De papa wil het niet... Iemand tips??!!

Naam: Happy-bee
|
Lid sinds 31 mrt 2012

Ik zal proberen het zo kort mogelijk op te schrijven. Ik ben 28 en nu bijna 9 weken zwanger van mijn ex. We waren al even uit elkaar maar zijn altijd goede vrienden gebleven. We zijn daarbij ook een aantal keer in bed beland. Mijn ex wilde altijd het huisje, boompje, beestje terwijl ik nooit zeker wist of ik wel wilde trouwen, kindjes krijgen etc. Hij heeft een punt achter onze relatie gezet maar wat ik al zei, we zijn altijd hele goede vrienden gebleven. Ik heb altijd de pil geslikt en liep bij een gynaecoloog vanwege problemen met mijn eierstokken. De verrassing was dan ook intens groot toen ik erachter kwam dat ik zwanger was (ik weet het nu 2 weken). Ik heb altijd gezegd dat ik nooit een abortus zou laten plegen omdat ik vind dat als je oud en wijs genoeg bent om te wippen, je ook oud en wijs genoeg bent om te schommelen... Mijn ex ging mee naar de gynaecoloog voor een echo ( dat was de eerste stap omdat ik daar onder controle liep). Direct toen het echo apparaat naar binnen ging zagen we het kleine hummeltje. Het hartje klopte al... Ik was op slag verliefd. De reactie van mijn ex was echter; kunnen we het nu nog steeds weg laten halen? Sindsdien hebben we al heel wat gesprekken gehad. Hij wil het niet, hij wil echt pas kinderen als hij in een stabiele relatie zit. Dit is volgens hem zijn ergste nachtmerrie. ik wil het echter houden, zeker na het zien van de echo. Elk gesprek dat we hebben begint hetzelfde, hij probeert mij een schuldgevoel aan te praten over het feit dat ik het niet weg laat halen. Ik ben eigenwijs, stom als ik denk dat ik het alleen kan, ik verpest zijn leven, mijn leven en dat van mijn familie etc etc (dat laatste is absoluut niet waar, mijn ouders zijn dolgelukkig dat ze opa en oma worden). En als ik dan niet zwicht en blijf zeggen dat ik het niet weg laat halen, dan wordt hij boos en gaat hij met modder gooien. Ik heb verleden week gezegd dat ik even afstand wil nemen omdat die negativiteit een behoorlijke impact had op mij. Vervolgens krijg ik berichtjes dat ik hem laat vallen als een baksteen, dat ik nu mijn zin heb en hem gebruikt heb etc. Dit terwijl hij weet ik dit niet gepland heb. Ik bedoel, zelfs de gyn staat voor een raadsel. Ik heb mijn ex ook de keus gegeven om zijn handen ervanaf te trekken. Hij hoeft het niet te erkennen en ik zal dan ook geen cent van hem vragen. Ik heb liever geen papa dan een papa die dat niet wil zijn! Maar meneer zegt dat dat geen keuze is omdat hij dan altijd zal weten dat er een kleintje van hem rondloopt. Als het aan mij ligt zie ik hem voorlopig niet en heb ik ook even geen contact. Ik ben niet het type om met modder te gooien, maar alle opmerkingen die ik naar mijn hoofd krijg doen best pijn. Echter heb ik  nu een kleine om aan te denken en ik wil later eerlijk tegen die uk kunnen zeggen dat ik er alles aan gedaan heb om papa erbij te betrekken. Ieder kind heeft immers recht om zijn/ haar papa te zien. Heeft iemand tips hoe ik hiermee om moet gaan?


No Avatar
sacha26 on
Naam: sacha26
|
Lid sinds: 22 aug 2011

Allereerst wil ik zeggen dat ik het heel stoer en ijzersterk vind dat je bij je beslissing blijft!
Tips over hoe je met de papa om moet gaan heb ik eigelijk niet! Ik denk idd dat het goed is om afstand te nemen dus dat heb je al gedaan!

Iedere man vind het eng om vader te worden de ene vlucht daarbij en de ander voelt zich verandwoordelijk! Dat is manneneigen!!! Bij onze eerste zwangerschap zoop me vriend een fles baco op "om het te vieren" maar zag ook de angst in zijn ogen! Et is heel goed dat je hem geen druk op leg en ik denk dat hij nog wel tot inkeer komt omdat hij nu al zegt dat hij niet met de wetenschap kan leven dat er ergens een hummeltje van hem rondloopt!

Heel veel succes en hou je ons op de hoogte?

No Avatar
Jennefer Pers on
Anoniem
Naam: Jennefer Pers

tja ik ben daar keihard in, ik zou hem gewoon links laten liggen! De stress die hij jou geeft is niet goed voor jou of je baby, en OF je gaat er samen voor, OF niet! Maar dan zou ie bij mij later ook niet aan moeten komen dat ie in de baby's leven wil zijn als ie er nu ook niet is...Maar zo ben ik hehe

Mijn man was ook niet kapot van het idee maar weet hoe ik ervoor sta (ook zoals jij tegen abortus, oud genoeg om te wippen, dus ook om te schommelen ;)) De eerste paar dagen na de test was hij ook niet te genieten, maar daarna draaide hij wel bij en is mijn steun en toeverlaat geweest tijdens de zwangerschap en nu is hij ook een actieve vader. We zijn ondertussen getrouwd en hij is dagelijks actief met Remco bezig (zoals het hoort zeg maar). Maar voor hetzelfde geld had het ook heel anders kunnen gaan, ik was er helemaal op voorbereid het alleen te doen als ie zich ging misdragen als een kind die de consequencies van zijn daden niet wilt dragen!

Dus als IK jou was, dan zou ik hem echt negeren nu, laat hem maar naar JOU komen. (Telefoonnummer veranderen als het moet zou ik nog doen). Ik bedoel dus dat ie er maar echt aan werkt om een plek in jou (en jullie baby's) leven te VERDIENEN! laat hem maar eens merken dat hij zich gelukkig mag prijzen dat ie zo'n goede vrouw als jou in zijn leven heeft, en dan ook nog eens een wondertje onderweg!

Heel veel success met je beslissing en sterkte ook... je hebt gelukkig veel steun van famillie zoals ik het lees :)

 

No Avatar
amberkevin on
Naam: amberkevin
|
Lid sinds: 31 jul 2011

Heeeel dapper van je! Ik zou hetzelfde doen als jij! Laat m maar lekker het is niet van hem alleen dus ook niet alleen aan hem om n beslissing te nemen! Hij was er ook bij toen het gemaakt is en weet dat daar kindjes van komen! Hij vind het erg om dan te weten dat er straks van hem een kleine rondloopt.. Hij vind het niet erg on te weten dat hij zn kindje laat vermoorden?... En dit is misschien wel jou grootste wonder aagezien je problemen hebt met je eierstokken? Ik zou er voor gaan als ik jou was! Heeel veel succes!!!

No Avatar
mama 87 on
Naam: Sammy 87
|
Lid sinds: 03 apr 2012

Hai, 

 

Ik ben nieuw hier, wat een verhaal meid! Ik zou zeggen schouders eronder en voor je kindje gaan met of zonder papa! 

Jij hebt je van je goede kant laten zien. Misschien draait hij nog bij! Zo niet kan hij jou nooit verwijten dat jij het slecht hebt gedaan! 

Ik zit helaas met een soort gelijk probleem.

Het is een heeeeel verhaal sorry daarvoor maar ik kan er nergens mee naartoe!

Ik ben 24 en heb een heerlijk jochie van bijna 2 jaar oud. Mijn partner is een stukje ouder ( 40 ) Ik ken hem al heel lang en onze vriendschap ik uitgegroeid tot een relatie ( 14-06-2009). Hij heeft 2 kinderen uit een vorige relaties. Toen wij aan onze relatie begonnen was hij heel duidelijk hij was 37 en wilde geen kinderen meer! Ik heb dit gerespecteerd voor mij was er op dat moment geen kinderwens. Echter nog geen maand later maakte hij de opmerking tegen mijn moeder: Hoe zou je het vinden om oma te worden? Ik schrok hier best wel van zo snel al dat zijn gevoel veranderde. Ik dacht eerst nog dat het een grapje was, maar naar enige nachten van nadenken begin het toch wel wat te kriebellen en zo ook bij hem ( bleek later),  hij vroeg me hoe ik er tegen overstond en hebben samen besloten de pil te laten voor wat ie was. We hadden allebei zoiets van het duurt wel ff voor het raak is dus wie doet ons wat. Dit was op 15-07-2009. 

Mijn volgende menstruatie bleef uit, test gedaan en het was raak! 13-05-2010 is onze geweldige zoon geboren.

 

We hebben de keuze gemaakt dat dit voor mij de eerste voor hem de derde maar de laatste was, ik ben dus gewoon weer met de pil begonnen niets aan de hand dacht ik! De pil begon bijverschijnselen te vertonen ik groeide etc etc. We hebben er voor gekozen een hormaan staafje in mijn arm te laten plaatsen. Ook dit was geen sucses 2 maal (met tussen pose) 6 wk achtereen menstruatie en heel heftig, achteraf naar gesprekken met HA blijken dit waarschijnlijk miskramen te zijn geweest omdat het staafje in mijn arm waarschijnlijk nooit goed gewerkt heeft. Ik was hier kapot van.

op 13-01-2012 na de laatste bloeding besloten het staafje te laten verwijdering en weer met de pil te beginnen.( ongeacht eventuele bijwerkingen) Zelfde dag eerste pil ingenomen eerste 7 dagen netjes gewacht en daarna gewoon net als anders aan de slag gegaan.  Vreemd genoeg tot op de dag van vandaag geen menstruatie gahad. Dit kan komen omdat je met zoon staafje net als met de pil een ontpillingsfase hebt. 

Echter 3 weken geleden had ik vreselijke buik/rugpijn en ik voelde dat het geen menstruatie kon zijn. HA gebeld gelijk komen bang voor blindedarmontsteking, door naar het ziekenhuis onderzoek na onderzoek ook een zwangerschapstest en nee niet zwanger en geen blndedarm.... Toch maar even naar de Gyn voor een inwendife echo: een cyste op mijn rechter eierstok, dat was ff schrikken maar niks gaf aanleiding voor ongerustheid zij de gyn. Moest wel onder controle blijven. 1 week later cyste is gegroeid geen 1,6 cm maar 2,5 cm vanaf 7 cm gaan ze ingrijpen tenzij er eerder aanleiding voor is dus oke.

ik moest eigenlijk morgen weer voor een echo om te kijken of de cyste gegroeid zou zijn, vorige week donderdag voelde ik me anders zere borsten misselijk overgeven en raar gevoel in me buik, mijn vriend was niet thuis en heb hem een sms gestuurd dat het me verstandig leek om een test te doen. 

Je raar het al ZWANGER!!! 

Ik heb gelijk de gyn gebeld of ik eerder kon komen HCG waar: 150 en op echo alleen een slijnvlies te zien.

Over 2 weken terug komen ( donderdag 12-04-2012), Mijn vriend wil GEEN kindje meer ik wil GEEN abortus.

Het risico bestaat dat het een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is omdat uit te sluiten moet ik wachten tot 12-04-2012, als blijkt dat het een normale zwangerschap betreft is onze relatie ten einde. Hij kan het niet aan zegt hij maar hij begrijpt mij! Nou ik begrijp er niks van!!! Hoe moet dit at moet ik tegen mijn zoon zeggen als hij vraagt waarom heeft mijn brusje een andere achternaam? 

Nu is het zo dat hij 12 april af wil wachten dit snap ik en vind ik goed. hij wil er niet over praten maar ik wel. Hij heeft geen inkomsten en kan dus niet per direct ons ( mijn) huis verlaten! ook 12 april niet! ik heb gezegd dat ie gerust even mag blijven tot hij wat gevonden heeft maar niet te lang nu zegt hij vanavond als ik in ieder geval de 2de verjaardag van onze zoon nog mag mee maken ( 13-05-2012 ) zou ik blij man zijn. daar is mee te leven maar hoe lang gaat het duren voordat hij gaat, op deze manier kan ik niet van mijn zwangerschap genieten. 

Wat moet ik nu hij wil ons kind niet, ik wil hem niet op straat zetten dat kan ik gewoon niet maar hij gaat ook niet uit zich zelf omdat hij er geen geld voor heeft!! EN NU ??

Dat ik het kindje wil houden dat een feit en blijft een feit ongeacht zijn mening maar de situatie: geen idee wat ik er mee moet! 

 

No Avatar
melissa1994 on
Naam: melissa1994
|
Lid sinds: 03 apr 2012

hey, als je problemen hebt met je eierstokken zou ik voor je kleintje gaan.

misschien erg om te zeggen maar misschien kan je hierna geen kindjes meer krijgen en dan zal je voor altijd een schuld gevoel hebben.

volg jouw gevoel en luister zeker niet naar je vriend, ze denken enkel aan zich zelf.

 

veel succes meid !

No Avatar
melissa1994 on
Naam: melissa1994
|
Lid sinds: 03 apr 2012

hey, als je problemen hebt met je eierstokken zou ik voor je kleintje gaan.

misschien erg om te zeggen maar misschien kan je hierna geen kindjes meer krijgen en dan zal je voor altijd een schuld gevoel hebben.

volg jouw gevoel en luister zeker niet naar je vriend, ze denken enkel aan zich zelf.

 

veel succes meid !

No Avatar
amberkevin on
Naam: amberkevin
|
Lid sinds: 31 jul 2011

Als het zo is dan zou ik toch eisen dat hij gewoon vertrekt! Je moet aan nezelf denken en aan je kindjes! Als ik hem was zou ik heeel hard n baantje gaan zoeken!

No Avatar
Gwenda21 on
Anoniem
Naam: Gwenda21

Het is jou beslissing, dus als jij dit kindje wil houden dan moet je dat ook zeker doen!!

Je kan hem niet dwingen om deel uit te maken van het leven van jullie kindje!!

Mocht hij uiteindelijk tot de conclusie komen om toch deel uit te willen maken van het leven van het kind zou ik duidelijk afspraken met hem gaan maken, maar uit ervaring weet ik dat onderlinge afspraken meetsal niet zo werken, dus raad ik je dan wel aan om of een gezamelijke advocaat te nemen of met behulp van een mediator afspraken op papier te zetten.

afspraken met betrekking tot:

Alimentatie,

omgang,

Mocht 1 van de ouders zich hier niet aan houden dan kun je er werk van maken!!

Vergeet niet dat ook al erkent hij het kind, hij dan nog geen gezag heeft over het kind. Dit krijgt de vader alleen  automatisch als je getrouwd bent, als dit niet het geval is dan moet de vader dit aanvragen bij een rechter, anders ben jij de enige met ouderlijk gezag. Mijn ex wist dit niet en heeft dus nooit gezag over zijn kind gehad, achteraf gezien maar goed ook want hij is al 10 jaar uit zijn leven. Dus denk hier goed over na of je hem deze info geeft. Mochten er echte belangrijke beslissingen moeten worden genomen in het leven van mijn zoon dan kan ik deze beslissingen zonder mijn ex maken!

Ik zou er ook overnadenken als je eenmaal richting je bevalling gaat en hij heeft uiteindelijk wel het kindje erkent welke achternaam je het kindje geeft, ik heb de achternaam van mijn zoon namelijk na 5 jaar laten veranderen naar mijn achternaam en dit kost aardig wat geld en er zitten voorwaarden aan vast.

 

Het is behoorlijk wat info, ik weet het. En misschien heb je het wel niet nodig en draait je ex de komende maanden wel bij, maar toch wou ik je hiervan op de hoogte brengen :D succes de komende maanden en geniet er alsjeblieft ook wel een beetje van :D

 

No Avatar
Gwenda21 on
Anoniem
Naam: Gwenda21

 

 

No Avatar
mama 87 on
Naam: mama 87
|
Lid sinds: 03 apr 2012

Lieve dames,

Hier weer even een bericht van mij!

De situatie heeft een andere wending aan genomen, na heel heel veel praten zijn mijn vriend en ik tot het besluit gekomen 

SAMEN voor dit kindje te kiezen als er sprake is van een normale zwangerschap.

Donderdag krijgen we een echo om te kijken of het buitenbaarmoederlijk is of niet! ( Spannend!!)

Ik ben uiteraard heel blij dat het toch nog goed is gekomen en hoop dan ook dat het voor alle (aanstaande) mama's in de zelfde situatie ook goed komt!

Bedankt voor al jullie reacties!!

 

Pagina's

Ontmoet anderen

Ook uitgerekend en vind je het leuk om met anderen in contact te komen? Ontmoet aanstaande moeders die in dezelfde maand zijn uitgerekend als jij. Praat gezellig mee over jullie zwangerschap en deel tips en ervaringen. Ga naar je eigen Maandclub!

Plaats een reactie

Volg ons op social media

Laatste reacties

En een paar dagen later had ik het pakketje in mijn handen! Ik hield van de...
Zegt: Klasiena_1990
33283
De eerste regel van mijn schoonheid repertoire, want ik was echt weggeblazen...
Zegt: Olivia1Wouters
33282
Ik ben Debby 19 jaar ik moest nu al 2 dagen geleden ongesteld worden en ik ben...
Zegt: Debby de vos
33280
Hey iemand met het volgende ervaring? Heb een heel lichte periode gehad zoon...
Zegt: Annoniem
33279