woman7

Jip 3 maanden geleden 2 reacties

 

Hallo allemaal,

Begin dit jaar heb ik mijn eerste kindje verloren dmv een miskraam. Ik was op dat moment 10 weken zwanger. Dit heeft mij ontzettend veel pijn gedaan. 

Ik ben nu weer in verwachting (5wk) en ik ben zo onzeker en bang dat het deze keer weer fout kan gaan. Ik heb nu ook krampjes in mijn buik wat lijkt op menstruatie pijn. Is dit normaal? Ik had dit de eerste keer niet.

Ik wil zo graag blij zijn en het van de daken schreeuwen, maar ik durf het niet. Ben heel bang en onzeker. Zijn er mensen die dit ook hebben of stel ik mij aan?

Liefs x

Pagina 1, reactie 1 t/m 2 van totaal 2 reacties.

woman9

Itsme 2 maanden geleden

Hallo dames.

Ik ken jullie gevoel.

Mijn oudste 14 was een verrassing ik was 18 en gewoon aan de pil. 

Daarna geen volgende zwangerschap in de planning. Maar voorzichtig doen met seks. 6 jaar na de geboorte van mijn oudste raakte ik opnnieuw zwanger.  5 weken was ik toen en ben toen aan de foliumzuur gegaan.

Halve week later net voor de eerste echo kreeg ik mijn eerste miskraam..  Dit deed pijn. Maar ik kwam er toen wel achter dat het kwa tijd en geld toen des tijds ook beter was zo.  Jaren lang niet zwanger geworden of willen worden. 

Toch kreeg ik wel erg veel kriebels en mijn wens voor een 2e weerd steeds groter. Deed het nu volgens de regels. Ging aan de folium zuur en lette op mijn voeding. Ik heb 1,5 jaar folium zuur geslikt en raakte maar niet zwanger. Ik was behoorlijk gefrustreerd dat het niet lukte.  Tot mijn doosje leeg was. En ik elke keer vergat een nieuwe te halen.  Ik was dus  zwanger geraakt. Helemaal verbijsterd. Maar al snel kwamen we er achter dat het niet goed zat. Hebben testen gedaan. En besloten om in juli een abortus te laten doen. Ik was toen 13 weken zwanger.

Dan word de angst en hoop dat het nog goed komt steeds groter.  En raakte ik in een dipje.

Mijn schoonzus kwam toen vertellen dat ze zwanger was. En betrok mij heel eeg bij haar zwangerschap. Ze wist hoeveel pijn het mij deed. Maar was zo blij voor hun.  En vond het zo lief voor haar dat ik haar zo goed mocht en kon helpen.

Blijkbaar was ik toen ookal weer zwanger totaal geen erg in gehad. En dacht dat mijn gevoelens en emoties nog zo waren van de abortus en haar zwangerschap.

Ik mocht met haar mee naar de 12 weken echo.  Ondertussen wist ik dat ik zwanger was. Maar door alles durfde ik en mijn partner nog niks te zeggen.

De echo was heel emotioneel.  En met thuis komst schoot mijn schoonzus in tranen en zei tegen mij dat ze het zo erg vind voor ons en dat ze hoopte dat wij ook nog zn klein wondertje mogen verwelkomen. Ik vond dat zo lief van haar. Dat ik het niet meer voor mij kon houden en haar met tranen heb verteld dat ik weer zwanger was.

Tussen onze zwangerschappen zat maar enkele weken. Dat vonden we echt geweldig. 

We kregen steeds meer hoop en hebben deze keer langer gewacht Met de echo. We hadden een taart gemaakt en deze aan mijn schoonbroer gegeven. Want hij wist nog nergens van. Na acht weken zwanger zijn kregen we toch weer meer hoop.

Ik ben ondertussen weer foliumzuur gaan stikken. 

Ik kreeg mijn eerste echo. En we zagen een mooi kloppend hartje alles zag er goed uit wel wat kleiner als verwacht maar misschien was ik toch nog niet zo ver als we dachten. Zei schatte het vruchtje op 6 weken. en dat kon toch niet met onze berekening.

Tot de echoscoopiste zei hey ik zie nog iets.  Ze zag nog een vruchtje. Dit vruchtje had helaas geen kloppend hartje.  Dit zou twee dingen kunnen betekenen of de zwangerschap was echt nog heel vroeg. Of het vruchtje was overleden. Ik moest twee weken later terug komen. Voor een nieuwe echo om te kijken hoe het met beide vruchtjes ging.  We waren best geschrokken dat we zwanger waren van een tweeling.

Helaas voelde ik me vrijdags al niet lekker en voelde ik me raar en leeg. En zei tegen mijn schoonzus ik ben bang dat beide vruchtjes niet meer leven. En maakte me best zorgen.

Toch maar gebeld en mocht gelijk komen voor een echo. Mijn gevoel had het helaas goed. Beide vruchtjes hadden geen kloppend hartje meer. En moest afwachten tot mijn lichaam de vruchtjes afstoot of ik een abortus doen. Ik wou de natuur zijn gang laten gaan. En af te wachten. Op kerst avond had ik al een beetje buikpijn. En op eerste kerst dag. Kreeg i hevige krampen en was de afstoting dus begonnen.

Ik heb het dit keer heel heftig ervaren. Ik ben zelfs naar het ziekenhuis gegaan omdat ik gewoon weeën had en het niet wou stoppen.  

Ik wou niet meer. Ik kon niet meer.

Ik was er klaar mee. Heb overleg gehad met de artsen. Hoe het toch elke keer mis kon gaan.

Mijn gevoel zelf zei de foliumzuur.  Waarop de arts zei. Dat ze er 15 jaar geleden mee moesten beginnen want zou helpen en noem maar op. Maar in die 15 jaar de statistieken het zelfde zijn gebleven. 

Dus als mijn gevoel zegt geen foliumzuur meer. Dat ik het dan niet moest doen.


De angst dat ik weer een miskraam zou krijgen was echt heel groot en de pijn en verdriet van de ondertussen 4 verloren kleintjes zat nog erg hoog.

Ik heb met mijn partner overlegd. En me lichaam even rust te geven. En de foliumzuur in de prullenbak te gooien.  En zijn weer gaan proberen.

Paar maanden later was ik zwanger.(mei)

Geen foliumzuur. En het kindje groeide en groeide. Sterk klein bewegelijk kindje. De angst dat het alsnog mis ging bleef zeker tot de 6 maanden. Maar ondertussen genoot ik volop van heel mijn zwangerschap. Ookal ging het lichamelijk niet goed. Zware bekken instabiliteit gekregen en kom op een gegeven moment haast niet meer lopen. Zwangerschapssuiker erbij gekregen. Kleintje had heel veel vruchtwater. En met de 41 weken ben ik ingeleid. Wat ook heel heftig heb ervaren. Kindje bleek na dat ik de hele dag heftige weeën had en niet zelf uit te kunnen komen. Sterrenkijker. En was niet goed ingedaald. Dus werd het een spoedkijzersnede.

Maar dan na al die ellende en zoveel moeilijke jaren. Kreeg ik dan ons klein mannetje in mijn armen.

We dachten dat hij geboren zou worden op de 13e net als onze eerste zoon. Maar ons klein wondertje want zo noemen we hem. Werd geboren op 14 feb dus ook nog een mooi valentijns kindje. 

Ondertussen zijn we 1,5 jaar verder. En is hij super gezond. En groeid als kool.

Veel te snel in alles praat als een tierelier. En is een grote grappenmaker. We genieten volop van hem en natuurlijk ook van zijn grote broer van 14.

En dat allemaal zonder folium zuur.

Helaas is er niet op te testen meer.

Maar ik vermoed dat mijn lichaam zelf genoeg folium zuur had en met die medicijnen ik te veel binnen kreeg.

Dus een overdosis aan foliumzuur.

Voor mij dus nooit meer foliumzuur meer.

En heb meerdere mensen het advies gegeven om er mee te stoppen toen het niet lukte en die hebben allemaal nu ook een kindje.

Ik wil je natuurlijk geen valse hoop geve  en zeggen dat je het niet moet slikken. Als je het al wel slikte.

Maar het is het proberen waard.

Ik hoop voor je dat je zelf ook nog zn lief klein wondertje mag verwelkomen op de wereld. 


woman12

Sel 3 maanden geleden

Hoi hoi, gefeliciteerd met je zwangerschap erg jammer van je eerste, maar denk daar maar niet teveel aan(makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet t...)

2 jaar geleden werd ik onverwachts zwanger, wist niet of ik blij moest zijn, omdat ik ook net pas mn nieuwe vriend had, ik heb al n dochter van 18 en n zoon van 11 jaar, dus nooit meer aan gedacht om weer n kind "te nemen" zoals men dat zegt, maar helaas hebben wij de gekozen om zelf de zwangerschap af te breken met 23 weken, dit vanwege n chromosoomafwijking alles wat bij ons dochtertje kapot kon gaan was kapot, van buiten zag je t niet, maar van dr hersens tot hart tot blaas etc van alles dus, was kapot!! Er werd ons gezegd n "foutje" van de natuur ?  maar tot de dag van vandaag heb ik miskramen en ben net 41 jaar, worden geen onderzoeken meer gedaan dit vanwege dat ik al 2 gezonde kinderen op de wereld heb gezet plus mijn leeftyd speelt ook n rol.... Maar mijn kinderwens is heel groot nog ook omdat mijn vriend dus hier op deze wereld nog geen kinderen heeft... Miskraam is nu weer bezig en ik heb geen idee wat er mis kan zijn

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden