ongepland zwanger

Naam: Milli
|
Lid sinds 26 okt 2010
Hoi, Zoals sommigen onder jullie op dit forum al weten ben ik ongepland zwanger geraakt door mijn spiraaltje heen. Momenteel ben ik 6 weken ver. Ik ben er nog steeds niet uit of ik de zwangerschap al dan niet voortzet want ik zit niet in de gemakkelijkste situatie hiervoor. Eventjes een schets van mijn situatie: Ikzelf ben momenteel 23 en bijna afgestudeerd. De vader van het kindje is een goede vriend maar heb hier geen relatie mee. Ikzelf woon momenteel nog thuis en de vader woont een hele eind van mij vandaan. Hij is jonger dan mij en volop bezig met vanalles en zegt dat een kind nog niet in zijn leven past (wat ik begrijp). Niettegenstaande steunt ie me wel. Nu ben ik hoe langer hoe meer aan het gedacht van een kindje aan het wennen maar heb momenteel ook een afspraak voor een abortus staan en ben een beetje radeloos nu. Heb heel veel schrik voor zowel de fysieke als psychologische gevolgen dat dit met zich mee zou brengen. Omdat ik nog niet werk zit ik natuurlijk helemaal niet in een goeie financiele situatie om voor een kindje te voorzien. Heeft iemand hier ervaring mee of raad ivm hoe ik dit kan oplossen? Het kindje houden zou vanuit mijn standpunt moreel correcter zijn maar ik wil het ook een waardig leven kunnen bieden indien ik hier toch mee doorga. Alle raad is welkom want ikzelf weet het echt eventjes niet meer. Liefs Milli

No Avatar
Anoniem on
Anoniem

Jeetje Milli,

Ik val wel met de neus in de boter... ik ben nieuw hier en las ook direct je bericht.
Wat ik zou doen NOOIT HET WEG LATEN HALEN!!! dat zou boven aan het lijstje staan.
Het is nu eenmaal zo en de gevolgen zijn er nu eenmaal, ook al was je voor bereid door dat je dacht dat een spiraal genoeg was.
Ik zou nu een plan maken hoe je het het beste kan doen, oppas misschien je ouders?? of de ouders van je vriend?? ook je vriend moet zijn verantwoording dragen... wiea zegt moet ook b zeggen. Het klinkt hard maar een leven stoppen omdat het jou beter uitkomt is ook niet zacht.

Ik ben zelf na jaren vol verdriet zwanger geraakt door middel van een ivf.
Dus het ligt iets wat gevoeliger ik ben enorm dankbaar dat ik nu eindelijk  zwanger ben, mijn kindje.. is nu net zo ver als die van jou, 6 weken en 3 dagen en ik kan niet wachten tot we de onzekere periode uit zijn.

succes met je beslissing, ik hoop dat je dit leventje niet gaat stoppen, maar het is jou keuze kijk naar je hart, praat er over met je huisarts, ouders of een goede vriendin.

No Avatar
Jennefer Pers on
Anoniem
Naam: Jennefer Pers
Hoi Millie, NIET weg laten halen!! Het kindje kan er toch niets aan doen? Ik begrijp je situatie, en weet dat het niet makkelijk zal zijn, maar het onschuldige kindje doden is echt niet de oplossing! Als je bang bent voor je eigen fysieke gevolgen, denk eens aan die van de baby! Er is altijd de optie van adoptie. En er zijn veel verschillende soorten. Als je bijvoorbeeld toch in het kindje zijn of haar leven wil blijven, kun je een open adoptie doen. Dan krijgt de baby een goed huis, met ouders die wellicht zelf niet zwanger kunnen worden, en jij krijgt elke maand fotos en updates, en per jaar kun je zelfs het kind opzoeken! Er is zo veel te regelen! Maar echt, abortie is NIET de oplossing! Lees eens op deze site bijvoorbeeld, hoe ontwikkeld de baby al is op 6 weken! Het voelt al! Toen ik een eerste echo maakte met 6 weken, was de baby "bang" van de echoscoop en probeerde steeds weg te bewegen van het aparaat... Laat staan als ie dalijk ergens in wordt gezogen en in stukjes wordt gescheurd... Nee Millie, geen abortie doen! Geef adoptie dan een kans, als je het zelf niet aan kan of durft... Succes met je beslissing, laat ons weten wat je beslist meid!

No Avatar
Anoniem on
Anoniem

Milli ik ben zelf 13 wk zwanger van ons tweede kindje. Ik weet niet of je al een echo hebt gehad maar dan zal je zien dat er
een klein hartje klopt..het hartje van jullie kindje! Bij onze eerste zaten wij in een soortgelijke situatie maar dan dat wij net een stelletje waren en ook zwanger geraakt door anticonceptie heen. Dat was schrikken maar de gedachten om het leventje te beeindigen is nooit bij ons opgekomen. Ik snap je situatie heel goed maar denk er heel goed over na want het blijft niet bij zomaar weghalen, dit kindje zal altijd in je hart zitten en dat zal je niet vergeten.
Het is natuurlijk wel een wondertje in je buik, er zijn genoeg mensen die daar heel veel moeite voor moeten doen. Maar goed, zie het als dat het zo heeft moeten zijn en welke beslissing je ook neemt...zorg ervoor dat je er voor 100% achter staat.

Succes! 

No Avatar
paarsebril on
Naam: paarsebril
|
Lid sinds: 13 jul 2010
Wat de rest ook zeg, het is en blijft jou keus, jij moet met jou keus verder kunnen leven, of het blijft of niet.

Er zijn organistaties die gesprekken met jou aan kunnen gaan om uit jou te halen wat je wilt, deze kun je bij je huisarts krijgen.

Welke keus je ook gaat maken het is geen makkelijke keus, het laten weghalen niet maar het opvoeden in je eentje ook niet. Zorg dat je achter je keus staat, alleen dan maak je de juiste keus.

Verder kan ik je alleenmaar heel veel sterkte wensen.

No Avatar
Anoniem on
Anoniem

Lieve Milli,

Alweer ruim 7 jaar geleden ben ik ook onverwacht zwanger geworden. Ik had, net als jij, ook niet echt een relatie met de vader. Ik zat wel een een wat comfortabelere situatie qua werk en inkomen als jij schetst maar dat is natuurlijk uiteindelijk maar een hele kleine bijkomstigheid voor het maken van de meest moeilijke keuze die jij en de vader moeten maken op dit moment.
Voor mij was helder op het moment dat ik er achter kwam dat ik zwanger was dat ik het kindje wilde houden. Na heel wat gesprekken met de vader van het kindje werd deze keuze echter niet meer zo duidelijk omdat ik besefte dat ik niet alleen mijn eigen leven op zijn kop ging zetten maar ook dat van de vader, die heel duidelijk liet merken er wel te willen zijn voor mij en de keuze ook wel aan mij over wilde laten maar het zelf niet zo te zien zitten. Als ik die keuze in mijn eentje zou maken had dat natuurlijk heel veel consequenties voor ons beiden.
Wij hebben uiteindelijk heel veel geluk gehad dat we in contact zijn gekomen met een maatschappelijk werker die ons met 3 bijeenkomsten de weg heeft gewezen en de ruimte heeft gegeven om gezamelijk de keuze te maken waar we nu beiden nog heel erg blij mee zijn.
Wij hebben er uiteindelijk beiden voor gekozen om het kindje geboren te laten worden ongeacht hoe het verder met onze relatie zou gaan lopen. Nu zijn we ruim 7 jaar verder, inmiddels getrouwd en ik ben 39 weken zwanger van ons vierde kindje. Wij beiden hebben sinds de geboorte van ons eerste kindje een heel ander leven dan ooit van te voren gedacht maar we zijn heel erg gelukkig met elkaar en ons gezinnetje.
Mijn advies aan jou, aan jullie, is dan ook dat je hulp moet zoeken om indien mogelijk samen de keuze te maken die voor jou en voor jullie de beste is. Heel veel sterkte! Ik hoop dat je na het maken van je keuze net zo gelukkig zult worden als ik nu ben.
Carmen

No Avatar
Dromertje on
Naam: Dromertje
|
Lid sinds: 12 jul 2010
ik snap je dilemma ik heb ik het bijna zelfde pakket gezeten 
ik was 18 studerend en me nu man woonde in het westen.. ik heb toen na veel wikken en wegen een abortus gedaan...
ik heb hier nu heel veel spijt van ondanks dat het de verstandigste keuze was...
tijdens de behandeling ben ik door stress flink onderuit gegaan dat ze zaten te twijfel om mij naar het ziekenhuis zelf te brengen
ik ben zo wel lichamelijk als geestelijk een wrak geweest het heeft me 2jaar geduurd voor ik weer een beetje mijn oude ik was.. 
ik was zo bang om weer zwanger te raken dat ik geen gemeenschap wou hebben.. dan had ik een vent ik me in die tijd zo ontzettend gesteund heeft anders was ik me man toen ook kwijt geraakt 
en nog na ruim 4jaar knaagt het nog aan me .. en dat zou ook nooit veranderen 


No Avatar
Jennefer Pers on
Anoniem
Naam: Jennefer Pers
Wow Dromertje...wat een nare ervaring... Heel veel sterkte, ik weet dat zowat blijft knagen.. Een vriendin van me heeft het ook gedaan toen ze 16 was, en heeft jarenlang in een psychiatrishe instelling gezeten omdat ze het niet aankon...

No Avatar
girlygirl on
Naam: girlygirl
|
Lid sinds: 24 okt 2010
Ik zou het ook niet over mijn hart kunnen verkrijgen om het weg te laten halen, hoe de situatie ook is!
Ach en wanneer je vertelt dat je zwanger bent aan je ouders of aan vriendinnen, dan zullen die hoe dan ook voor je klaarstaan. En kijk eens op rommelmarkten of bij een kringloopwinkel, daar heb je al goeie spulletjes voor weinig, die je zelf wel kunt opleuken door een likje verf of beits!

Succes met je keuze, maar zorg dat je er geen spijt van krijgt! Het is immers wel een leven wat in je groeit!

Liefs..

No Avatar
Jennefer Pers on
Anoniem
Naam: Jennefer Pers
Hoi Millie... Je bent zo stil, is alles in orde? Heb je al een beslissing kunnen maken? Als je wat meer over abortus wilt leren en hoe het een effect heeft op een vrouw, zoek eens abortusstartpagina.nl op... Ik kwam er via toeval tegen toen ik wat aan het googlen was...

No Avatar
Anoniem on
Anoniem

Hey Millie,

Ik begrijp wel een beetje wat je meemaakt.
Afgelopen vrijdag ben ik erachter gekomen dat ik zwanger ben. Dit ook erg onverwachts,
Ik woon wel samen met mn vriend en precies vandaag 15 maanden.
Het was echt een zwaar weekend met veel bedenkingen over wat ik zou moeten doen.
We wonen wel samen maar hebben het niet breed, we wonen ook in een 1 kamer appartement.
Heel dit weekend heb ik eigenlijk alleen maar gehuild en beetje voor mij uit gestaart,
Gister met mijn vriend besloten om het kindje te houden. Ik ben echt zo opgelucht.Zelf zou ik het nooit weg kunnen halen, daar zou ik het denk ik te moeilijk mee krijgen. Sinds gister voel ik mij ook echt gelukkig. Ik moet woensdag naar de huisarts. Ben benieuwd,
Je moet goed naar je hart luisteren. Wat wil JIJ. Je kan altijd naar hulp instanties mocht het  niet gaan lukken etc.
Denk echt goed na met wat je wilt.....Dit is een van de belangrijkste momenten uit je leven.. Zorg dat je geen spijt krijgt en doet wat jij denkt wat goed is.

Heel erg veel suc6

Liefs Gina

Pagina's

Ontmoet anderen

Ook uitgerekend en vind je het leuk om met anderen in contact te komen? Ontmoet aanstaande moeders die in dezelfde maand zijn uitgerekend als jij. Praat gezellig mee over jullie zwangerschap en deel tips en ervaringen. Ga naar je eigen Maandclub!

Plaats een reactie

Volg ons op social media

Laatste reacties

Ja, dat kan best. Alles hangt af van wanneer je je eisprong hebt gehad....
Zegt: preggie
33138
ik heb eens een vraagje , kan het echt dat je pas na 3 weken positief test? ik...
Zegt: nikie
33137
Even een hart onder de riem voor alle ‘oudere’ aanstaande mama’s. Ik ben...
Zegt: preggie
33136
hey heb dat probleem ook , vorige maand heb ik een bloeding gehad dat wel maar...
Zegt: els van camp
33135