woman7

mg2503 5 maanden geleden 4 reacties

 

Hoi allemaal,

Ik ben nieuw hier. Ik zit momenteel in een vreselijk moeilijke situatie. Ik ben net geen 20 jaar en ben er vorige week achtergekomen dat ik zwanger ben, nu zo’n 6,5 week. Ik heb een tijdje wat met de vader van het kindje gehad, maar geen vaste relatie (we hadden overigens seks mét condoom). Ik woon nog thuis, ik heb wel een vaste baan, rijbewijs en met anderhalve maand 2 diploma’s op zak. Nou heb ik het aan mijn moeder verteld en die ging volledig door het lint. Ze vindt mij nu smerig en goedkoop en ze schaamt zich voor mij. Ze vindt dan dus ook dat ik het weg moet laten halen, anders zet ze mij uit huis.  Ze heeft ook heel duidelijk gemaakt nooit op te willen passen of het kindje te willen verzorgen. Mijn vader is het met mijn moeder eens. Ik vind dit zelf echt een absurde reactie van mijn ouders, maar oké.

Ik heb het aan de vader van mijn kindje verteld dat ik zwanger ben, en ook hij ging door het lint. Hij heeft herhaaldelijk gedreigd mij te vermoorden als ik de baby niet weg laat halen. “Het is die baby dood of jij dood”, is 1 van de vele dingen die hij zei. Hij zet mij onder druk om zo snel mogelijk een afspraak te maken voor een abortus. 

Zelf vind ik het ontzettend moeilijk. Als ik een eigen huisje had gehad, of als mijn ouders me niet op straat zouden zetten had ik niet eens getwijfeld om het te houden. Ik vind een abortus namelijk erg heftig en ben bang dat ik er voor mijn verdere leven spijt van zal hebben.. Maar aan de andere kant wil ik niet in angst leven door de bedreigingen van de vader van het kindje.


Ohja, ik heb mijn huisarts ook verteld over de bedreigingen maar die vindt het vooral erg zielig voor hém dat ik het kindje eventueel zou willen houden. “Hij zit niet te wachten op een kindje met jou”, zei ze. Wederom ABSURD.

Mijn vraag aan jullie is; heeft er iemand ervaring met abortus of huisvesting tijdens zwangerschap? 

Pagina 1, reactie 1 t/m 4 van totaal 4 reacties.

woman14

Wen 4 maanden geleden

Hoe is het afgelopen?

woman14

Wen 5 maanden geleden

Ik ben er even stil van. 

Ik snap de reactie van je ouders echt niet. En hoe grof is je vriend...

Ik heb op mijn 29ste een abortus gedaan. Omdat ik mijn ex had bedrogen en ik wist niet van wie het kind was. Maar ik heb zelf die beslissing gekozen. Niemand, maar ook niemand anders mag die keuze voor jou maken.

Het is jou lichaam en jou leven.

Heb ik spijt van de abortus? Nee

Denk ik er soms aan? Ja, maar niet met spijt. Het enige jammere eraan misschien vond ik, dat ik in de tijd voor mijn ex had gekozen boven mijn kind.

Ondertussen zijn we 5 jaar verder, heb ik een nieuwe vriend, een dochter van 14 maanden en ben ik 7 maanden zwanger.

Volg gewoon je hart. 

En eender wat je keuze ook is, er zullen altijd wel mensen zijn wat je steunen. Hopelijk draaien je ouders wat bij...


ed67f42b7de94e0a15798666e3a80610

JC0202 5 maanden geleden

Hoi, ik kan je wel begrijpen...

toen ik net 17 was raakte ik ook zwanger, ik moest het laten weghalen omdat ik weet mijn ouders zouden het niet toestaan en ten 2e de vader van het kindje beschuldigde me van vreemd gaan.

de enige oplossing die ik toen zag was het weg laten halen.. ik was nog jong had niks en een kindje opvoeden zonder vader leek mij niet verstandig dus koos ik zelf voor een abortus.

nu ben ik 20 en heb een zoontje van bijna 2 maandjes, ook bij deze zwangerschap was het mijn vriend niet mee eens , uiteindelijk heb ik gewoon naar mezelf geluisterd ik bedoel van hallo we wonen in nederland! Nederland laat je niet in de steek er zijn zoveel instanties die jou kan helpen. Kijk toen die tijd wist ik dat allemaal niet was zelf nog wat kinds. 

Uiteindelijk ben ik naar mijn ouders gestapt en van hun moest ik het houden! 

Mijn vriend heeft maanden lang zitten piekeren, uiteindelijk heeft hij het toch maar geaccepteerd en wonen wij nu nog steeds bij zijn moeder met de kleine. 

Natuurlijk zijn we nog op zoek naar een eigen plekje maar op zn tijd.

je situatie is erg vervelend maar doe wat voor jou het beste lijkt.. 

ik heb nu wel een zoontje maar zonder mijn ouders, vriend en schoonfamilie kon ik hem echt niet alles geven want zit zelf nog op school , werk niet en ben nog bezig met mn rijbewijs ??‍♀️

Maar in iedergeval denk er goed overna, ik heb tot de dag van vandaag nog steeds spijt van de abortus maar het is zoals het is en heb nu wel een geweldig zoontje ?

35fbf82a14c089617d10c89f38a64077

Dorien 5 maanden geleden

Hey meid

Wat erg allemaal.. Zeker ook de reactie van je huisdokter, iemand in zo'n positie zou zoiets nooit mogen zeggen! Je ouders zijn misschien geschrokken, hopelijk verandert hun standpunt nog..

Je kan altijd eens gaan informeren bij het OCMW? Als je daar de situatie gaat uitleggen, zullen zij je zeker willen helpen.

Veel sterkte & succes!

Dit is niet ok!

Als je iets tegenkomt waarvan je denkt dit hoort niet op het forum thuis. Laat het ons weten, dan kunnen we actie ondernemen. Klik op onderstaande knop als er iets mis is op de huidige pagina. Alsvast bedankt, zo houden we het forum schoon en gezellig!

 
Login of meld je aan!

Login

Login om te kunnen reageren of nieuwe onderwerp aan te maken.

Login

Aanmelden

Meld je aan om je reageren en ervaringen te delen met andere moeders.

Aanmelden