijn zwangerschap en heb mij er inmiddels al bij neergelegd, dat het ook niet leuker gaat worden. Ik heb alle medicijnen die gebruikt ogen worden al gekregen. Helaas, blijven de klachten er. Nu, is er ook een psycholoog, kno arts, neuroloog en internist bij betrokken. Echter, blijven ze denken dat het psychisch is. Ik vind het echt enorm zwaar en hoop echt nog steeds dat deze laatste drie maanden er enigszins wat verbetering komt. Het ziekenhuis gaf al aan, dat ik waarschijnlijk hier tot het einde moet blijven. Ik herken het verhaal van het middenrif. Ik heb geen steken (wel even gehad) maar meer een rare diepe hik. Pff, ben echt uitgeput, want kan amper bewegen door energie en spieren tekort. Ik wordt er ook wanhopig en radeloos van. We zijn nier begunstigt met een leuke en Roze kleurige zwangerschap. Hoe moeilijk het ook is, we moeten ons erbij neerleggen. Ik ben met deze strijd nog steeds bezig en dat maakt de beleving van alles wel erger, denk ik.

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden